Το τέλος επιτηδεύματος μπαίνει ξανά στο μικροσκόπιο του οικονομικού επιτελείου, με τρία σενάρια κατάργησης για τα νομικά πρόσωπα από το 2027 και μετά. Οι αποφάσεις, που θα κρίνουν ελαφρύνσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων για τις επιχειρήσεις, αναμένονται να «κλειδώσουν» και να ανακοινωθούν το φθινόπωρο.
Το τέλος επιτηδεύματος μπαίνει ξανά στο επίκεντρο της φορολογικής πολιτικής, με την κυβέρνηση να εξετάζει τρία διακριτά σενάρια για την οριστική κατάργησή του στα νομικά πρόσωπα. Η συζήτηση δεν αφορά μόνο τη μείωση βαρών στις επιχειρήσεις, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα απορροφηθεί δημοσιονομικά η απώλεια εσόδων περίπου 240 εκατ. ευρώ ετησίως.
Τέλος επιτηδεύματος: Ποιο σενάριο προκρίνεται για τις επιχειρήσεις;
Στο τραπέζι βρίσκονται τρεις επιλογές: πλήρης κατάργηση από το 2027, σταδιακή κατάργηση σε δύο φάσεις έως το 2028 ή προτεραιότητα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με μεταγενέστερη ένταξη των μεγάλων. Κοινός παρονομαστής είναι η κατάργηση ενός πάγιου φόρου που επιβάλλεται ανεξάρτητα από κέρδη ή ζημίες, στοιχείο που έχει δεχθεί έντονη κριτική από την αγορά ως στρέβλωση της φορολογικής λογικής.
Το πρώτο σενάριο, της άμεσης και οριζόντιας κατάργησης από 1/1/2027, είναι αυτό που προτιμούν οι επιχειρήσεις, καθώς προσφέρει καθαρό, προβλέψιμο πλαίσιο και άμεση ελάφρυνση για όλες τις νομικές μορφές. Το μειονέκτημα είναι ότι το συνολικό κόστος θα πρέπει να καλυφθεί σε έναν μόνο προϋπολογισμό, απαιτώντας ισχυρή βεβαιότητα για την πορεία των φορολογικών εσόδων και της ανάπτυξης.
Σταδιακή κατάργηση ή προτεραιότητα στις μικρομεσαίες;
Η δεύτερη εκδοχή προβλέπει σταδιακή κατάργηση σε δύο φάσεις, με μερική ελάφρυνση το 2027 και πλήρη εξάλειψη του τέλους το 2028. Έτσι το δημοσιονομικό βάρος «σπάει» σε δύο χρήσεις, δίνοντας μεγαλύτερη ευελιξία στον σχεδιασμό της δημοσιονομικής πολιτικής και διευκολύνοντας την επίτευξη των στόχων πρωτογενών πλεονασμάτων.
Το τρίτο σενάριο, που θεωρείται από αρκετά στελέχη πιο στοχευμένο, δίνει προτεραιότητα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις από το 2027, με τις μεγάλες να ακολουθούν ένα έτος αργότερα. Η λογική είναι ότι μια ετήσια επιβάρυνση 800 ή 1.000 € είναι ουσιαστικό πλήγμα ρευστότητας για μια μικρή ΙΚΕ ή προσωπική εταιρεία, ενώ για μια μεγάλη επιχείρηση παραμένει διαχειρίσιμο λειτουργικό κόστος με περιορισμένη επίδραση στα αποτελέσματα.
Ποιο είναι το πραγματικό βάρος και πώς αλλάζει ο χάρτης;
Σήμερα, χιλιάδες επιχειρήσεις πληρώνουν σταθερά από 800 έως 1.000 € ετησίως ανάλογα με τον πληθυσμό της έδρας τους, ενώ επιβαρύνονται επιπλέον με 600 € ανά υποκατάστημα (300 € για μη κερδοσκοπικές οντότητες). Για αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες, το τέλος διαμορφώνεται στα 400 ή 500 €, ανάλογα με το μέγεθος της πόλης, ανεξαρτήτως του αν η δραστηριότητα είναι κερδοφόρα ή ζημιογόνα.
Η κυβέρνηση έχει ήδη καταργήσει από το 2025 το τέλος επιτηδεύματος για ελεύθερους επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις, και η επέκταση της παρέμβασης στα νομικά πρόσωπα (ΑΕ, ΕΠΕ, ΙΚΕ, ΟΕ, ΕΕ κ.ά.) θεωρείται η «φυσική συνέχεια» της στρατηγικής για μόνιμες φορολογικές ελαφρύνσεις. Το οικονομικό επιτελείο ποντάρει στο ότι η απώλεια των 240 εκατ. € μπορεί να καλυφθεί από την ανάπτυξη, τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και τη διεύρυνση της βάσης, χωρίς να διαταραχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι.
SBC Red Line
Η κατάργηση ενός κατ’ αποκοπή φόρου όπως το «τέλος επιτηδεύματος» δεν είναι απλώς μια κίνηση ελάφρυνσης, αλλά μια σιωπηρή παραδοχή ότι το μοντέλο φορολόγησης χωρίς σύνδεση με κερδοφορία έχει εξαντλήσει τα όριά του. Για χρόνια λειτουργούσε ως εύκολο, αλλά άδικο, έσοδο για τον προϋπολογισμό.
Για τις μικρές επιχειρήσεις, 800 ή 1.000 € τον χρόνο μπορούν να είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια επένδυση εξοπλισμού και στην αναβολή της. Αν επιλεγεί το σενάριο προτεραιότητας στις μικρομεσαίες, το όφελος θα φανεί πολύ γρήγορα σε ρευστότητα, θέσεις εργασίας και αντοχή σε περιόδους κάμψης.
Το πραγματικό στοίχημα όμως είναι αν η απώλεια των 240 εκατ. € θα καλυφθεί πράγματι από ανάπτυξη και συμμόρφωση ή αν θα ανοίξει ο δρόμος για νέες, λιγότερο ορατές επιβαρύνσεις. Η αξιοπιστία της δημοσιονομικής στρατηγικής θα κριθεί από το αν αυτή η ελάφρυνση θα συνοδευτεί από σταθερό, προβλέψιμο φορολογικό περιβάλλον και όχι από μελλοντικές «διορθωτικές» κινήσεις.
#τέλοςεπιτηδεύματος #φορολογίαεπιχειρήσεων #μικρομεσαίεςεπιχειρήσεις #φορολογικέςελαφρύνσεις #δημοσιονομικόκόστος #υπουργείοΟικονομικών #νομικάπρόσωπα #φορολογικήσυμμόρφωση #φορολογικήβάση #επιχειρηματικότητα #κρατικόςπροϋπολογισμός #φορολογικήπολιτική #ΙΚΕ #ΑΕ #ΕΠΕ
