Ο «δημοσιονομικός κόφτης» μετατρέπεται σε κεντρικό πεδίο σύγκρουσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μετά την πρώτη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση. Η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως πράξη ευθύνης, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης απορρίπτουν τη ρύθμιση, αφήνοντας τη Νέα Δημοκρατία πολιτικά απομονωμένη στο συγκεκριμένο μέτωπο.
Ο «δημοσιονομικός κόφτης» μετατρέπεται σε σημείο αιχμής της συνταγματικής αναθεώρησης, με την κυβέρνηση να μιλά για πράξη ευθύνης και την αντιπολίτευση να καταψηφίζει. Η πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή ανέδειξε βαθιά διαφωνία για το αν η αυστηροποίηση των δημοσιονομικών κανόνων πρέπει να κατοχυρωθεί στο ίδιο το Σύνταγμα.
Τι αλλάζει με τον δημοσιονομικό κόφτη στο Σύνταγμα;
Σύμφωνα με τον Άκη Σκέρτσο, η τροποποίηση του άρθρου 79 θα υποχρεώνει κάθε κυβέρνηση να καταθέτει και να εφαρμόζει προϋπολογισμούς που διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η ρύθμιση παρουσιάζεται ως θεσμική «ασφάλεια» απέναντι σε μελλοντικούς δημοσιονομικούς εκτροχιασμούς, με σαφή αναφορά στα διδάγματα της υπερδεκαετούς κρίσης χρέους.
Ο υπουργός Επικρατείας χαρακτηρίζει την πρόταση ως μία από τις σημαντικότερες της κυβερνητικής πλειοψηφίας για την αναθεώρηση, συνδέοντάς την με την εμπειρία της χρεοκοπίας και των μνημονίων. Στην κυβερνητική αφήγηση, η συνταγματική θωράκιση των κανόνων θεωρείται προϋπόθεση ώστε «να μη ζήσουμε ποτέ ξανά την ταπείνωση και τον φόβο μιας χρεοκοπίας».
Γιατί συγκρούονται Νέα Δημοκρατία και αντιπολίτευση;
Η αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, είπε «όχι» στην πρόταση, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Άκη Σκέρτσου. Ο υπουργός κατηγορεί τα κόμματα ότι «λένε όχι σε όλα και ναι στο τίποτα» και ότι δεν επέλεξαν ούτε το «παρών», περιορίζοντας τα περιθώρια αλλαγής στάσης στην επόμενη Βουλή.
Ο ίδιος συνδέει τη στάση τους με τα «ακοστολόγητα αντιπολιτευτικά προγράμματα» ενόψει εκλογών, υπονοώντας ότι η άρνηση του δημοσιονομικού κόφτη διευκολύνει υποσχέσεις χωρίς σαφή χρηματοδότηση. Έτσι, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται να διεκδικεί μονοπωλιακά τον ρόλο της «δημοσιονομικής σοβαρότητας», με πολιτικό κόστος την απομόνωση στο συγκεκριμένο θεσμικό μέτωπο.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Αν ο δημοσιονομικός κόφτης ενταχθεί τελικά στο Σύνταγμα, κάθε μελλοντική κυβέρνηση θα έχει μικρότερο περιθώριο για ελλειμματικές πολιτικές, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές πιέσεις ή τις προεκλογικές δεσμεύσεις της. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως φρένο σε υπερβολικές παροχές, αλλά και να δυσκολέψει στο μέλλον την άμεση ενίσχυση εισοδημάτων ή κοινωνικών δαπανών σε περιόδους κρίσης.
Η απόρριψη της πρότασης σε αυτή τη φάση σημαίνει ότι η συζήτηση για το πού θα μπαίνει το όριο μεταξύ δημοσιονομικής πειθαρχίας και κοινωνικής πολιτικής θα παραμείνει ανοιχτή και θα κριθεί ξανά στην επόμενη Βουλή. Για τον πολίτη, το διακύβευμα είναι αν οι κανόνες για φόρους, δαπάνες και ελλείμματα θα καθορίζονται κυρίως από τον εκλογικό συσχετισμό ή θα «κλειδώσουν» σε συνταγματικό επίπεδο.
Σχόλιο 
: Η αντιπαράθεση για τον δημοσιονομικό κόφτη δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια αλλά σύγκρουση για το ποιος θα κρατά το «κλειδί» της οικονομικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια: οι εκάστοτε κυβερνήσεις ή ένα αυστηρό συνταγματικό πλαίσιο. Η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να αναδείξει το θέμα σε κεντρικό άξονα της αναθεώρησης, απέναντι σε ενιαίο «όχι» της αντιπολίτευσης, φωτίζει το σταθερό έλλειμμα διακομματικής συνεννόησης όταν το διακύβευμα αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της άσκησης εξουσίας.
#ΆκηςΣκέρτσος #ΝέαΔημοκρατία #ΠΑΣΟΚ #Σύνταγμα #δημοσιονομικήπολιτική
