Σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι μπορεί να ήταν ο ίδιος που «ανάγκασε» το Ισραήλ να κινηθεί πολεμικά κατά του Ιράν. Υποστήριξε ότι οι διαπραγματεύσεις δεν οδηγούσαν κάπου και ότι –κατά την εκτίμησή του– το Ιράν θα χτυπούσε πρώτο αν δεν δρούσαν οι ΗΠΑ/Ισραήλ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε την πιο ωμή περιγραφή μέχρι τώρα για το πώς, κατά τον ίδιο, οδηγήθηκε η σύγκρουση με το Ιράν σε ανοιχτό πόλεμο: δήλωσε ότι ίσως δεν ήταν το Ισραήλ που «παρέσυρε» τις ΗΠΑ, αλλά ο ίδιος που «έσπρωξε» το Ισραήλ να κινηθεί πρώτο.
Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, είπε ότι ενώ υπήρχαν διαπραγματεύσεις, θεωρούσε πως «θα χτυπούσαν πρώτοι» αν δεν προλάβαιναν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Πρόσθεσε ότι «δεν ήθελε να συμβεί αυτό» και γι’ αυτό ενδέχεται να πίεσε για δράση, συμπληρώνοντας ότι «το Ισραήλ ήταν έτοιμο – και εμείς ήμασταν έτοιμοι».
Τι επιχειρεί να “κλειδώσει” πολιτικά ο Τραμπ
-
Αφήγημα προληπτικής άμυνας
Με αυτή τη διατύπωση, μετατοπίζει τη σύγκρουση από “επιλογή” σε “αναγκαιότητα”. Δηλαδή: “αν δεν το κάναμε, θα το έκαναν αυτοί”. -
Μεταφορά ευθύνης για την κλιμάκωση
Ουσιαστικά λέει ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν αδιέξοδο και ότι η άλλη πλευρά ήταν έτοιμη να επιτεθεί, άρα η απόφαση ήταν «προληπτική». -
Σήμα ισχύος προς συμμάχους/αγορές
Το “ήμασταν έτοιμοι” είναι μήνυμα ότι υπάρχει επιχειρησιακή συνέχιση και δυνατότητα κλιμάκωσης. Και αυτό κρατά ψηλά τη μεταβλητότητα στις αγορές (ενέργεια, ισοτιμίες, risk assets).
Γιατί η φράση «ίσως εγώ τους έσπρωξα» είναι game changer
Διότι μέχρι τώρα το default αφήγημα σε τέτοιες κρίσεις είναι «συμμαχική υποστήριξη» ή «ανταπόκριση σε γεγονότα». Εδώ ο Τραμπ περιγράφει ενεργό ρόλο “push”. Αυτό:
-
αυξάνει την πολιτική λογοδοσία (στο εσωτερικό των ΗΠΑ),
-
δυσκολεύει την αποκλιμάκωση (γιατί έχεις “ιδιοκτησία” της απόφασης),
-
και δίνει στην ιρανική πλευρά επιχείρημα ότι δεν πρόκειται για “αμυντική αντίδραση” αλλά για σχεδιασμένη κλιμάκωση.
