Το σκάνδαλο Επστάιν απογυμνώνει την παγκόσμια ελίτ από το πρόσχημα της ηθικής

Η νέα δημοσιοποίηση εγγράφων για τον Τζέφρι Επστάιν αναζωπυρώνει τη δημόσια συζήτηση, αλλά η διεθνής ελίτ επιλέγει να σταθεί στην πολιτική ίντριγκα και όχι στη συστηματική κακοποίηση γυναικών και ανήλικων κοριτσιών. Η υπόθεση αναδεικνύει έναν μηχανισμό συγκάλυψης, όπου η μισογυνία αντιμετωπίζεται ως παράπλευρη λεπτομέρεια.

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση νέων εγγράφων γύρω από τον Τζέφρι Επστάιν επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο σκοτεινά σκάνδαλα της παγκόσμιας ελίτ. Παρ’ όλα αυτά, το δημόσιο ενδιαφέρον –ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ– μοιάζει να εστιάζει σχεδόν εμμονικά στο πολιτικό κόστος για ορισμένα γνωστά ονόματα, αντί στην ουσία: τη μαζική, συστηματική κακοποίηση γυναικών και ανήλικων κοριτσιών.

Από τη σεξουαλική κακοποίηση στην πολιτική ίντριγκα

Η συζήτηση στα διεθνή μέσα ενημέρωσης έχει μετατοπιστεί εντυπωσιακά από τα θύματα στις πολιτικές προεκτάσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η δημόσια σφαίρα ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τον ρόλο του Πίτερ Μάντελσον και τις επιπτώσεις για το Εργατικό Κόμμα, παρότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ένδειξη ότι είχε συμμετοχή στις σεξουαλικές παραβιάσεις. Η ουσία –το δίκτυο εμπορίας και εκμετάλλευσης γυναικών και κοριτσιών– μετατρέπεται σε φόντο μιας πολιτικής δραματουργίας.

Η στάση αυτή δεν είναι τυχαία. Αποτελεί, όπως επισημαίνεται, μια μαζική «δραστηριότητα εκτόνωσης» από πλευράς ανδρικών κέντρων ισχύος, που προτιμούν να συζητούν για παρασκηνιακές κινήσεις, στρατηγικές επικοινωνίας και κομματικά οφέλη, αντί να αντικρίσουν κατάματα το γεγονός ότι κορυφαίοι επιχειρηματίες, πολιτικοί, διανοούμενοι και παράγοντες της δημόσιας ζωής μιλούσαν και ενεργούσαν απέναντι στις γυναίκες με όρους απόλυτης αντικειμενοποίησης.

Η υποκρισία της «φιλανθρωπίας» και το ξέπλυμα των ισχυρών

Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα στοιχεία που δείχνουν πως ο Επστάιν επιχειρούσε να αναβαπτιστεί μέσω του χώρου της φιλανθρωπίας και ακόμη και του #MeToo. Σε καταγεγραμμένη συνομιλία με τον Στιβ Μπάνον, ο Επστάιν εμφανίζεται να δηλώνει υποστηρικτής της οργάνωσης Time’s Up, την ώρα που είχε ήδη πίσω του ιστορικό εκμετάλλευσης ανηλίκων. Ο ίδιος ο Μπάνον, αργότερα, αναπακετάρισε το υλικό σε ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας τον Επστάιν ως «παγκοσμιοποιητή παιδεραστή», την ίδια στιγμή που σε αλληλογραφία του φέρεται να προτείνει στρατηγική «επιβίωσης» μέσω δημιουργίας κέντρου κατά της εμπορίας ανθρώπων.

Το μοτίβο δεν είναι καινούργιο: από την Εκκλησία μέχρι μεγάλες ΜΚΟ, η ιστορία βρίθει παραδειγμάτων όπου δράστες σεξουαλικής κακοποίησης κρύβονται πίσω από «φιλανθρωπικές» πρωτοβουλίες που τους φέρνουν ακόμη πιο κοντά σε ευάλωτες ομάδες. Τα νέα αρχεία για τον Επστάιν απλώς αποκαλύπτουν πόσο πρόθυμοι ήταν –και παραμένουν– πολλοί πλούσιοι και ισχυροί άνδρες να κλείνουν τα μάτια, αρκεί να διαφυλάσσουν πρόσβαση, επιρροή και πολιτικά οφέλη.

Όταν η μισογυνία γίνεται παρασκηνιακή λεπτομέρεια

Τα email και οι σημειώσεις που έρχονται στο φως σκιαγραφούν μια κουλτούρα όπου η προσβολή και η βία κατά των γυναικών είναι σχεδόν ανέκδοτο. Αναφορές σε πολιτικά πρόσωπα που ξεπέρασαν καταγγελίες σεξουαλικής επίθεσης, η κυνική γλώσσα για τα σώματα των γυναικών, η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η εμπορία ανηλίκων, συνθέτουν ένα περιβάλλον όπου τα θύματα είναι απλώς «σεναριακό όχημα» σε μια μεγαλύτερη ιστορία για ισχύ, χρήμα και πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η δημοσιογράφος Τζούλι Κ. Μπράουν, που αποκάλυψε κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης ήδη από το 2018, έχει συνοψίσει το πρόβλημα: «Ο Επστάιν γλίτωσε γιατί σχεδόν κάθε θεσμός της κοινωνίας του το επέτρεψε». Σήμερα, κάθε νέα διαρροή φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν θα «καεί» ένας ή άλλος πολιτικός, αλλά αν θα αγγιχθούν ποτέ οι δομές μισογυνίας που επέτρεψαν σε τέτοια δίκτυα να ανθήσουν.

Σχόλιο SBCTV : Η υπόθεση Επστάιν λειτουργεί ως καθρέφτης ενός διεθνούς συστήματος όπου η σεξουαλική βία κατά γυναικών και κοριτσιών θεωρείται «παράπλευρη απώλεια» της ισχύος. Όσο η δημόσια συζήτηση εγκλωβίζεται στην πολιτική ίντριγκα και όχι στην προστασία των θυμάτων και την αποδόμηση των θεσμικών συνενοχών, το μήνυμα προς τις επόμενες «ελίτ» είναι σαφές: το πραγματικό κόστος είναι επικοινωνιακό, όχι ηθικό ή ποινικό.

#Epstein #ΣεξουαλικηΚακοποιηση #ΔιεθνηςΕλιτ #Μισογυνια

Τελευταία Νέα

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.