Σε 24ωρη πανελλαδική απεργία προχωρούν σήμερα οι νοσοκομειακοί γιατροί, διεκδικώντας αυξήσεις και μαζικές μόνιμες προσλήψεις. Η κινητοποίηση επαναφέρει στο προσκήνιο τα διαρθρωτικά κενά του ΕΣΥ.
Σε 24ωρη πανελλαδική απεργία προχωρούν σήμερα, Τετάρτη 18 Μαρτίου, οι νοσοκομειακοί γιατροί, κλιμακώνοντας την πίεση προς την κυβέρνηση για βελτίωση μισθών, συνθηκών εργασίας και στελέχωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Την κινητοποίηση οργανώνει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), με κεντρική συγκέντρωση στην Αθήνα στις 12:00 έξω από το υπουργείο Υγείας και παράλληλες δράσεις σε όλη τη χώρα.
Αιτήματα για μισθούς, προσλήψεις και ωράρια
Στην ανακοίνωσή της η ΟΕΝΓΕ καλεί όλες και όλους «στην πανελλαδική κλαδική απεργία στις 18 Μαρτίου και στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα», υπογραμμίζοντας ότι «κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και ανθρώπινα ωράρια».
Η στοχοθεσία της Ομοσπονδίας αναδεικνύει τρεις κρίσιμους άξονες: πρώτον, την αποκατάσταση των αποδοχών των γιατρών του ΕΣΥ, οι οποίες έχουν συμπιεστεί διαχρονικά από τις μνημονιακές περικοπές και τον πληθωρισμό· δεύτερον, την ανάγκη για σταθερό και μόνιμο ιατρικό προσωπικό, σε αντίθεση με την εκτεταμένη χρήση επικουρικών ή συμβασιούχων· και τρίτον, την υπέρβαση της χρόνιας υποστελέχωσης που οδηγεί σε εξαντλητικά ωράρια, υπερεφημέρευση και αυξημένο κίνδυνο burnout.
Η ΟΕΝΓΕ είχε ήδη πραγματοποιήσει στις 11 Μαρτίου ημέρα πανελλαδικής δράσης ειδικά για τους ειδικευόμενους γιατρούς, σηματοδοτώντας ότι το ζήτημα της διαδοχής γενεών στο ΕΣΥ και της παραμονής νέων επιστημόνων στη χώρα αποτελεί κομβικό διακύβευμα. Το σημερινό απεργιακό βήμα λειτουργεί ως συνέχεια και κλιμάκωση αυτής της στρατηγικής πίεσης.
Συστημικές πιέσεις στο ΕΣΥ και πολιτικές προκλήσεις
Η απεργία δεν αφορά μόνο τα αιτήματα ενός κλάδου, αλλά φωτίζει τις συστημικές πιέσεις που δέχεται το δημόσιο σύστημα υγείας: γηράσκον πληθυσμό, αυξανόμενη ζήτηση υπηρεσιών, ανάγκη για ψηφιακό εκσυγχρονισμό και ταυτόχρονα δημοσιονομικούς περιορισμούς. Το χάσμα ανάμεσα στις ανάγκες των νοσοκομείων και στις διαθέσιμες ανθρώπινες και οικονομικές δυνατότητες τείνει να γίνει μόνιμο χαρακτηριστικό, με άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα περίθαλψης.
Σε αυτό το περιβάλλον, η διεκδίκηση «ανθρώπινων ωραρίων» συνδέεται ευθέως με την ασφάλεια των ασθενών: εξουθενωμένοι γιατροί, συνεχείς εφημερίες και τμήματα που λειτουργούν οριακά αυξάνουν τον κίνδυνο λαθών και υποβαθμίζουν την εμπειρία του πολίτη. Παράλληλα, η συζήτηση για μισθολογικές αυξήσεις συνδέεται με τη δυνατότητα του ΕΣΥ να συγκρατήσει προσωπικό που σήμερα έχει ισχυρά κίνητρα να μεταναστεύσει ή να στραφεί αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα.
Η κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας και στην επένδυση σε ένα πιο ανθεκτικό, προσβάσιμο και ελκυστικό για τους επαγγελματίες σύστημα υγείας. Οι σημερινές κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών λειτουργούν ως υπενθύμιση ότι η μεταρρύθμιση του ΕΣΥ δεν μπορεί να περιοριστεί σε τεχνολογικές αναβαθμίσεις, αλλά απαιτεί πυρήνα πολιτικής στις εργασιακές σχέσεις και στη χρηματοδότηση.
Σχόλιο
: Η απεργία της ΟΕΝΓΕ είναι περισσότερο από μια συντεχνιακή διαμαρτυρία: είναι stress test για την πραγματική προτεραιοποίηση της δημόσιας υγείας στην κυβερνητική ατζέντα. Χωρίς σαφές σχέδιο για μισθούς, προσλήψεις και συγκράτηση νέων γιατρών, το ΕΣΥ κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο υποστελέχωσης και ιδιωτικοποίησης de facto, με υψηλό κοινωνικό και πολιτικό κόστος.






