Ο Σι Τζινπίνγκ καλεί ανοιχτά για αναβάθμιση του κινεζικού νομίσματος σε καθεστώς παγκόσμιου αποθεματικού, επιδιώκοντας να περιορίσει την ηγεμονία του δολαρίου. Η κίνηση εντάσσεται στη μακρόπνοη στρατηγική του Πεκίνου για οικονομική και γεωπολιτική αναβάθμιση.
Η δημόσια τοποθέτηση του Σι Τζινπίνγκ υπέρ της μετατροπής του κινεζικού νομίσματος, του γουάν (renminbi), σε πλήρως αναγνωρισμένο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην προσπάθεια του Πεκίνου να αναδιαμορφώσει την αρχιτεκτονική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Παρότι οι λεπτομέρειες της ομιλίας δεν είναι διαθέσιμες, το ίδιο το μήνυμα είναι σαφές: η Κίνα δεν αρκείται πλέον στον ρόλο της ως «εργοστασίου του κόσμου», αλλά διεκδικεί και νομισματική ισχύ αντίστοιχη του οικονομικού της βάρους.
Η στρατηγική αποδολαριοποίησης και ο ρόλος του γουάν
Η επιδίωξη του Πεκίνου να αναβαθμίσει το γουάν σε αποθεματικό νόμισμα συνδέεται άμεσα με την παγκόσμια συζήτηση περί «αποδολαριοποίησης». Πολλές αναδυόμενες οικονομίες αναζητούν τρόπους να μειώσουν την εξάρτησή τους από το δολάριο, τόσο για να περιορίσουν τον συναλλαγματικό κίνδυνο όσο και για να θωρακιστούν απέναντι σε κυρώσεις και πολιτικές πιέσεις.
Για την Κίνα, η διεθνοποίηση του γουάν αποτελεί εργαλείο ισχύος: αυξάνει την επιρροή της σε διμερείς συναλλαγές, ενισχύει τη χρήση του νομίσματος σε εμπορικές και επενδυτικές ροές και, μακροπρόθεσμα, μπορεί να μειώσει την ανάγκη διακράτησης τεράστιων αποθεμάτων σε δολάρια. Η ένταξη του renminbi στο «καλάθι» των ειδικών τραβηκτικών δικαιωμάτων (SDR) του ΔΝΤ ήταν ένα πρώτο βήμα, αλλά η απόσταση μέχρι την πραγματική ισοτιμία με το δολάριο ως παγκόσμιου αποθεματικού παραμένει μεγάλη.
Τα εμπόδια: έλεγχοι κεφαλαίων, εμπιστοσύνη και αγορές
Η βασική αντίφαση στην κινεζική στρατηγική είναι ότι η διεθνοποίηση ενός νομίσματος προϋποθέτει βαθιά, ανοικτά και διαφανή χρηματοπιστωτικά συστήματα, με ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων και υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Η Κίνα, ωστόσο, διατηρεί αυστηρούς ελέγχους κεφαλαίων, περιορίζει την πλήρη μετατρεψιμότητα του νομίσματος και παρεμβαίνει συστηματικά στις αγορές.
Οι ξένοι επενδυτές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το θεσμικό πλαίσιο της χώρας ως αδιαφανές και πολιτικά ευμετάβλητο, γεγονός που περιορίζει την προθυμία τους να διακρατούν περιουσιακά στοιχεία σε γουάν σε μεγάλη κλίμακα. Χωρίς βαθιές και ρευστές αγορές κρατικών ομολόγων σε γουάν, δύσκολα μπορεί να δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα που απαιτείται για να λειτουργήσει το νόμισμα ως ασφαλές διεθνές αποθεματικό.
Γεωπολιτικές προεκτάσεις και οι επιπτώσεις στην Ευρώπη
Η κίνηση του Σι έχει σαφείς γεωπολιτικές διαστάσεις. Η αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας του δολαρίου ισοδυναμεί με έμμεση πρόκληση προς τις ΗΠΑ, σε μια συγκυρία αυξημένων εντάσεων. Για την Ευρώπη και την ευρωζώνη, η ενίσχυση του γουάν ως τρίτου πόλου θα μπορούσε να αναδιατάξει τις ισορροπίες, τόσο στο εμπόριο όσο και στις ροές κεφαλαίων, ανοίγοντας περιθώρια συνεργασίας αλλά και νέους ανταγωνισμούς για το ευρώ.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, με ισχυρή ναυτιλία και αυξανόμενες οικονομικές σχέσεις με την Κίνα, η σταδιακή άνοδος του γουάν ενδέχεται να μεταφραστεί σε μεγαλύτερη χρήση του κινεζικού νομίσματος σε εμπορικές συναλλαγές και χρηματοδοτήσεις, αλλά και σε ανάγκη πιο σύνθετης διαχείρισης συναλλαγματικού κινδύνου.
Σχόλιο
: Η ρητορική Σι αναδεικνύει τη φιλοδοξία της Κίνας να μετατρέψει την οικονομική της ισχύ σε νομισματική και γεωπολιτική επιρροή, αλλά η απόσταση από τις δηλώσεις μέχρι την πραγματική αναβάθμιση του γουάν ως παγκόσμιου αποθεματικού παραμένει μεγάλη, όσο το Πεκίνο δεν αποδέχεται το τίμημα της πλήρους απελευθέρωσης κεφαλαίων και θεσμικής διαφάνειας.






