Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία εκτοξεύθηκαν στα 113,86 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025. Η μείωση των οφειλετών δεν συνεπάγεται αποκλιμάκωση του πραγματικού βάρους.
Ένα εκρηκτικό μείγμα αυξημένων φορολογικών υποχρεώσεων, περιορισμένης φορολογικής βάσης και συγκέντρωσης χρεών σε λιγότερους αλλά πιο «βαρείς» οφειλέτες αποτυπώνουν τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για το 2025. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς τη φορολογική διοίκηση ανήλθαν τον Δεκέμβριο στα 113,86 δισ. ευρώ, καταγράφοντας νέα ιστορικά υψηλά, παρά την ενίσχυση των εισπράξεων.
Συσσώρευση χρεών και «πάγωμα» του πραγματικού υπολοίπου
Μέσα στο 2025 προστέθηκαν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 9,858 δισ. ευρώ. Μόνο στο δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου, το συνολικό υπόλοιπο αυξήθηκε από 112,50 σε 113,86 δισ. ευρώ, δηλαδή κατά περίπου 1,36 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 35,03 δισ. ευρώ έχουν χαρακτηριστεί ανεπίδεκτα είσπραξης, με θεαματική αύξηση σχεδόν 7,72 δισ. ευρώ σε μόλις δύο μήνες, εξέλιξη που φουσκώνει ονομαστικά το χρέος αλλά δεν μεταφράζεται σε δυνητικά έσοδα.
Το πραγματικό εισπράξιμο ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο διαμορφώνεται στα 78,83 δισ. ευρώ και παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο στους τελευταίους μήνες του έτους. Από τα στοιχεία έχει αφαιρεθεί μία «ακραία» οφειλή περίπου 2,4 δισ. ευρώ λόγω λανθασμένης τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ, γεγονός που δείχνει και τις στρεβλώσεις που μπορεί να δημιουργεί η διοικητική διαδικασία στην εικόνα του χρέους.
Λιγότεροι οφειλέτες, μεγαλύτερα ποσά – ΦΠΑ και εισόδημα στην πρώτη γραμμή
Παρά το ύψος του χρέους, ο αριθμός των φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμες οφειλές μειώθηκε. Το 2025 έκλεισε με 3.713.275 οφειλέτες, από 3.882.293 τον Νοέμβριο και 3.771.707 τον Δεκέμβριο 2024. Η μείωση κατά 1,55% σε ετήσια βάση αφορά κυρίως μικροφειλέτες και δεν συνεπάγεται ουσιαστική ελάφρυνση του συστήματος, καθώς το πραγματικό υπόλοιπο μένει σχεδόν σταθερό. Αυτό υποδηλώνει μετατόπιση του βάρους σε λιγότερους φορολογούμενους με υψηλότερα ποσά.
Από τους συνολικούς οφειλέτες, 2.308.665 μπορούν να βρεθούν αντιμέτωποι με αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, ενώ ήδη 1.662.981 – περίπου το 72% – τελούν υπό καθεστώς κατασχέσεων ή άλλων μέτρων. Στη σύνθεση του νέου ληξιπρόθεσμου χρέους για τον Δεκέμβριο, κυριαρχεί ο ΦΠΑ με 442,9 εκατ. ευρώ (αύξηση 12,76% σε ετήσια βάση), ακολουθούμενος από τον φόρο εισοδήματος με 358,4 εκατ. ευρώ (+12,21%) και τους φόρους στην περιουσία με 43,6 εκατ. ευρώ, που εμφανίζουν μείωση 11,38%.
Ανάλογη εικόνα εμφανίζει και ο Νοέμβριος, με ΦΠΑ 474,9 εκατ. ευρώ (+27,37%) και φόρο εισοδήματος 326,8 εκατ. ευρώ (+17,20%). Ιδιαίτερη αύξηση καταγράφουν τα πρόστιμα ΚΒΣ, στα 7,2 εκατ. ευρώ τον Νοέμβριο και 10,8 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο, ένδειξη εντατικοποίησης των ελέγχων και αυστηρότερης επιβολής κανόνων.
Εισπράξεις σε άνοδο, αλλά ο ρυθμός δημιουργίας χρέους κερδίζει
Οι συνολικές εισπράξεις έναντι ληξιπρόθεσμων οφειλών έφτασαν τα 6,917 δισ. ευρώ το 2025, από 6,336 δισ. ευρώ το 2024, σημειώνοντας αύξηση 9,18%. Τον Δεκέμβριο οι εισπράξεις ανήλθαν σε 783,3 εκατ. ευρώ (+19,50% σε σχέση με έναν χρόνο πριν), ενώ τον Νοέμβριο διαμορφώθηκαν στα 643,7 εκατ. ευρώ (+12,89%).
Ωστόσο, ο ρυθμός δημιουργίας νέων χρεών – σχεδόν 9,9 δισ. ευρώ σε ένα έτος – υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό ανάκτησης. Αν αφαιρεθούν οι οφειλές που δεν σχετίζονται με φόρους (δικαστικές αποφάσεις, πολεοδομικά πρόστιμα κ.λπ.), η εικόνα είναι ακόμη πιο έντονη: το καθαρά φορολογικό ληξιπρόθεσμο αυξήθηκε κατά 980 εκατ. ευρώ τον Νοέμβριο (+22,50%) και 915 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο (+11,72%).
Η αντίφαση μεταξύ αυξημένων εισπράξεων και ακόμη ταχύτερης συσσώρευσης νέων οφειλών αναδεικνύει τα όρια της υφιστάμενης φορολογικής πολιτικής και των ρυθμίσεων. Η πίεση σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά παραμένει έντονη, ενώ το κράτος, παρά τα βελτιωμένα έσοδα, εξακολουθεί να «σέρνει» ένα τεράστιο απόθεμα φορολογικού χρέους, το οποίο λειτουργεί ως μόνιμη απειλή για τη σταθερότητα και τις επενδύσεις.
Σχόλιο
: Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει εισέλθει σε μια φάση «φορολογικής κόπωσης», όπου η αυστηροποίηση των μέτρων είσπραξης βελτιώνει μεν τις ροές, αλλά δεν μειώνει το απόθεμα του χρέους. Η συγκέντρωση μεγάλων οφειλών σε λιγότερους φορολογούμενους, σε συνδυασμό με την κυριαρχία ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος στο νέο ληξιπρόθεσμο, καταδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι περιθωριακό αλλά δομικό. Χωρίς πιο στοχευμένες ρυθμίσεις, ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής και μια ευρύτερη αναθεώρηση της φορολογικής επιβάρυνσης, ο φαύλος κύκλος δημιουργίας νέων χρεών είναι πιθανό να συνεχιστεί, παρά τις επιμέρους επιτυχίες στις εισπράξεις.






