Η κυβέρνηση ενεργοποιεί πόρους του Ταμείου Εκσυγχρονισμού για μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας και για τη δημιουργία ευρωπαϊκού «παίκτη» στην παραγωγή γαλλίου. Συνολικά 300 εκατ. ευρώ κατευθύνονται σε επενδύσεις εξοικονόμησης ενέργειας και σε νέα μονάδα κρίσιμου μετάλλου από τη Metlen.
Δύο στοχευμένα επενδυτικά σχέδια, συνολικού ύψους 300 εκατ. ευρώ, επιχειρεί να «κλειδώσει» η κυβέρνηση μέσω του ευρωπαϊκού Ταμείου Εκσυγχρονισμού, με διπλό στόχο: τη διαρθρωτική μείωση του ενεργειακού κόστους για την ελληνική βιομηχανία και την ανάδειξη της χώρας σε κομβικό παραγωγό γαλλίου για την Ευρώπη.
200 εκατ. ευρώ για μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα υπουργεία Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Ανάπτυξης έχουν ήδη υποβάλει στο Ταμείο Εκσυγχρονισμού επενδυτικό σχέδιο 200 εκατ. ευρώ για έργα ενεργειακής εξοικονόμησης στη βιομηχανία. Η έγκριση αναμένεται έως τα τέλη Μαρτίου, ενώ η εκκίνηση υλοποίησης τοποθετείται περίπου ένα μήνα αργότερα.
Παράλληλα συγκροτείται Διαχειριστική Ομάδα υπό τον αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκο Παπαθανάση, η οποία θα «τρέξει» τόσο το συγκεκριμένο πακέτο όσο και τις υπόλοιπες προτάσεις που υπάγονται στο Ταμείο. Σε αντίθεση με τα προσωρινού χαρακτήρα μέτρα για το βιομηχανικό ρεύμα, οι επενδύσεις εξοικονόμησης δημιουργούν μόνιμη μείωση λειτουργικού κόστους για τις επιλέξιμες επιχειρήσεις.
Σε επίπεδο βραχυπρόθεσμης στήριξης, το ΥΠΕΝ βρίσκεται σε δύσκολες διαπραγματεύσεις με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού (DG Comp) της Κομισιόν. Οι Βρυξέλλες εμφανίζονται ανυποχώρητες απέναντι στο ελληνικό σχέδιο προσαρμογής του ιταλικού μοντέλου επιδότησης του βιομηχανικού ρεύματος, προειδοποιώντας όχι μόνο για διαδικασία παράβασης αν η Αθήνα προχωρήσει μονομερώς, αλλά και για αρνητική επίδραση στην αξιολόγηση μελλοντικών ελληνικών μέτρων.
Υπό αυτό το πλαίσιο, το ΥΠΕΝ στρέφεται στον μηχανισμό αντιστάθμισης έμμεσων εκπομπών CO₂, επιδιώκοντας διεύρυνση των αποζημιώσεων προς τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Ωστόσο, η πραγματική στρατηγική «άμυνα» απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος μετατοπίζεται σταδιακά από τις επιδοτήσεις στις διαρθρωτικές επενδύσεις που χρηματοδοτεί το Ταμείο Εκσυγχρονισμού.
100 εκατ. ευρώ για γάλλιο και ευρωπαϊκή αυτονομία σε κρίσιμα μέταλλα
Στον ίδιο γύρο υποβολής προτάσεων, η Ελλάδα κατέθεσε και σχέδιο 100 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση παραγωγής γαλλίου από τη Metlen, στο πλαίσιο ευρύτερης επένδυσης 295,5 εκατ. ευρώ για ενίσχυση της παραγωγής βωξίτη και αλουμίνας. Στις εγκαταστάσεις της στον Άγιο Νικόλαο Βοιωτίας, η εταιρεία στοχεύει σε ετήσια παραγωγή 50 τόνων γαλλίου, ποσότητα ικανή –όπως σημειώνεται– να καλύψει το 100% των ευρωπαϊκών αναγκών.
Το γάλλιο αποτελεί κρίσιμο μέταλλο για πληθώρα εφαρμογών τεχνολογίας πληροφορικής και «πράσινων» τεχνολογιών, σε μια αγορά που σήμερα ελέγχεται κατά περίπου 95% από την Κίνα. Η επένδυση της Metlen, η οποία έχει ήδη εξασφαλίσει 90 εκατ. ευρώ χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ευθυγραμμίζεται με τη στρατηγική της ΕΕ για διαφοροποίηση πηγών προμήθειας κρίσιμων πρώτων υλών.
Ενδεικτικό του βαθμού ωρίμανσης του project είναι ότι η εταιρεία έχει ήδη ετοιμάσει τα πρώτα τυποποιημένα πακέτα 500 γραμμαρίων γαλλίου, τα οποία πρόκειται να αποσταλούν σε ενδιαφερόμενους αγοραστές σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία για δοκιμές και πειραματικές εφαρμογές. Εφόσον το σχέδιο εγκριθεί από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού, η Ελλάδα θα αποκτήσει στρατηγικό ρόλο στην ευρωπαϊκή αλυσίδα αξίας κρίσιμων μετάλλων.
Συνολικά, οι ελληνικές ενεργειακές δράσεις αναμένεται να αντλήσουν από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού 1,3-1,5 δισ. ευρώ έως το 2030, διαμορφώνοντας έναν από τους βασικούς πυλώνες της βιομηχανικής πολιτικής της χώρας για την επόμενη δεκαετία.
Σχόλιο
: Η επιλογή της κυβέρνησης να «ποντάρει» στο Ταμείο Εκσυγχρονισμού μετατοπίζει το βάρος από τις βραχύβιες επιδοτήσεις σε επενδύσεις που βελτιώνουν διαρθρωτικά την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, ενώ το project γαλλίου της Metlen, αν εγκριθεί και αποδώσει, μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα από καθαρό εισαγωγέα ενέργειας σε κρίσιμο κόμβο για στρατηγικές πρώτες ύλες της ευρωπαϊκής τεχνολογικής και πράσινης μετάβασης.






