Η Moody’s υποβαθμίζει το outlook των ελληνικών τραπεζών από «θετικό» σε «σταθερό», χωρίς όμως να διαβλέπει άμεσο κίνδυνο από τη Μέση Ανατολή. Ο οίκος εκτιμά ότι η κερδοφορία, η κεφαλαιακή επάρκεια και η ρευστότητα θα παραμείνουν ισχυρές την περίοδο 2026-2027.
Σε αναθεώρηση του outlook για τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο από «θετικό» σε «σταθερό» προχώρησε η Moody’s, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από μια φάση δυναμικής ανάκαμψης σε μια περίοδο πιο ώριμης, αλλά ανθεκτικής σταθεροποίησης. Ο οίκος αξιολόγησης δεν «βλέπει» άμεσο κίνδυνο για την πιστοληπτική εικόνα των ελληνικών τραπεζών από την κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, προειδοποιεί ωστόσο για πιθανούς δευτερογενείς κινδύνους σε περίπτωση παρατεταμένης γεωπολιτικής αναταραχής.
Σταθεροποιητικό περιβάλλον και ποιότητα ενεργητικού
Η Moody’s εκτιμά ότι για την περίοδο 2026-2027 οι ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα και η ισχυρή πιστωτική ανάπτυξη θα λειτουργήσουν κυρίως σταθεροποιητικά για τα μεγέθη των τραπεζών. Το λειτουργικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται ως υποστηρικτικό, με την ανάπτυξη του κλάδου να τροφοδοτείται από υψηλές επενδύσεις και τη βελτίωση της αγοράς εργασίας.
Κεντρικό στοιχείο της ανάλυσης είναι η πορεία της ποιότητας του ενεργητικού. Οι αναλυτές της Moody’s σημειώνουν ότι οι δείκτες μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων (NPEs) θα συνεχίσουν να συγκλίνουν προς τους μέσους όρους των ευρωπαϊκών τραπεζών, αλλά με πιο μετριοπαθή ρυθμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Η ενίσχυση των ισολογισμών, με τους δείκτες NPE να έχουν υποχωρήσει σε χαμηλά μονοψήφια επίπεδα και το κόστος προβλέψεων να μειώνεται σταδιακά, αποτελεί δομικό στήριγμα για την ανθεκτικότητα του συστήματος.
Κεφάλαια, κερδοφορία και ρευστότητα
Ως προς την κεφαλαιακή επάρκεια, η Moody’s προβλέπει ότι τα κεφάλαια των ελληνικών τραπεζών θα παραμείνουν ισχυρά, με αποθέματα πάνω από τις κανονιστικές απαιτήσεις και συνεχή εσωτερική δημιουργία κεφαλαίου. Ένα μέρος αυτής της δημιουργίας, ωστόσο, αναμένεται να απορροφηθεί από την περαιτέρω πιστωτική επέκταση και τις υψηλότερες διανομές μερισμάτων. Οι αναβαλλόμενες φορολογικές πιστώσεις (DTCs) εξακολουθούν να βαραίνουν την ποιότητα των κεφαλαίων στις μεγαλύτερες τράπεζες, με τον οίκο να εκτιμά ότι η επιβάρυνση αυτή θα μειώνεται σταδιακά μεσοπρόθεσμα.
Η κερδοφορία προβλέπεται να διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα, στηριζόμενη στην ταχύτερη πιστωτική επέκταση σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και στα σχετικά σταθερά καθαρά επιτοκιακά περιθώρια, παρά το αυξανόμενο κόστος επενδύσεων σε ψηφιακό μετασχηματισμό. Παράλληλα, η Moody’s αναγνωρίζει ως βασικό πλεονέκτημα τη χρηματοδότηση και τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών: η μεγάλη, σταθερή και χαμηλού κόστους καταθετική βάση, σε συνδυασμό με χαμηλούς δείκτες δανείων προς καταθέσεις, περιορίζει την εξάρτηση από τις αγορές και επιτρέπει την περαιτέρω ανάπτυξη των ισολογισμών.
Γεωπολιτικός κίνδυνος και προκλήσεις
Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, η Moody’s διευκρινίζει ότι δεν αναμένει άμεση επιδείνωση της πιστοληπτικής ικανότητας των ελληνικών τραπεζών από την τρέχουσα ένταση. Ωστόσο, μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να αυξήσει τους δευτερογενείς κινδύνους για την ελληνική οικονομία – μέσω ενδεχόμενης ανόδου των τιμών ενέργειας, επιβράδυνσης του διεθνούς εμπορίου ή πλήγματος στον τουρισμό – και, κατ’ επέκταση, για το τραπεζικό σύστημα.
Η μετάβαση του outlook από «θετικό» σε «σταθερό» δεν συνιστά πισωγύρισμα, αλλά αναγνώριση ότι η φάση της θεαματικής εξυγίανσης έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί και ότι πλέον το στοίχημα είναι η διατηρήσιμη κερδοφορία και η σταδιακή βελτίωση της ποιότητας κεφαλαίων. Η στάση της Moody’s υπογραμμίζει πως οι ελληνικές τράπεζες έχουν εξέλθει από την κρίση, αλλά παραμένουν εκτεθειμένες σε εξωγενείς σοκ και δομικές προκλήσεις.
Σχόλιο
: Η αλλαγή του outlook σε «σταθερό» ερμηνεύεται ως ψήφος εμπιστοσύνης στη νέα κανονικότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, αλλά και ως σαφές μήνυμα ότι οι εύκολες αποτιμητικές υπεραξίες της φάσης εξυγίανσης έχουν σε μεγάλο βαθμό προεξοφληθεί. Από εδώ και πέρα, η πραγματική διαφοροποίηση θα κριθεί στην ποιότητα της πιστωτικής επέκτασης, στη μείωση της εξάρτησης από DTCs και στην ικανότητα των τραπεζών να θωρακιστούν απέναντι σε εξωτερικά σοκ, όπως μια παρατεταμένη γεωπολιτική κρίση ή μια αναστροφή του ευρωπαϊκού επιτοκιακού κύκλου.






