Την παραίτηση του υπουργού Εργασίας Αδ. Γεωργιάδη ζητούν από τον πρωθυπουργό τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με αφορμή τη δήλωση του για τα Τέμπη, για την οποία ήδη ζήτησε συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων.
Σε μια προσπάθεια μεταστροφής του κλίματος αλλά και θέτοντας στο στόχαστρο την αλαζονεία των κυβερνητικών στελεχών, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ σηκώνουν το θέμα της προσβολής των νεκρών της τραγωδίας και των συγγενών τους από τον κ. Γεωργιάδη
Σε ανάρτησή του στο X, o Στέφανος Κασσελάκης αναφέρει πως η δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη ότι “μόνο όσοι ζουν στο μικρόκοσμό τους ενδιαφέρονται σήμερα για τα Τέμπη” είναι από τις πιο κυνικές και απάνθρωπες δηλώσεις που έχουν γίνει στην πολιτική Ιστορία του τόπου μας.
Προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων.
Προσβάλλει τους τραυματίες και τους διασωθέντες που ζουν με τον εφιάλτη της ανάμνησης, πολλοί από αυτούς με ψυχοτραύματα.
Προσβάλλει τους συγγενείς των θυμάτων που ξυπνούν καθημερινά με το δράμα της απώλειας, συνδυασμένο με την έλλειψη δικαίωσης και την εγκατάλειψη.
Προσβάλλει το σύνολο των Ελλήνων που παρουσιάζονται από τον Υπουργό ως ένας λαός χωρίς αισθήματα και αλληλεγγύη.
Η επίκληση του 41% δεν αποτελεί πλυντήριο ενόχων και αλαζόνων.Η δήλωση Γεωργιάδη δημιουργεί μείζον πολιτικό θέμα.
Καλώ τον Πρωθυπουργό να αποπέμψει αμέσως τον Άδωνι Γεωργιάδη από την κυβέρνησή του. Διαφορετικά, προσυπογράφει τη δήλωσή του, ενστερνίζεται την ίδια αλαζονεία και πολιτική χυδαιότητα και δικαιώνει τον τίτλο του πρωθυπουργού μειωμένης συναισθηματικής νοημοσύνης».
Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του χαρακτηρίζει τις δηλώσεις Γεωργιάδη«μνημείο κυνισμού και αλαζονείας».
«Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οι νεκροί στα Τέμπη «δεν απασχολούν» την κοινή γνώμη. Με την ίδια κυνική λογική παρέκαμψαν την εγκληματική απουσία του κράτους και τις υπουργικές ευθύνες, όταν δολοφονούνταν ο Αντώνης Καρυώτης στο λιμάνι του Πειραιά και ο Μιχάλης Κατσούρης στη Νέα Φιλαδέλφεια από την επέλαση Κροατών χούλιγκαν.
Προφανώς δεν αναμένουμε ο κ. Μητσοτάκης να αποδοκιμάσει και να στείλει σπίτι του τον Υπουργό του. Εκείνος κρατά την μπαγκέτα της αλαζονείας και της αμετροέπειας. Το απέδειξε όταν από το βήμα της Βουλής κατηγόρησε έναν Πρόεδρο ανεξάρτητης αρχής για «προσωπική ατζέντα», επιχειρώντας ευθεία παρέμβαση».
