Ο Άδωνις Γεωργιάδης υπερασπίζεται κυβερνητικές επιλογές για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αμφισβητεί τη βαρύτητα ορισμένων δικογραφιών και καταγγέλλει την τακτική της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Σε υψηλούς τόνους παρενέβη ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης στη δημόσια συζήτηση για τις δικογραφίες που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή, επιχειρώντας αφενός να τις ιεραρχήσει ως προς τη σοβαρότητά τους και αφετέρου να μεταφέρει την κριτική του προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Μιλώντας στο Action24, έκανε λόγο για υποθέσεις που είναι «εμφανώς γελοίες», αλλά και για άλλες «πιο σοβαρές», αναγνωρίζοντας ότι το υλικό δεν είναι ομοιογενές.
Υπεράσπιση κυβέρνησης και αιχμές για την έννοια του ρουσφετιού
Ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε «γενναία» την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να θέσει, όπως είπε, μια «κόκκινη γραμμή» και να παραπέμψει τη συζήτηση στη Βουλή και τη Δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι αυτό θωρακίζει θεσμικά τη διαδικασία. Παράλληλα, απέρριψε ως «υποκρισία» τον ισχυρισμό ότι το φαινόμενο του ρουσφετιού συνδέεται αποκλειστικά με τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. «Μπορώ να σας πω ρουσφέτια από τον 5ο π.Χ. αιώνα», σημείωσε, επιμένοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει, κατά την άποψή του, «καταπολεμήσει πάρα πολύ» τις πελατειακές πρακτικές, παραδεχόμενος ωστόσο ότι «στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν προλάβαμε να το κάνουμε, το κάνουμε τώρα».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην υπόθεση που αφορά τον Νότη Μηταράκη, την οποία χαρακτήρισε «εξωφρενικό» να αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης για άσκηση ποινικής δίωξης. Όπως περιέγραψε, πρόκειται για περίπτωση όπου πρώην δασολόγος αποστέλλει πολυσέλιδο email διαμαρτυρίας για υπάλληλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η γραμματέας του τότε υπουργού απλώς το προωθεί, με την επισήμανση «να δείτε το συνημμένο». «Αυτό είναι πιθανό ποινικό αδίκημα;» διερωτήθηκε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η ποινικοποίηση της απλής διαβίβασης αιτημάτων πολιτών αλλοιώνει τη φυσιογνωμία της πολιτικής λειτουργίας.
Καταγγελίες για ομηρία του πολιτικού συστήματος από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Το πιο αιχμηρό μέρος της παρέμβασής του στόχευσε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, την οποία περιέγραψε ως παράγοντα που «είναι σα να κρατάει τη χώρα, το πολιτικό σύστημα όμηρο». Ο υπουργός διαμαρτυρήθηκε για την πρακτική αποστολής διαδοχικών δικογραφιών προς τη Βουλή – «την πρώτη, τη δεύτερη, την τρίτη, την πέμπτη» – αντί για μια συγκεντρωτική διαβίβαση. Κατά τον ίδιο, αυτή η σταδιακή ροή υποθέσεων συνιστά de facto πολιτική παρέμβαση, καθώς τροφοδοτεί διαρκώς την πολιτική ατζέντα με υποψίες και σκιές, δημιουργώντας «πολιτική αναταραχή» ανεξαρτήτως της ουσιαστικής βαρύτητας κάθε φακέλου.
Με τις δηλώσεις του, ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να μετατοπίσει το επίκεντρο της συζήτησης από τις ίδιες τις καταγγελίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεσμοί ελέγχου, ανοίγοντας παράλληλα μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τα όρια μεταξύ δικαστικής διερεύνησης και πολιτικής σταθερότητας.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Γεωργιάδη εντάσσεται σε μια ευρύτερη κυβερνητική στρατηγική αποσύνδεσης των ποινικών διερευνήσεων από τη νομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος. Η έντονη κριτική προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δείχνει την ανησυχία για «σταγόνες» αποκαλύψεων που διαβρώνουν σταδιακά την εικόνα της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει και θεσμικό ζήτημα: πού τελειώνει η ανεξάρτητη δικαστική λειτουργία και πού αρχίζει η πολιτική εργαλειοποίηση της διαδικασίας, είτε από εθνικούς είτε από ευρωπαϊκούς θεσμούς.






