Ξεκίνησε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο η δίκη του ανεξάρτητου βουλευτή Κωνσταντίνου Φλώρου για την επίθεση σε βάρος του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Βασίλη Γραμμένου εντός της Βουλής το 2024. Η υπόθεση αναδεικνύει τα όρια της κοινοβουλευτικής ασυλίας και τα θεσμικά αντανακλαστικά απέναντι στη βία στο πολιτικό σύστημα.
Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου άρχισε και θα συνεχιστεί στις 30 Μαρτίου η δίκη του ανεξάρτητου βουλευτή, εκλεγμένου με τους «Σπαρτιάτες», Κωνσταντίνου Φλώρου, για το περιστατικό βιαιοπραγίας σε βάρος του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Βασίλη Γραμμένου, εντός του Κοινοβουλίου, στις 24 Απριλίου 2024.
Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την ιδιαίτερα βαριά κατηγορία της άσκησης βίας κατά βουλευτή κατά την άσκηση των καθηκόντων του, αδίκημα που αγγίζει ευθέως τον πυρήνα της λειτουργίας του πολιτεύματος. Μετά τη σύλληψή του για την επίθεση, είχε αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικό όρο να μην πλησιάζει τον κ. Γραμμένο σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων.
Οι αντικρουόμενες καταθέσεις για το επεισόδιο
Στο δικαστήριο κατέθεσε ο Βασίλης Γραμμένος ως υποστηρίζων την κατηγορία, περιγράφοντας ένα σκηνικό ωμής βίας εντός του ναού της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, κατά τη διάρκεια ψηφοφορίας στην Ολομέλεια για άρση της ασυλίας του προέδρου της Ελληνικής Λύσης Κυριάκου Βελόπουλου – μετά από μήνυση του πατέρα του κατηγορουμένου, Ευστάθιου Φλώρου, πρώην στελέχους του κόμματος – ο κατηγορούμενος προέβαινε σε χειρονομίες και ύβρεις.
Ο κ. Γραμμένος ανέφερε ότι βγήκε από την αίθουσα για να ενημερώσει αστυνομικό για τη συμπεριφορά του κ. Φλώρου. Όπως κατέθεσε, ο κατηγορούμενος τον πλησίασε εκτός της Ολομέλειας, του απηύθυνε απειλητική φράση, τον έπιασε από τον λαιμό «αρχίζοντας να τον πνίγει» και στη συνέχεια του κατάφερε γροθιά στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να πέσει κάτω αιμόφυρτος.
Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από την κατάθεση του αστυνομικού που ήταν παρών, ο οποίος περιέγραψε ότι ο κ. Φλώρος αναζητούσε τον βουλευτή, υπήρξε λεκτική αψιμαχία και στη συνέχεια «τον έριξε κάτω», κάνοντας λόγο για κεφαλοκλείδωμα και χαρακτηριστικές φράσεις του κατηγορουμένου του τύπου «να μην βρίζεις μανάδες».
Ωστόσο, ο ανεξάρτητος βουλευτής Διονύσης Βαλτογιάννης, επίσης προερχόμενος από τους «Σπαρτιάτες», κατέθεσε ότι άκουσε τον κ. Γραμμένο «να αποκαλεί σκουπίδι τον κ. Φλώρο» και να βρίζει τη μητέρα του. Άλλοι μάρτυρες, μεταξύ των οποίων και ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Παπαδόπουλος (προερχόμενος από τη ΝΙΚΗ), μίλησαν για χρήση της φράσης «είσαι σκουπίδι» από την πλευρά της Ελληνικής Λύσης, αλλά η πλειονότητα αρνήθηκε ότι άκουσε ύβρεις για τη μητέρα του κατηγορουμένου.
Θεσμικές και πολιτικές προεκτάσεις
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι καταθέσεις κορυφαίων πολιτικών προσώπων. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος χαρακτήρισε τον κατηγορούμενο «τραμπούκο ναζιστή» και αναφέρθηκε σε άσεμνες χειρονομίες που, όπως είπε, έκανε ο κ. Φλώρος προς το μέρος του ακόμη και μετά το περιστατικό, όταν ο ίδιος ανέβηκε στο βήμα για να καταδικάσει τη βία. Η ένταση στην αίθουσα κορυφώθηκε όταν ο κ. Βελόπουλος τον αποκάλεσε «υπαρχηγό του Κασιδιάρη», με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι θα καταθέσει μήνυση.
Ο πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Β΄ αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Γεωργαντάς, που προήδρευε στην επίμαχη ψηφοφορία, περιέγραψε ότι από την έδρα αντιλήφθηκε ένταση, είδε τον κ. Γραμμένο να αποχωρεί προς την έξοδο και τον κ. Φλώρο να τον ακολουθεί «με έντονο βήμα», ενώ αργότερα ενημερώθηκε για τη σωματική βία.
Η υπόθεση, πέρα από τις ποινικές της διαστάσεις, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την εικόνα του Κοινοβουλίου, την ανοχή σε ακραίες συμπεριφορές και τον τρόπο με τον οποίο το πολιτικό σύστημα διαχειρίζεται φαινόμενα βίας και ριζοσπαστικοποίησης στις παρυφές του. Η απόφαση του δικαστηρίου θα αποτελέσει κρίσιμο τεστ για το μήνυμα που εκπέμπει η Δικαιοσύνη απέναντι σε περιστατικά που τραυματίζουν το κύρος των δημοκρατικών θεσμών.
Σχόλιο
: Η δίκη Φλώρου δεν αφορά απλώς μια προσωπική αντιπαράθεση, αλλά την κόκκινη γραμμή ανάμεσα στον σκληρό πολιτικό λόγο και τη φυσική βία. Η τελική ετυμηγορία θα δείξει αν το σύστημα είναι διατεθειμένο να τιμωρήσει παραδειγματικά συμπεριφορές που μετατρέπουν τη Βουλή σε πεδίο «αγανακτισμένων» ρυθμίσεων λογαριασμών, ή αν θα επικρατήσει η λογική της ανοχής σε «παραφωνίες» που σταδιακά υπονομεύουν την ίδια τη θεσμική κανονικότητα.






