Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τη νέα σύμβαση με την Hellenic Train άσκησε στη Βουλή ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, κάνοντας λόγο για συμφωνία που «τα δίνει όλα στον ιδιώτη πάροχο». Τόνισε ότι η σύμβαση εγγυάται τα έσοδα της εταιρείας, αποδυναμώνει τις κυρώσεις και δεν αλλάζει το μοντέλο που οδήγησε στην τραγωδία των Τεμπών.
Ως «βαθιά, ανοιχτή πληγή για την ελληνική κοινωνία» χαρακτήρισε τον τομέα των μεταφορών ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, παρεμβαίνοντας στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση για την κύρωση της σύμβασης μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και Hellenic Train ΑΕ. Η σύμβαση αφορά την ανάθεση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας στις επιβατικές σιδηροδρομικές μεταφορές.
Συνδέοντας την υπό συζήτηση σύμβαση με την τραγωδία των Τεμπών και το πρόσφατο μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών, ο Χαρίτσης έκανε λόγο για «παταγώδη κυβερνητική αποτυχία» στις μεταφορές, χωρίς «καμία ανάληψη ευθύνης».
Εγγυημένα έσοδα, περιορισμένες κυρώσεις
Ο Χαρίτσης υποστήριξε ότι η κύρωση της σύμβασης «δεν βελτιώνει τον χάρτη των σιδηροδρομικών μεταφορών», αλλά συνιστά «μια σύμβαση που τα δίνει όλα στον ιδιώτη πάροχο, τη Hellenic Train», ενώ προς την κοινωνία προσφέρει απλώς «καθρεφτάκια για καινούρια τρένα».
Άφησε αιχμές για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μιλώντας για «διαπραγμάτευση» με στόχο να «αποσιωπηθούν οι ευθύνες της Hellenic Train» για το παρελθόν. Σύμφωνα με τον ίδιο, η σύμβαση:
- «εγγυάται τα έσοδα του ιδιώτη παρόχου»,
- «περιορίζει τις κυρώσεις» για κακή εκτέλεση υπηρεσιών,
- «δίνει άλλοθι για καθυστερήσεις» στα δρομολόγια,
- «μεταφέρει το επιχειρηματικό ρίσκο στο Δημόσιο», προβλέποντας δυνατότητα αύξησης της ετήσιας αποζημίωσης πέραν των 50 εκατ. ευρώ,
- «αποδυναμώνει κάθε πραγματικό μοχλό ελέγχου» της Πολιτείας.
Κατά τον Χαρίτση, όλα αυτά παγιώνουν «τη δεσπόζουσα – μονοπωλιακή επί της ουσίας – θέση της Hellenic Train» στις σιδηροδρομικές μεταφορές, χωρίς επαρκείς ασφαλιστικές δικλίδες για το δημόσιο συμφέρον.
Δημόσιο αγαθό ή διαχειριζόμενη υποχρέωση;
Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς περιέγραψε την καθημερινή εμπειρία του επιβάτη ως μια πραγματικότητα όπου το δίκτυο δεν λειτουργεί με όρους «ασφάλειας, αξιοπιστίας και σεβασμού». Εκτίμησε ότι η νέα σύμβαση «δεν αλλάζει τίποτα στο παραμικρό» προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς «διασφαλίζει μόνο τον πάροχο» και δεν επανεξετάζει «το μοντέλο που οδήγησε στην τραγωδία των Τεμπών».
Έθεσε ως κεντρικό διακύβευμα το αν ο σιδηρόδρομος θα αντιμετωπίζεται ως «δημόσιο αγαθό ή ως διαχειριζόμενη υποχρέωση», ζητώντας συνολική επαναξιολόγηση της ιδιωτικοποίησης. Υπενθύμισε ότι σε άλλες χώρες έχουν ήδη επανεξεταστεί ιδιωτικοποιήσεις και επανήλθε δημόσιος έλεγχος σε κρίσιμες υποδομές, τονίζοντας πως ο σιδηρόδρομος είναι «στρατηγική υποδομή» και όχι απλή αγορά.
Κάλεσμα για νέα στρατηγική και δημόσιο έλεγχο
Ο Χαρίτσης υποστήριξε ότι «η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερους όρους σε μια σύμβαση, αλλά άλλη στρατηγική για τον σιδηρόδρομο συνολικά» και μάλιστα «άμεσα». Πρότεινε την κατάρτιση «σχεδίου μετάβασης σε δημόσιο έλεγχο, με χρονικό ορίζοντα, οικονομική αποτίμηση και νομική ασφάλεια», επισημαίνοντας ότι «μετά τα Τέμπη, δεν υπάρχει η πολυτέλεια να μιλάμε σαν να μην συνέβη τίποτα».
Επεξέτεινε την κριτική του στο συνολικό κυβερνητικό μοντέλο, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι αντιμετωπίζει «οτιδήποτε δημόσιο, οτιδήποτε κοινωνικό» ως «λάφυρο» προς κερδοσκοπική εκμετάλλευση από ιδιωτικά συμφέροντα. Ενέταξε σε αυτό το πλαίσιο και το αγροτικό, κάνοντας λόγο για «μείγμα υπεροψίας και εμπαιγμού» απέναντι στους αγρότες και για «επικοινωνιακή διαχείριση μιας κρίσης βιωσιμότητας ενός ολόκληρου παραγωγικού τομέα».
Κλείνοντας, τόνισε ότι είναι «στο χέρι της αριστερής και προοδευτικής αντιπολίτευσης» να ανατρέψει «αυτό το καθεστώς» σε κρίσιμους τομείς πολιτικής, από τις μεταφορές και τον πρωτογενή τομέα έως τη δημόσια υγεία και παιδεία.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η σύγκρουση γύρω από τη σύμβαση της Hellenic Train ξεπερνά τα όρια μιας τεχνικής ρύθμισης και αγγίζει τον πυρήνα της ελληνικής στρατηγικής για τις υποδομές: εγγυημένα έσοδα και μεταφορά ρίσκου στον φορολογούμενο από τη μία, ανάγκη για ουσιαστικό δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία από την άλλη. Το αν θα επικρατήσει το μοντέλο του «ρυθμιστή-θεατή» ή του ενεργού κράτους στις μεταφορές θα καθορίσει όχι μόνο την ποιότητα των υπηρεσιών, αλλά και την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος μετά τα Τέμπη.
#HellenicTrain #Χαρίτσης #σιδηρόδρομοι #ιδιωτικοποιήσεις #Βουλή
