Νίκος Ρωμανός θέτει στο επίκεντρο την πολιτική ευθύνη για την τοξικότητα του δημόσιου λόγου μετά την τρομοκρατική ενέργεια στη Θεσσαλονίκη. Με στοχευμένες αναφορές σε αντιπολίτευση και Αριστερά, μεταφέρει τη συζήτηση από το μεμονωμένο χτύπημα στη συνολική στάση απέναντι στη βία.
Νίκος Ρωμανός αξιοποιεί την τρομοκρατική ενέργεια στη Θεσσαλονίκη για να ανοίξει μέτωπο με την αντιπολίτευση γύρω από την ευθύνη για την τοξικότητα και την κανονικοποίηση της βίας στον δημόσιο λόγο. Συνδέει ευθέως τις πολιτικές στάσεις απέναντι στην Αστυνομία, τον Ποινικό Κώδικα και τις καταλήψεις με το σημερινό κλίμα έντασης.
Πώς ο Νίκος Ρωμανός συνδέει τρομοκρατία και πολιτικό λόγο;
Ο διευθυντής Ψηφιακής Επικοινωνίας του πρωθυπουργού κατηγορεί «κομμάτι της αντιπολίτευσης» ότι για χρόνια «λιθοβολούσε» κάθε προσπάθεια ενίσχυσης της Αστυνομίας και αυστηροποίησης του Ποινικού Κώδικα. Υποστηρίζει ότι η σταθερή αντίθεση σε επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων και σε μέτρα επιβολής τάξης δημιούργησε ένα περιβάλλον ανοχής σε φαινόμενα βίας.
Παράλληλα, αναφέρεται σε «σχέσεις με συνηγόρους τρομοκρατών» και σε δηλώσεις με «ναι μεν αλλά» κάθε φορά που καταδικάζονται επιθέσεις, παρουσιάζοντάς τα ως μηχανισμό έμμεσης νομιμοποίησης. Κατά τον ίδιο, αυτή η πρακτική, επαναλαμβανόμενη επί δεκαετίες, έχει κανονικοποιήσει επιθέσεις που θα έπρεπε να συναντούν καθολική και άνευ όρων αποδοκιμασία.
Ποιο πολιτικό πλαίσιο περιγράφει για Αριστερά και αντιπολίτευση;
Ο Νίκος Ρωμανός στοχοποιεί ονομαστικά την Ζωή Κωνσταντοπούλου, καταγγέλλοντας ως «άθλια» τη δήλωσή της ότι η επίθεση στήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία ως προβοκάτσια. Θεωρεί ότι τέτοιες τοποθετήσεις «χορηγούν την τοξικότητα» και τροφοδοτούν χαρακτηρισμούς όπως «δολοφόνοι», «εγκληματική οργάνωση» και «μαφία» σε τηλεοπτικά πάνελ.
Επεκτείνει την κριτική του στον Αλέξη Τσίπρα και γενικότερα στην Αριστερά, αλλά και σε όσους «αντιγράφουν αυτές τις τακτικές για να κερδίσουν δημοσκοπικούς πόντους». Επικαλείται παλαιότερη φράση περί «καλών και κακών μολότοφ» ως παράδειγμα πολιτικού λόγου που, κατά την άποψή του, κανονικοποιεί τη βία και δημιουργεί ηθικές διαβαθμίσεις στην καταδίκη της.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Η παρέμβαση Ρωμανού μεταφέρει τη συζήτηση από το επιχειρησιακό επίπεδο της ασφάλειας στο θεσμικό και πολιτικό επίπεδο της ευθύνης για τον δημόσιο λόγο. Για τον πολίτη, αυτό σημαίνει ότι η αντιπαράθεση δεν θα περιοριστεί στο «ποιος φταίει» για ένα χτύπημα, αλλά θα επεκταθεί στο πώς μιλούν τα κόμματα για τη βία, την Αστυνομία και τα δικαιώματα.
Η έμφαση στην ανάγκη ενιαίας και χωρίς αστερίσκους καταδίκης επιθέσεων σε σπίτια και επαγγελματικούς χώρους αγγίζει άμεσα την καθημερινή αίσθηση ασφάλειας. Ταυτόχρονα, η πόλωση γύρω από το αν συγκεκριμένα πρόσωπα ή χώροι «καλύπτουν» τη βία επηρεάζει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και το πώς αντιλαμβάνεστε την αξιοπιστία όσων ζητούν την ψήφο σας.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση του Νίκου Ρωμανού δείχνει ότι η συζήτηση για τη βία μετατρέπεται σε κεντρικό πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, με όρους ηθικής νομιμοποίησης και όχι μόνο πολιτικής διαφωνίας. Όταν η κάθε πλευρά επιχειρεί να αποδώσει στον αντίπαλο «χορηγία» της τοξικότητας, το πραγματικό διακύβευμα γίνεται αν το πολιτικό σύστημα μπορεί να συμφωνήσει έστω σε ένα ελάχιστο κοινό πλαίσιο απέναντι στη βία, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς εργαλειοποίηση κάθε νέου περιστατικού.
#ΝίκοςΡωμανός #ΝέαΔημοκρατία #ΑλέξηςΤσίπρας #ΖωήΚωνσταντοπούλου #τρομοκρατικήενέργεια
