Ο Χάρης Καστανίδης καταγγέλλει «δολιότητα» πίσω από την απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ για όριο θητειών, αφήνοντας ευθείες αιχμές κατά του Νίκου Ανδρουλάκη. Δηλώνει ότι την παρουσία του στην πολιτική ζωή δεν θα την καθορίσει η ηγεσία του κόμματος αλλά ο ίδιος και ο ελληνικός λαός.
Σε ευθεία σύγκρουση με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ οδηγείται ο πρώην υπουργός Χάρης Καστανίδης, μετά την απόφαση του συνεδρίου του κόμματος να θεσπίσει όριο θητειών για τους βουλευτές, ρύθμιση που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, τον θέτει εκτός ψηφοδελτίων.
Μιλώντας στον 102 FM της ΕΡΤ3, ο κ. Καστανίδης έκανε λόγο για «ευφάνταστη δολιότητα», αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι η σχετική πρόταση κατατέθηκε από την ηγεσία με στόχο τον προσωπικό του αποκλεισμό. Όπως σημείωσε, η πρόταση υπερψηφίστηκε από την πλειοψηφία του συνεδρίου, αποκτώντας έτσι δεσμευτικό κομματικό χαρακτήρα.
Η σύγκρουση για το όριο θητειών
Το επίμαχο μέτρο αφορά τη θέσπιση ορίου θητειών για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συζήτησης περί ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού. Ωστόσο, η χρονική συγκυρία και ο τρόπος που προωθήθηκε η αλλαγή στο καταστατικό επιτρέπουν στον κ. Καστανίδη να υποστηρίζει ότι πρόκειται για στοχευμένη κίνηση αποκλεισμού του.
Ο πρώην υπουργός, με μακρά κοινοβουλευτική διαδρομή και ισχυρό ιστορικό δεσμών με την παράταξη, αποφεύγει προς το παρόν να ανοίξει πλήρως τα χαρτιά του. Τόνισε ότι θα τοποθετηθεί εκ νέου «όταν ο ίδιος το κρίνει σκόπιμο», αφήνοντας να εννοηθεί ότι επεξεργάζεται τα επόμενα βήματά του στο πολιτικό σκηνικό.
Μήνυμα ανεξαρτησίας από την ηγεσία
Το πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασής του ήταν η δήλωση ότι η παρουσία του στην πολιτική δεν μπορεί να εξαρτάται από αποφάσεις της κομματικής ηγεσίας. «Δεν θα καθορίσει ο κ. Ανδρουλάκης εάν θα είμαι στην πολιτική ζωή του τόπου. Αυτό θα το επιλέξει ο ελληνικός λαός ή εγώ», υπογράμμισε, επιχειρώντας να μεταφέρει τη συζήτηση από το εσωκομματικό πεδίο στο επίπεδο της δημοκρατικής νομιμοποίησης.
Η δήλωση αυτή συνιστά σαφές μήνυμα ότι ο ίδιος δεν θεωρεί πως η πολιτική του διαδρομή τελειώνει με την τυπική απομάκρυνσή του από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ. Ανοίγει, αντίθετα, το ενδεχόμενο είτε μιας αυτόνομης πολιτικής πορείας είτε μιας μελλοντικής συνεργασίας σε άλλο πολιτικό σχήμα, χωρίς όμως ο ίδιος να προχωρά ακόμη σε συγκεκριμένες ανακοινώσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η αντιπαράθεση αναδεικνύει τις εσωτερικές εντάσεις που μπορεί να προκαλέσει η προσπάθεια ανανέωσης ενός κόμματος όταν αυτή εκλαμβάνεται από ιστορικά στελέχη ως εργαλείο εσωκομματικών εκκαθαρίσεων παρά ως θεσμική μεταρρύθμιση.
Σχόλιο
: Η σύγκρουση Καστανίδη – Ανδρουλάκη φωτίζει το κλασικό δίλημμα ανάμεσα στην ανανέωση και τη συνέχεια στα κόμματα εξουσίας. Αν η αλλαγή καταστατικού εκληφθεί από την κοινωνία ως στοχευμένος αποκλεισμός αντί για διαφανή θεσμική τομή, το ΠΑΣΟΚ ρισκάρει να ενισχύσει την εικόνα εσωστρέφειας τη στιγμή που επιχειρεί να παρουσιαστεί ως αξιόπιστος, σύγχρονος πόλος στην κεντροαριστερά.






