Η αναθεώρηση Συντάγματος επανέφερε στην επιφάνεια τη θεσμική σύγκρουση για τον τρόπο αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη. Η Νέα Δημοκρατία μιλά για ανάγκη ευρείας συναίνεσης, ενώ το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει εργαλειοποίηση της διαδικασίας.
Η αναθεώρηση Συντάγματος κλείνει στην επιτροπή όπως άνοιξε: με επίκεντρο το άρθρο 110 και τη χιαστί πλειοψηφία που κρίνει το εύρος των συναινέσεων. Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο των αλλαγών, αλλά κυρίως το ποιος θα έχει τον έλεγχο του πλαισίου στην επόμενη Βουλή.
Πώς μετατρέπεται η αναθεώρηση Συντάγματος σε πεδίο κομματικής σύγκρουσης;
Ο γενικός εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας Ευριπίδης Στυλιανίδης συνέδεσε ευθέως τη στάση των κομμάτων με «μικροκομματική και μόνο σκοπιμότητα», όταν αποφεύγουν να δεσμευθούν τώρα με 180 ψήφους. Υποστήριξε ότι η αναβολή της συναίνεσης δείχνει πως κάποιοι «ιεραρχούν την εξουσία τους πάνω από την κοινωνία και την αυτοδιοίκηση».
Η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να κλειδώσει από την προτείνουσα Βουλή αυξημένη πλειοψηφία, ώστε οι αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχουν θεσμικό βάθος και πολιτική συνέχεια. Στο επίκεντρο βρίσκεται το άρθρο 102, όπου ο Στυλιανίδης επικαλέστηκε την ΚΕΔΕ ως θεσμικό συνομιλητή με «ταχύτατα αντανακλαστικά» και επίγνωση του νέου διεθνούς πλαισίου.
Ποιο θεσμικό πλαίσιο και ποιες ενστάσεις προβάλλει το ΠΑΣΟΚ;
Ο Στυλιανίδης τόνισε ότι η συνταγματική αναθεώρηση οφείλει να εναρμονίσει «έξυπνα» το εθνικό Σύνταγμα με τη διεθνή έννομη τάξη, χωρίς αλλοίωση του σκληρού αξιακού πυρήνα. Προειδοποίησε ότι λάθος ισορροπίες μπορεί να οδηγήσουν σε «θραύση του εθνικού θεσμικού πλαισίου» ή σε διεθνή απομόνωση της χώρας.
Απέναντι, ο γενικός εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Δουδωνής κατήγγειλε ότι η διαδικασία συμπιέστηκε χρονικά «γιατί ήθελε ο πρωθυπουργός να κλείσει η διαδικασία για να εξετάσει πότε τον βολεύει να κάνει εκλογές». Προειδοποίησε ότι «ο ευτελισμός της συζήτησης» θα προέλθει από την κυβέρνηση, μιλώντας για «ευκολίες, ασχετοσύνες και φακιρικά» και δηλώνοντας ότι «το Σύνταγμα δεν είναι για παιχνίδια».
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Η διαμάχη για τη χιαστί πλειοψηφία στο άρθρο 110 καθορίζει αν οι επόμενες αλλαγές θα απαιτούν ευρεία συναίνεση ή θα μπορούν να περάσουν με οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών. Για τον πολίτη αυτό μεταφράζεται σε διαφορετικό επίπεδο σταθερότητας κανόνων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τη σχέση κράτους-δήμων και την κατανομή αρμοδιοτήτων και πόρων.
Η κριτική του ΠΑΣΟΚ για χρονική πίεση και εργαλειοποίηση της διαδικασίας δείχνει ότι η επόμενη αναθεώρηση, το 2027, θα διεξαχθεί σε ήδη πολωμένο περιβάλλον. Αν δεν υπάρξει θεσμική συνεννόηση, οι αλλαγές στο Σύνταγμα κινδυνεύουν να αντιμετωπιστούν ως προέκταση της προεκλογικής αντιπαράθεσης, με άμεσες συνέπειες στη διακυβέρνηση και στην αξιοπιστία των θεσμών.
Σχόλιο 
: Η σύγκρουση γύρω από την αναθεώρηση δεν αφορά μόνο τεχνικές διατάξεις, αλλά το ποιος θα ορίσει τους κανόνες του παιχνιδιού στην επόμενη δεκαετία. Όταν η χιαστί πλειοψηφία και το άρθρο 110 γίνονται αντικείμενο τακτικισμών, αποκαλύπτεται μια πολιτική κουλτούρα που βλέπει το Σύνταγμα ως πεδίο ισχύος και όχι ως κοινό θεσμικό συμβόλαιο.
#ΕυριπίδηςΣτυλιανίδης #ΝέαΔημοκρατία #ΠαναγιώτηςΔουδωνής #ΠΑΣΟΚ #Σύνταγμα
