Πριν τινάξουμε τις στάχτες και καθαρίσουμε τα μάτια μας από τους καπνούς, δίνουμε σαν χώρα, σαν κοινωνία και ο καθένας ξεχωριστά, έναν νέο αγώνα, μια νέα μάχη απέναντι στις βροχές, τους πλημμυρισμένους ποταμούς που έπνιξαν τη Θεσσαλία μας, τη θάλασσα, που ώρες πριν μας δρόσιζε και τώρα μπήκε στο σπίτι μας, τους δρόμους-χείμαρρους στο κέντρο της Αθήνας, την Πειραιώς, το Μοναστηράκι, τις Αχαρνές.
Έναν αγώνα και μια μάχη, στους οποίους το κράτος απουσιάζει εκκωφαντικά, παρότι αυτοδιαφημίστηκε για τα μέτρα που έχει λάβει, για την αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας, για τα αντιπυρικά και τα αντιπλημμυρικά έργα που δημιούργησε δαπανώντας δισεκατομμύρια εθνικών και κοινοτικών πόρων και για την αποτελεσματικότητα στις συντονισμένες δράσεις του.
Εικόνα χάους
Στο μέτωπο των πληγεισών περιοχών το χάος που επικράτησε από τις πρώτες ώρες της ισχυρής νεροποντής την Τετάρτη επικρατεί και 72 ώρες αργότερα, όπως καταγγέλλουν αποκλεισμένοι και εγκλωβισμένοι από το Μουζάκι και τον Παλαμά μέχρι τα ορεινά χωριά του Πηλίου. Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες πολίτες -έτσι κι αλλιώς ποιος ξέρει με ακρίβεια να πει κάτι που να μην επιδέχεται αμφισβήτησης- παραμένουν μέσα στα πλημμυρισμένα σπίτια τους, αποκομμένοι από τα κεντρικά οδικά δίκτυα, αφού δεν υπάρχουν δρόμοι και γέφυρες, χωρίς ρεύμα και δυνατότητα επικοινωνία, χωρίς πόσιμο νερό και τρόφιμα…
Η οργή ξεχειλίζει, όπως συμβαίνει σε τέτοιες τραγικές περιπτώσεις, όπως συνέβη πριν λίγες ημέρες λόγω των πυρκαγιών, όπως συνέβη και το 2021 στην ίδια περιοχή. Οι καταγγελίες των κατοίκων του Δήμου Παλαμά είναι ενδεικτικές, πως στην περίπτωση τους δεν λειτούργησε ούτε καν το βασικό όπλο του “112”, αφού κι αυτό ήχησε εκπρόθεσμα. «Δεν είχαμε καμία ενημέρωση από το βράδυ της Τετάρτης ότι κινδυνεύουμε ούτε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης. Το μοναδικό μήνυμα από το 112 που ήρθε στα κινητά μας ήταν στις 06:35, ενώ το φράγμα του Παλαμά είχε σπάσει στις 04:00» σημειώνει κάτοικος μέσα από το πλημμυρισμένο σπίτι της μιλώντας στον ΣΚΑΪ. Άλλοι, εκτός εαυτού, καταριούνται τους υπεύθυνους που «σήκωσαν το πρώτο ελικόπτερο το απόγευμα της Πέμπτης και ο κόσμος πνιγόταν από τα ξημερώματα». Και όλοι εκφράζουν φόβους για το χειρότερο, το οποίο θα αποκαλυφθεί μπροστά στα μάτια μας όταν τραβηχτούν τα νερά…
Ο πρώτος απολογισμός είναι ελλιπής, πρόχειρος, ανεπίσημος αλλά σίγουρα τρομακτικός: Δέκα νεκροί, άγνωστος αριθμός εγκλωβισμένων, άγνωστος αριθμός αγνοουμένων, ολόκληρα χωριά βυθισμένα, χιλιάδες σπίτια κατεστραμμένα, ανυπολόγιστης έκτασης καταστροφή σε επιχειρήσεις, κτηνοτροφικές μονάδες και καλλιέργειες. Κι ο θεσσαλικός κάμπος, το πιο εύφορο μέρος και τροφοδότης ολόκληρης της χώρας, βάλτος.
Μετά τον Βόλο, την Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και όλα τα πεδινά χωριά ήρθε η σειρά της Λάρισας να «πνιγεί» λόγω υπερχείλισης του Πηνειού. Ακόμα και οι παρεμβάσεις μετά τον Ιανό το 2020, τα αντιπλημμυρικά και αποστραγγιστικά έργα που έγιναν, όπως και στις άλλες περιοχές της Θεσσαλίας, λειτούργησαν «ανάποδα»: Οι μεγάλοι ποταμοί της περιοχής, που δέχονταν από τους όμβριους αγωγούς τα νερά της βροχής, «φούσκωσαν» και διοχέτευσαν όλο το νερό μέσα στον οικιστικό ιστό!
Γιατί καθυστέρησε η εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων;
Ο τραγέλαφος με την Πολιτική Προστασία, που αναβαθμίστηκε «από υπηρεσία με δυο γραφεία σε υπουργείο με δομές και μέσα» κατά τον πρωθυπουργό, αποκαλύφθηκε σε όλο της το μεγαλείο σε τούτη την καταστροφή, η οποία θα μας στοιχειώνει για χρόνια. Πυροσβέστες και αστυνομικοί, εθελοντές και πτητικά μέσα, και κυρίως οι μονάδες του στρατού, που είναι διάσπαρτες σε όλη τη Θεσσαλία με ισχυρές δυνάμεις, με ερπιστριοφόρα και με εναέρια μέσα, ειδοποιήθηκαν για να μπουν στη μάχη απελπιστικά αργά.
Τα ελικόπτερα παντός καιρού, τα Super Puma της Αεροπορίας αλλά και της Πυροσβεστικής, τα αμερικάνικα Bell, που μπορούν να επιχειρούν υπό τις χειρότερες καιρικές συνθήκες ακόμα και σε απόλυτο σκοτάδι, ξαφνικά έγιναν… περιορισμένων δυνατοτήτων, που δεν μπορούν να πετάξουν υπό ισχυρή βροχή και θέλουν ηλιοφάνεια! Ακόμα κι όταν το επίτρεψαν οι συνθήκες, στον αέρα εντοπιζόταν ένα ή δυο ελικόπτερα, ένα Super Puma της Π.Α. και ένα ιδιωτικό Bell, με τους γνώστες της δύναμης σωστικών μέσων της χώρας να διερωτώνται που ήταν τα Super Puma της Μοίρας 384 (Έρευνας και Διάσωσης), για τα οποία δαπανήθηκαν αρκετά χρήματα αλλά και διαφημίστηκαν για το έργο που θα μπορούσαν να παράσχουν σε τέτοιες ακριβώς περιπτώσεις.
Γνώριζε ο Κ. Μητσοτάκης πως επίκειται πλημμύρα στην Καρδίτσα;
Μετά τις επιστημονικές μελέτες που διεξήχθησαν τα προηγούμενα χρόνια στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής Οδηγίας 2007/60/ΕC και τους χάρτες επικινδυνότητας, που παρουσίασε το SBC για την περιοχή της Θεσσαλίας, από τους οποίους αποδεικνύεται πως οι αρχές γνώριζαν από το 2018 για το ότι η Θεσσαλία μπορεί ανά πάσα ώρα να «πνιγεί», πλέον έρχονται στην επιφάνεια και νέα στοιχεία περί γνώσης των αρχών, ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού, για το κακό που ερχόταν και που δεν αποφασίστηκε καμία επιπλέον μέριμνα για να διασωθούν οι κάτοικοι.
Συγκεκριμένα, δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό Τύπο θέλουν να έχει διεξαχθεί σύσκεψη στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας παρουσία του Κ. Μητσοτάκη, στην οποία υπήρξε ενημέρωση για μεγάλη πιθανότητα πλημμυρικού φαινομένου στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας, όπως υπήρξε και εισήγηση για εκκένωση της απειλούμενης περιοχής, χωρίς ωστόσο να προχωρήσουν οι αρχές σε κάποια σχετική κίνηση.
«Τα ερωτήματα για τον πρωθυπουργό είναι αμείλικτα: Ισχύει ότι η κυβέρνηση γνώριζε νωρίτερα για το μέγεθος της κακοκαιρίας; Ισχύει ότι υπήρξαν εισηγήσεις για εκκένωση συγκεκριμένων περιοχών, αλλά η απάντηση ήταν «Δεν μπορούμε να εκκενώσουμε την Θεσσαλία»; Με λίγα λόγια, ισχύει κύριε Μητσοτάκη ότι ξέρατε τα πάντα, αλλά αφήσατε τη Θεσσαλία στο έλεος της κακοκαιρίας; Θα περιμένουμε σαφείς απαντήσεις» είναι η ανακοίνωση του Στ. Καλπάκη, εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.
Η συγκεκριμένη καταγγελία, που παίρνει και πολιτικές διαστάσεις, είναι ιδιαιτέρως σημαντική και ο πρωθυπουργός καλείται να απαντήσει αν όντως ήταν εν γνώσει του αυτές οι πληροφορίες. Όπως οφείλεται να απαντηθεί κατά πόσο λήφθηκαν υπόψη οι μελέτες επικινδυνότητας πλημμύρας στη Θεσσαλία στην εκπόνηση αντιπλημμυρικών έργων, έργων τα οποία αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά και «λίγα» μπροστά στο φυσικό φαινόμενο. Και επίσης, πόσο επικαιροποιημένο και επαρκές είναι το σχέδιο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών Δάρδανος ΙΙ, διάδοχος του αναποτελεσματικού στις φυσικές καταστροφές μέχρι το 2021 Δάρδανου Ι, όταν σε κάθε έντονο φυσικό φαινόμενο ο μηχανισμός αντιμετώπισης του αποδεικνύεται ανίσχυρος;
