Η πολιτική βία δεν αντιμετωπίζεται μόνο με τυπικές καταδίκες, υποστηρίζει η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας Αλεξάνδρα Σδούκου. Συνδέει τη ρητορική τοξικότητας με την κλιμάκωση των επιθέσεων κατά στελεχών του κυβερνώντος κόμματος.
Η πολιτική βία δεν αντιμετωπίζεται μόνο με τυπικές καταδίκες, αλλά απαιτεί συνολική αυτοκριτική για τον δημόσιο λόγο που τη θρέφει, υποστηρίζει η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας Αλεξάνδρα Σδούκου. Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση στην οποία έχασε τη ζωή της η Βάγια Νέστορα, περιέγραψε μια κλιμάκωση στοχοποίησης στελεχών της ΝΔ, από βανδαλισμούς μέχρι επιθέσεις σε κατοικίες.
Πώς συνδέει η Σδούκου την πολιτική βία με τη ρητορική;
Η κ. Σδούκου υποστηρίζει ότι οι καταδίκες της βίας είναι «αυτονόητες», αλλά ανεπαρκείς χωρίς «γενναία αυτοκριτική» για τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στον δημόσιο διάλογο. Εστιάζει σε ένα κλίμα «τοξικότητας, πολιτικής στοχοποίησης και εχθροπάθειας», προειδοποιώντας ότι «δεν γίνεται από τη μία να καταδικάζουμε τη βία και από την άλλη να ανεχόμαστε ή να καλλιεργούμε μια κουλτούρα βίας στον δημόσιο λόγο».
Στο επίκεντρο της κριτικής της βρίσκονται χαρακτηρισμοί που έχουν ακουστεί τα τελευταία χρόνια, όπως «εγκληματική οργάνωση» και «δολοφόνοι» για πολιτικούς αντιπάλους. Με τη φράση «οι λέξεις μπορούν εύκολα να μετατραπούν και σε σφαίρες» επιχειρεί να συνδέσει ευθέως τη ρητορική όξυνση με την πράξη, μεταφέροντας τη συζήτηση από το επίπεδο της ηθικής αποδοκιμασίας στο πεδίο της πολιτικής ευθύνης.
Ποιο πλαίσιο αντιπαράθεσης για την πολιτική βία περιγράφεται;
Η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ εντάσσει την πρόσφατη επίθεση σε μια «αλυσίδα» ενεργειών, μιλώντας για αποκορύφωμα σειράς επιθέσεων κατά στελεχών του κόμματος, όπως στο σπίτι του Νίκου Χαρδαλιά και σε γραφεία και κατοικίες βουλευτών. Με αυτό τον τρόπο, η πολιτική βία παρουσιάζεται όχι ως μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ως αποτέλεσμα συσσωρευμένης έντασης και στοχοποίησης.
Παράλληλα, αναφέρεται σε παλαιότερες τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, από δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα για τις μολότοφ έως στάσεις απέναντι στη 17 Νοέμβρη και τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Κατά την ίδια, αυτά αποτελούν «κρίκους μιας αλυσίδας» που «άλλοτε κλείνει το μάτι στη βία, άλλοτε τη σχετικοποιεί και άλλοτε τη βαφτίζει αντίδραση», περιγράφοντας έναν «κύκλο ανοχής και νομιμοποίησης» που, όπως λέει, πρέπει να σπάσει.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η συζήτηση για την πολιτική βία δεν είναι αφηρημένη, αλλά αφορά την ποιότητα της δημοκρατικής εκπροσώπησης και την ασφάλεια στον δημόσιο χώρο. Όταν η αντιπαράθεση διολισθαίνει σε χαρακτηρισμούς περί «προδοτών» και «εχθρών», όπως επισημαίνει η κ. Σδούκου, η πολιτική διαφωνία χάνει τον θεσμικό της χαρακτήρα και μετατρέπεται σε προσωπική στοχοποίηση, με κίνδυνο να επηρεαστεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
Η έμφαση στην ανάγκη για «ειλικρινή αυτοκριτική» και για αντιπαράθεση με «ιδέες και προτάσεις» θέτει ως κριτήριο για τους πολίτες το περιεχόμενο και όχι τον τόνο του πολιτικού λόγου. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η πίεση προς τα κόμματα δεν αφορά μόνο τις θέσεις τους σε οικονομία και κοινωνική πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μιλούν για τους αντιπάλους τους, στοιχείο που επηρεάζει άμεσα το επίπεδο της δημόσιας ζωής.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση της Αλεξάνδρας Σδούκου μετατοπίζει τη συζήτηση για την πολιτική βία από την αυτονόητη καταδίκη στην πιο απαιτητική σφαίρα της θεσμικής αυτοκριτικής. Αναδεικνύει ότι το πραγματικό τεστ ωριμότητας του πολιτικού συστήματος δεν είναι οι δηλώσεις μετά από κάθε επίθεση, αλλά η προθυμία όλων των πλευρών να αναμετρηθούν με τον δικό τους λόγο, εκεί όπου οι λέξεις μπορούν να λειτουργήσουν είτε ως ανάχωμα είτε ως πρόλογος της βίας.
Διαβάστε επίσης:
Σδούκου ζητά από Τσίπρα κοστολόγηση πριν τις παροχές
#ΑλεξάνδραΣδούκου #ΝέαΔημοκρατία #πολιτικήβία #ΣΥΡΙΖΑ #τρομοκρατία
