Το τίμημα της ενασχόλησης της Δύσης με το νέο μέτωπο στη Μέση Ανατολή πληρώνει η Ουκρανία. Η αντεπίθεση των δυνάμεων του Κιέβου, που άρχισε τον Ιούνιο, φαίνεται πως έχει αποτύχει, καθώς δεν κατόρθωσαν να απωθήσουν τους Ρώσους από στρατηγικής σημασίας περιοχές, την ώρα που η Ουάσιγκτον έχει στρέψει το κυρίως ενδιαφέρον της στη Γάζα υποστηρίζοντας το Ισραήλ. Την ίδια ώρα και η Ευρώπη στέλνει μηνύματα «μέχρι εδώ» στον Ζελένκσι, πιέζοντας για μια διπλωματική λύση το συντομότερο δυνατό.
Διάφορα σημάδια δείχνουν πως η Ουκρανία μετρά αντίστροφα και η πολύμηνη στρατιωτική σύγκρουση βαίνει προς το τέλος της. Ήταν ο αρχηγός των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Βαλερί Ζαλούσνι που σε συνέντευξη του στον Economist εμφανίστηκε απαισιόδοξος για την έκβαση του πολέμου, ξαφνιάζοντας πολλούς. Παραλληλίζοντας το σημερινό ρωσοουκρανικό μέτωπο με αυτό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ζαλούσνι κατέληγε στο συμπέρασμα πως το μέτωπο έχει τελματωθεί -η ουκρανική αντεπίθεση των πέντε μηνών και των χιλιάδων νεκρών στρατιωτών έχει αποφέρει κέρδος 17 χιλιομέτρων…- γιατί «έχουμε φτάσει στο τεχνολογικό όριο μας που μας φέρνει σε αδιέξοδο».
Σύμφωνα με τον Ουκρανό αρχιστράτηγο, θα χρειαζόταν ένα τεχνολογικό άλμα υπέρ της Ουκρανίας – προερχόμενο από τη Δύση- για να «ξεμπλοκάρει» και να επανεκκινήσει νικηφόρα τις επιχειρήσεις. Προφανώς έχει ακούσει και τον Πούτιν ο οποίος ανακοίνωσε τη χρησιμοποίηση νέων ρωσικών όπλων στον πόλεμο, βασισμένων σε λέιζερ, ραδιοσυχνότητες και νέες τεχνολογίες που δοκιμάστηκαν τους τελευταίους μήνες!
Η ομολογία Ζαλούσνι θορύβησε πολλούς τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Δύση. Ο επικεφαλής των στρατιωτικών δυνάμεων της Ουκρανίας είναι ένα ιδιαίτερα δημοφιλές πρόσωπο, ο οποίος μετά τις επιτυχίες του στη Χερσώνα θεωρείται ήρωας για τους συμπατριώτες του. Τα όσα είπε εμπεριέχουν και έναν συγκαλυμμένο εκβιασμό τόσο προς την Ουάσιγκτον, να «μεριμνήσει» αλλιώς θα καταρρεύσει το μέτωπο, όσο και προς το Κίεβο. Σύμφωνα με κάποιες ιστοσελίδες, η δημοφιλία Ζαλούσνι έχει ενοχλήσει τον Ζελένσκι, ο οποίος βλέπει στο πρόσωπο του έναν πιθανό πολιτικό αντίπαλο ενώ η σχέση τους διαταράχθηκε και από την απόφαση του Ουκρανού Προέδρου να καρατομήσει τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και στενό συνεργάτη του Ζαλολυσνι.
Η Μελόνι, οι Αμερικάνοι και ο υπερόπτης Ζελένσκι
Πέρα από τους λόγους για τα μηνύματα Ζαλούσνι, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που προμηνύουν αρνητικές εξελίξεις στο ρωσοουκρανικό μέτωπο.
Κατ’ αρχάς η συμπεριφορά των ΗΠΑ, και σε δεύτερη μοίρα της Ευρώπης, απέναντι σε μια Ουκρανία που συνεχώς ζητά ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του πολέμου. Η αναφανδόν στήριξη που εκκινούσε από τον Πρόεδρο Μπάιντεν και έφτανε μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο στο Λάνγκλεϊ, πλέον δοκιμάζεται, με το δεδομένο του πολέμου και στη Μέση Ανατολή. Και μπορεί πρόσφατα ο Αμερικανός Πρόεδρος να προανήγγειλε ένα σχέδιο οικονομικής βοήθειας «μαμούθ» ύψους 100 δις για τους δυο εμπόλεμους συμμάχους (40 δις, για το Ισραήλ και 60 για την Ουκρανία), όμως υπάρχουν και οι αντίθετες φωνές των Ρεπουμπλικάνων, που διατηρούν τη πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι οποίοι υπέβαλλαν το δικό τους σχέδιο που προβλέπει τη στήριξη στο Τελ Αβίβ όχι όμως αύξηση της βοήθειας προς την Ουκρανία. «Η Αμερική μπορεί σίγουρα να αντέξει οικονομικά να σταθεί στο πλευρό του Ισραήλ και να υποστηρίξει τις στρατιωτικές ανάγκες του Ισραήλ και μπορούμε επίσης και πρέπει να υποστηρίξουμε την Ουκρανία στον αγώνα της ενάντια στη Ρωσία» καθησυχάζει από την πλευρα της υπουργός Οικονομικών Τζ. Γέλεν.
Βλέποντας την αμερικανική διστακτικότητα, ο Ζελένσκι ανέλαβε δράση με έμμεσες απειλές κατά της Δύσης. «Αν η Ρωσία μας σκοτώσει όλους, θα επιτεθεί σε χώρες του ΝΑΤΟ και θα στείλετε τους γιους και τις κόρες σας να πολεμήσουν» είπε σε τηλεοπτική συνέντευξη απευθυνόμενος στους Αμερικανους, μεγαλώνοντας τη δυσαρέσκεια σε αρκετούς Αμερικανούς, κυρίως Ρεπουμπικάνους, αλλά και στην Ευρώπη για τον τρόπο που απαιτεί στήριξη.
Σε αυτό το περίγραμμα ήρθε να προστεθεί και η ομολογία Μελόνι, έστω μέσω παγίδευσης από Ρώσους φαρσέρ, η οποία παραδέχθηκε πως η ουκρανική αντεπίθεση «δεν πηγαίνει όπως αναμενόταν και δεν έχει αλλάξει την τύχη της σύγκρουσης». Η Ιταλίδα πρωθυπουργός, εκφράζοντας και μερίδα των ομολόγων της στην Ε.Ε. κατά πολλούς, εξομολογήθηκε πως υπάρχει κόπωση σε όλες τις πλευρές και «πλησιάζει η ώρα που θα πρέπει να αναζητήσουμε μια άλλη διέξοδο».
