Η προεκλογική μάχη στην Ινδία μπαίνει στην τελική ευθεία, με τον Ναρέντρα Μόντι να πολλαπλασιάζει τις εμφανίσεις του στην Άσαμ και την αντιπολίτευση να απαντά με σκληρή ρητορική. Παράλληλα, οι αγορές αντιδρούν στις γεωπολιτικές εντάσεις με το Ιράν.
Η Ινδία εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση έντονης πολιτικής πόλωσης, καθώς τέσσερις πολιτείες και μία Ένωση Επικράτεια οδεύουν προς κάλπες τις επόμενες εβδομάδες. Η βορειοανατολική πολιτεία Άσαμ ψηφίζει πρώτη, την Πέμπτη, με τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι να ρίχνει όλο το βάρος της προεκλογικής μηχανής του κυβερνώντος κόμματος Bharatiya Janata Party (BJP) στην περιοχή.
Η Άσαμ στο επίκεντρο της εκστρατείας Μόντι
Ο Μόντι αναμένεται σήμερα Δευτέρα να πραγματοποιήσει τρεις διαδοχικές προεκλογικές συγκεντρώσεις στην Άσαμ, σε Μπαμπανιπούρ-Σόρμπογκ (περιοχή Μπαρπέτα), στη Χοτζάι στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας και στο Ντιμπρουγκάρ στο άνω τμήμα της. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες που ο Ινδός πρωθυπουργός περιοδεύει στην Άσαμ, γεγονός που υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία της για το BJP, το οποίο σήμερα κυβερνά την πολιτεία.
Η Άσαμ, με το σύνθετο εθνοτικό και θρησκευτικό μωσαϊκό της και τις ευαισθησίες γύρω από τη μετανάστευση και την ιθαγένεια, αποτελεί κρίσιμο πεδίο για την εδραίωση της ινδουιστικής εθνικιστικής ατζέντας του BJP. Η υψηλή συχνότητα επισκέψεων του Μόντι δείχνει ότι το κόμμα δεν θεωρεί δεδομένη την ανανέωση της εντολής του, παρά το γεγονός ότι ελέγχει ήδη την τοπική κυβέρνηση.
Σκληρή αντιπαράθεση με την αντιπολίτευση
Την ίδια ώρα, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Ραχούλ Γκάντι ανεβάζει τους τόνους. Σε συγκέντρωση στην περιοχή Μπισγουαναθ της Άσαμ, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του τοπικού πρωθυπουργού Χιμάντα Μπίσβα Σάρμα, χαρακτηρίζοντάς τον «τον πιο διεφθαρμένο και μισαλλόδοξο πρωθυπουργό πολιτείας της χώρας». Η στοχοποίηση του Σάρμα, στενού συμμάχου του Μόντι, δείχνει ότι το Κόμμα του Κογκρέσου επιχειρεί να προσωποποιήσει τη δυσαρέσκεια για να κινητοποιήσει ψηφοφόρους.
Παράλληλα, ο Μόντι βρέθηκε την Κυριακή στη Δυτική Βεγγάλη, άλλη μια πολιτεία-κλειδί, όπου κατηγόρησε την κυβερνώσα Τρινάμουλ Κονγκρές για «αμαρτίες» που, όπως είπε, «θα πληρωθούν μία προς μία» μετά τις εκλογές που διεξάγονται εκεί από 23 έως 29 Απριλίου. Η ρητορική αυτή εντάσσεται στη στρατηγική του BJP να εμφανιστεί ως δύναμη «νόμου και τάξης» απέναντι σε τοπικά καθεστώτα που παρουσιάζονται ως διεφθαρμένα και αυταρχικά.
Νέοι παίκτες και θεσμικές τριβές
Στον νότο, στην Ταμίλ Ναντού, όπου επίσης διεξάγονται εκλογές στις 23 Απριλίου, αναδεικνύεται ένας νέος παράγοντας: το κόμμα Tamilaga Vettri Kazhagam (TVK) του ηθοποιού-πολιτικού Βιτζάι. Ο Βιτζάι ακύρωσε προγραμματισμένη συγκέντρωση στο Τσενάι, επικαλούμενος ανεπαρκή χρόνο μετακίνησης μεταξύ δύο περιφερειών, παρά το ότι η άδεια είχε δοθεί. Το TVK σκοπεύει να προσφύγει στην Εκλογική Επιτροπή, καταγγέλλοντας εμμέσως παρεμπόδιση της προεκλογικής του δραστηριότητας.
Η κίνηση αυτή φωτίζει τις εντάσεις γύρω από την εφαρμογή των εκλογικών κανόνων και την ισότιμη πρόσβαση στον δημόσιο χώρο, ιδίως για νέα ή μικρότερα κόμματα που αμφισβητούν κατεστημένα σχήματα.
Αγορές και γεωπολιτικοί κίνδυνοι
Πέρα από το καθαρά πολιτικό πεδίο, η εσωτερική αστάθεια διασταυρώνεται με τις διεθνείς εντάσεις. Οι ινδικές αγορές άνοιξαν πτωτικά, επηρεασμένες από τις απειλές του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για σκληρό πλήγμα στο Ιράν. Για μια οικονομία με μεγάλη εξάρτηση από τις εισαγωγές ενέργειας, κάθε κλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο μεταφράζεται άμεσα σε ανησυχίες για το κόστος καυσίμων, τον πληθωρισμό και την πορεία της ανάπτυξης.
Έτσι, η προεκλογική περίοδος στην Ινδία εξελίσσεται σε ένα πολύπλοκο σταυροδρόμι εσωτερικών ισορροπιών και εξωτερικών πιέσεων, με τις κάλπες σε Άσαμ, Δυτική Βεγγάλη και Ταμίλ Ναντού να λειτουργούν ως κρίσιμο τεστ για την αντοχή του αφηγήματος του Μόντι περί σταθερότητας και ισχυρής διακυβέρνησης.
Σχόλιο
: Η ινδική κάλπη σε Άσαμ και τις υπόλοιπες πολιτείες λειτουργεί ως πρόγευση για τις επόμενες εθνικές αναμετρήσεις: αν το BJP καταγράψει φθορά, θα ενισχυθούν οι φυγόκεντρες δυνάμεις και οι περιφερειακοί παίκτες· αν αντιθέτως επιβεβαιώσει κυριαρχία, θα παγιωθεί περαιτέρω ένα μοντέλο ισχυρής, προσωποκεντρικής διακυβέρνησης με έμφαση στον ινδουιστικό εθνικισμό, με προεκτάσεις τόσο για τη δημοκρατική ποιότητα όσο και για τη σταθερότητα στην ευρύτερη Ασία.






