Η δέσμευση της Ινδίας να σταματήσει την κατασκευή νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα πέραν εκείνων που βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή σηματοδοτεί μια σημαντική νίκη για τους ακτιβιστές του κλίματος που επιθυμούν να περιορίσουν τη ρύπανση από τον δεύτερο μεγαλύτερο χρήστη άνθρακα μετά την Κίνα.
Το νέο σχέδιο πολιτικής, το οποίο πρέπει ακόμη να εγκριθεί από το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο, θα σηματοδοτήσει πιο επιθετικούς κλιματικούς στόχους από την πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και θα αφήσει την Κίνα ως το μόνο μεγάλο έθνος που προσθέτει ανοιχτά νέα δυναμικότητα άνθρακα.
Ωστόσο, εάν επιβληθούν οι νέοι περιορισμοί στην παραγωγική ικανότητα άνθρακα μπορεί να αποτελέσουν σοβαρή πρόκληση για αρκετά από τα βασικά κρατίδια της Ινδίας, τα οποία συμβάλλουν σημαντικά στην εθνική οικονομία και εξακολουθούν να εξαρτώνται σε συντριπτικό βαθμό από τον άνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Τα τρία μεγαλύτερα κρατίδια της Ινδίας με βάση το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) είναι το Μαχαράστρα στα δυτικά, το Ταμίλ Ναντού στα νότια και το Ούταρ Πραντές στα βόρεια, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Στατιστικής και Εφαρμογής Προγραμμάτων της Ινδίας (MOSPI). Αθροιστικά, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 30% του ΑΕΠ της χώρας, φιλοξενούν περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ινδίας. Όλες είναι σημαντικοί κόμβοι μεταποίησης που βασίζονται στο χαμηλό λειτουργικό κόστος για να εξασφαλίσουν παγκόσμια ανταγωνιστικότητα.
Και τα τρία κράτη εξαρτώνται επίσης σε μεγάλο βαθμό από την ηλεκτροπαραγωγή με καύση άνθρακα, με περισσότερο από το 75% της συλλογικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από άνθρακα το 2022, σύμφωνα με στοιχεία της think tank Ember.
Εάν οι νέες προτάσεις τεθούν σε ισχύ και οδηγήσουν σε μειωμένη προσφορά ενέργειας από καύση άνθρακα, αυτόματα θα περιοριστεί η παραγωγή ενάργειας χαμηλού κόστους. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι οι κύριοι μοχλοί της οικονομίας της Ινδίας κινδυνεύουν να παραλύσουν.
Άλλα σημαντικά κρατίδια όσον αφορά τη συνεισφορά στο ΑΕΠ περιλαμβάνουν τη Δυτική Βεγγάλη (5,8%) στα ανατολικά και την Τελανγκάνα (4,6%) στα νότια, τα οποία εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από τον άνθρακα από τον μέσο όρο των τριών μεγαλύτερων κρατιδίων.
Συνολικά, η μεγάλη εξάρτηση των κρατικών ενεργειακών συστημάτων από τον άνθρακα σε όλη τη χώρα υπογραμμίζει την πρόκληση που αντιμετωπίζει το Νέο Δελχί καθώς προσπαθεί να καταρτίσει ένα αποτελεσματικό εθνικό σχέδιο απαλλαγής από τον άνθρακα που δεν θα θέτει σε κίνδυνο την οικονομική δυναμική και την αύξηση της απασχόλησης.
