Σε κλίμα ελεγχόμενης έντασης και εμφανώς χαμηλών τόνων, η ηγεσία και τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να φτάσουν στο συνέδριο χωρίς ανοιχτή ρήξη, αλλά με σαφείς προειδοποιήσεις και αδιαπραγμάτευτες «κόκκινες γραμμές». Στο επίκεντρο η σχέση Ανδρουλάκη – Δούκα και η κατηγορηματική άρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Η χθεσινή ολομέλεια της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ) του ΠΑΣΟΚ επιβεβαίωσε ότι οι εσωτερικές διαφωνίες παραμένουν βαθιές, αλλά προς το παρόν «πειθαρχημένες». Οι κορυφαίοι του κόμματος διατήρησαν τις θέσεις τους, απέφυγαν όμως τις εκρήξεις, επιλέγοντας χαμηλούς τόνους και ρητορική επίκληση της ενότητας ενόψει του συνεδρίου.
Η στρατηγική Ανδρουλάκη: Ενότητα προς τα μέσα, σύγκρουση προς τα έξω
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, με την ομιλία του στην ΚΟΕΣ, επιχείρησε να κλείσει τα εσωκομματικά μέτωπα χωρίς να τα αγνοήσει. Επικαλέστηκε επανειλημμένα την ανάγκη ενότητας, απέφυγε προσωπικές αιχμές προς τους εσωκομματικούς του επικριτές και απέσχε από αναφορές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν διχαστικές για τους «κορυφαίους» του κόμματος.
Ταυτόχρονα, μετέφερε το κέντρο βάρους της αντιπαράθεσης προς τα έξω, επιτιθέμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη και ασκώντας κριτική στον Αλέξη Τσίπρα χωρίς να τον κατονομάσει. Παρουσίασε δε προτάσεις για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, επιχειρώντας να προσδώσει στο ΠΑΣΟΚ προφίλ θεσμικής και προγραμματικής σοβαρότητας, μακριά από την εικόνα ενός κόμματος εγκλωβισμένου σε εσωστρέφεια.
Ωστόσο, η προσπάθεια εκτόνωσης δεν αλλάζει τη βασική εικόνα: οι γραμμές έχουν χαραχθεί, οι διαφωνίες είναι δημόσιες και το συνέδριο λειτουργεί ως κρίσιμος σταθμός αναμέτρησης στρατηγικών, έστω και αν προς το παρόν η αντιπαράθεση γίνεται σε χαμηλή ένταση.
Ρήγμα Ανδρουλάκη – Δούκα και το διακύβευμα της συνεργασίας με τη ΝΔ
Στο επίκεντρο της εσωκομματικής τριβής παραμένει η σχέση της Χαριλάου Τρικούπη με τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα. Έμπειρα στελέχη μιλούν για «αγεφύρωτο ρήγμα» ανάμεσα στις δύο πλευρές. Ο Δούκας απορρίπτει εκ νέου τη μομφή ότι υπονομεύει ή αμφισβητεί την ηγεσία, αλλά ταυτόχρονα υψώνει τον πήχη των απαιτήσεων για το συνέδριο.
Κεντρική του ένσταση είναι ο τρόπος ανάδειξης των συνέδρων, τον οποίο θεωρεί ότι «εξ αντικειμένου» ευνοεί τους συσχετισμούς υπέρ του Νίκου Ανδρουλάκη. Προειδοποίησε μάλιστα ότι το συνέδριο «δεν μπορεί να είναι συνέδριο στείρας καταμέτρησης κουκιών», διαφορετικά «θα το πάρει ο αέρας πριν καν φυσήξει» – μια σαφής προειδοποίηση ότι η διαδικασία κινδυνεύει να απολέσει πολιτικό περιεχόμενο.
Ο Δούκας επιμένει σε μία κεντρική «κόκκινη γραμμή»: ρητή δέσμευση του συνεδρίου ότι δεν θα υπάρξει μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Αντιστρέφει μάλιστα το επιχείρημα όσων λένε ότι «αφού όλοι συμφωνούμε, γιατί να το ψηφίσουμε;», απαντώντας: «Και αφού όλοι συμφωνούμε, γιατί να μην το ψηφίσουμε;». Έτσι, ηγεσία και Δούκας καταλήγουν να «συμφωνούν ότι διαφωνούν» για το πώς πρέπει να αποτυπωθεί αυτή η θέση θεσμικά.
Γερουλάνος: Συντεταγμένη ηγετική ομάδα και σαφές «όχι» στη Νέα Δημοκρατία
Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Χάρη Δούκα κινήθηκε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Γερουλάνος. Διατύπωσε απερίφραστα τη θέση ότι «δεν θα συνεργαστούμε με τη Νέα Δημοκρατία» και ότι το κόμμα δεν πρόκειται «να υπηρετήσει τη συντήρηση σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά». Περιέγραψε την κοινωνική ζήτηση ως αίτημα για «πολιτική αλλαγή από ριζοσπαστικά κόμματα με όραμα και ρεαλισμό» και όχι από πολιτικούς που «πουλούν την εντολή του λαού για ένα υπουργείο».
Ο Γερουλάνος χαρακτήρισε το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ «δυνατό», αναγνώρισε όμως ότι είναι ευάλωτο στην «πολυφωνία» και ζήτησε σαφή επικοινωνιακή αναβάθμιση. Κατά την ανάλυσή του, για να ανακτήσει το ΠΑΣΟΚ την εμπιστοσύνη ψηφοφόρων που μετακινήθηκαν πρώτα προς τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα και στη συνέχεια προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απαιτούνται «3+1 προϋποθέσεις»: καθαρές θέσεις, διακριτή ηγετική ομάδα, προεκλογική εκστρατεία «πόρτα πόρτα» και ρητή δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.
Έτσι, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αποκτά χαρακτήρα διπλού τεστ: αφενός για την ικανότητα της ηγεσίας να διαχειριστεί τις εσωτερικές εντάσεις χωρίς διάσπαση, αφετέρου για την αξιοπιστία της στρατηγικής «αυτόνομης πορείας» που προβάλλει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Σχόλιο 
: Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ενότητας και στην πίεση για ιδεολογική καθαρότητα, με αιχμή το «όχι» στη συνεργασία με τη ΝΔ. Αν το συνέδριο καταλήξει σε μια διαδικασία απλής καταμέτρησης συσχετισμών, θα ενισχύσει την εικόνα ενός κόμματος εγκλωβισμένου σε εσωτερικές έριδες. Αν όμως παράξει καθαρές αποφάσεις και πειστική ηγετική σύνθεση, μπορεί να κεφαλαιοποιήσει την τωρινή ένταση σε πολιτικό πλεονέκτημα στην κεντροαριστερά.
#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης #Δούκας #Γερουλάνος #Πολιτική
