Καταιγιστικές αποκαλύψεις για προσλήψεις συγγενών με δημόσιο χρήμα προκαλούν σοβαρή εσωτερική κρίση στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Η υπόθεση απειλεί την εικόνα της ως «αντισυστημικής» δύναμης και πυροδοτεί μάχη εξουσίας μεταξύ μετριοπαθών και ακραίου ρεύματος.
Στο επίκεντρο σφοδρής πολιτικής θύελλας βρίσκεται η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), μετά τις αποκαλύψεις για εκτεταμένες πρακτικές νεποτισμού σε περιφερειακό και ομοσπονδιακό επίπεδο. Η υπόθεση αφορά προσλήψεις συγγενών στελεχών της AfD σε γραφεία βουλευτών, με υψηλές αμοιβές που καταβάλλονται από τα κρατικά ταμεία, και απειλεί να υπονομεύσει την εκλογική δυναμική του κόμματος.
Ο ρόλος του Ζίγκμουντ και το «γκρίζο» νομικό πλαίσιο
Κεντρικό πρόσωπο του σκανδάλου είναι ο Ούλριχ Ζίγκμουντ, επικεφαλής της AfD στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ και πρώτος στη λίστα του κόμματος για τις τοπικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Σε μια συγκυρία όπου οι δημοσκοπήσεις τον φέρνουν γύρω στο 40%, με προοπτική να ηγηθεί της επόμενης τοπικής κυβέρνησης, αποκαλύφθηκε ότι ο πατέρας του έχει προσληφθεί σε γραφείο βουλευτή της Bundestag με ετήσιες αποδοχές σχεδόν 100.000 ευρώ.
Ο Ζίγκμουντ υπερασπίζεται την επιλογή ως αναγκαία, επικαλούμενος δυσκολία εύρεσης «αξιόπιστου προσωπικού». Η πρακτική δεν είναι παράνομη, καθώς το γερμανικό δίκαιο απαγορεύει μόνο την πρόσληψη άμεσων συγγενών από τον ίδιο τον βουλευτή, όχι όμως από συναδέλφους του ίδιου κόμματος. Ωστόσο, η ηθική διάσταση είναι εκρηκτική, ιδίως για ένα κόμμα που έχει χτίσει την ταυτότητά του πάνω στην καταγγελία της «κομματοκρατίας» και της «οικογενειοκρατίας» των άλλων.
Ενδεικτικό της αντίφασης είναι ότι η AfD είχε επιτεθεί σκληρά στον πρώην υπουργό Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ από τους Πράσινους, όταν το 2023 είχαν προσληφθεί συγγενείς συνεργατών του στο υπουργείο, μιλώντας τότε για «μαφιόζικο δίκτυο» και «εγκληματικότητα των κλαν».
Εσωτερικός πόλεμος και πολιτικό ρίσκο για την AfD
Η υπόθεση δεν περιορίζεται στη Σαξονία-Άνχαλτ. Δημοσιεύματα αναφέρουν και άλλες περιπτώσεις συγγενών στελεχών της AfD που εργάζονται σε γραφεία βουλευτών με ιδιαίτερα υψηλές αμοιβές. Παράλληλα, συσσωρεύονται σκάνδαλα: από κατηγορίες για αδιαφανείς οικονομικές πρακτικές σε περιφερειακές οργανώσεις έως πρόστιμα για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και εμπλοκή πρώην βουλευτών σε δίκες για τρομοκρατική οργάνωση.
Το ιδιαίτερα ανησυχητικό για την ηγεσία της AfD είναι ότι η κριτική δεν προέρχεται μόνο από πολιτικούς αντιπάλους, αλλά και από το πιο ακραίο εσωκομματικό ρεύμα. Ο ισχυρός ηγέτης της AfD στη Θουριγγία, Μπγιορν Χέκε, κατήγγειλε δημόσια μέσω της πλατφόρμας Χ ότι «η AfD μπορεί να ηττηθεί μόνο εκ των έσω», αφήνοντας να εννοηθεί πως η «προσαρμογή» των στελεχών της Σαξονίας-Άνχαλτ στο «διεφθαρμένο σύστημα» αποδεικνύει την προδοσία των αρχών του κόμματος.
Ο πολιτικός επιστήμονας Αλεξάντερ Χένζελ εκτιμά ότι το σκάνδαλο έχει τη δυναμική να πλήξει καίρια το βασικό αφήγημα της AfD ως «εναλλακτικής» έναντι των κατεστημένων κομμάτων. Η ηγεσία, με τους Τίνο Χρουπάλα και Άλις Βάιντελ, εμφανίζεται αδύναμη να επιβάλει γραμμή: ο Χρουπάλα μίλησε σε συνέντευξή του για μια πρακτική που αφήνει «άσχημη γεύση», αλλά αποφεύγει μετωπική σύγκρουση σε μια κρίσιμη εκλογική χρονιά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η AfD βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διπλό ρίσκο: αφενός, να διαβρωθεί η αξιοπιστία της στους ψηφοφόρους που την επέλεξαν ως «τιμωρό» του συστήματος· αφετέρου, να ενταθεί ο εσωτερικός εμφύλιος μεταξύ ηγεσίας και ριζοσπαστικής πτέρυγας, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη συνοχή του κόμματος.
Σχόλιο
: Η υπόθεση νεποτισμού στην AfD δείχνει πόσο εύθραυστο είναι το αντισυστημικό προσωπείο όταν ένα κόμμα πλησιάζει στην εξουσία και διαχειρίζεται σημαντικούς δημόσιους πόρους. Αν οι αποκαλύψεις συνεχιστούν, η AfD κινδυνεύει να χάσει το ηθικό πλεονέκτημα που επικαλείται απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα, ενώ η εσωτερική πόλωση μπορεί να αποδειχθεί πιο διαβρωτική από την κριτική των αντιπάλων της.






