Ο Νίκος Ανδρουλάκης τοποθετεί το διακύβευμα των επόμενων εκλογών σε ξεκάθαρο δίλημμα: τα πεπραγμένα της Νέας Δημοκρατίας έναντι του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ‑ΚΙΝΑΛ. Η στρατηγική του κόμματος επικεντρώνεται σε ποιοτική πολιτική αλλαγή και λογοδοσία.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Καθημερινή», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ‑ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, περιέγραψε το επόμενο διάστημα ως μία «μάχη προγράμματος εναντίον πεπραγμένων». Κατηγορεί την κυβέρνηση για έλλειμμα εμπιστοσύνης και ζητά από τους πολίτες να αξιολογήσουν τη Νέα Δημοκρατία βάσει των αποτελεσμάτων της, ενώ το ΠΑΣΟΚ θα τεθεί «στον έλεγχο» βάσει των δικών του προτάσεων.
Κεντρικά σημεία της στρατηγικής
Η στρατηγική Ανδρουλάκη εστιάζει σε τρεις άξονες: (α) την ανάδειξη της ανάγκης πολιτικής αλλαγής με κορμό το ΠΑΣΟΚ, (β) την προσέλκυση ψηφοφόρων που σήμερα απέχουν και (γ) την προώθηση ενός κοστολογημένου και ρεαλιστικού προγράμματος. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η ψήφος διαμαρτυρίας είναι «χωρίς προοπτική» και επιμένει ότι μόνο μια προγραμματική συσπείρωση μπορεί να επιφέρει βιώσιμη αλλαγή.
Υπόθεση υποκλοπών και η πολιτική ατζέντα
Κεντρικό σημείο της συνέντευξης ήταν και η δικαστική απόφαση για τις υποκλοπές, την οποία ο κ. Ανδρουλάκης χαρακτήρισε «ήττα του παρακράτους». Ζήτησε λογοδοσία «όσο ψηλά κι αν φτάνει» και κατηγόρησε τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για συγκάλυψη. Το θέμα, όπως λέει, δεν είναι μόνο δικαστικό αλλά και ηθικό‑θεσμικό: αποδόμηση εμπιστοσύνης, ανάγκη αποκατάστασης θεσμών και διαφάνειας.
Συμμαχίες, συνέδριο και συνταγματική αναθεώρηση
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι η δημιουργία εναλλακτικού πόλου εξουσίας δεν θα προκύψει από «αδόμητες συγκολλήσεις» κομμάτων αλλά από πολιτικές συγκλίσεις βασισμένες σε πρόγραμμα. Το συνέδριο του κόμματος φιλοδοξεί να εκπέμψει το μήνυμα της πολιτικής αλλαγής. Για τη συνταγματική αναθεώρηση προτείνει ενίσχυση της διαδικασίας με αυξημένες πλειοψηφίες για να αποφεύγονται επικοινωνιακά παιχνίδια συναίνεσης.
Σχόλιο 
: Η ρητορική της προγραμματικής αντιπαράθεσης είναι αναμενόμενη. Κρίσιμο στοιχείο θα είναι η ικανότητα του ΠΑΣΟΚ να μεταφράσει το πρόγραμμά του σε πειστικά, κοστολογημένα μέτρα και να πείσει τους αναποφάσιστους ότι η αλλαγή θα είναι ουσιαστική και διαχειρίσιμη.
