Σκληρή κριτική σε δημοσιολόγους, πολιτικούς αντιπάλους και μέρος του Τύπου ασκεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μιλώντας για συστηματική στοχοποίηση. Παράλληλα χαράσσει διαχωριστική γραμμή υπέρ της Δικαιοσύνης και αποστάσεις διαχείρισης σε Γεωργιάδη και Λαζαρίδη.
Με οξύτατη γλώσσα περιέγραψε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης το κλίμα στο δημόσιο διάλογο, κάνοντας λόγο για τριετή, συστηματική στοχοποίηση της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού. Αφορμή στάθηκαν οι αντιδράσεις για την αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, σχετικά με την περιπέτεια υγείας του βουλευτή Γιώργου Μυλωνάκη και το ζήτημα της πολιτικής τοξικότητας.
Καταγγελίες για «νοσηρή μειοψηφία» και στοχοποίηση
Ο Παύλος Μαρινάκης ζήτησε «να κοιταχτούν στον καθρέφτη όσοι διακινούν χυδαία ψέματα», στοχοποιώντας ευθέως δημοσιογράφους, σχολιαστές και σατιρικούς δημιουργούς που, όπως είπε, «δολοφονούν χαρακτήρες». Περιέγραψε μια «νοσηρή μειοψηφία που κάνει θόρυβο» και κατηγόρησε όσους την ανέχονται ως «συνενόχους».
Επανέφερε παλαιότερα συνθήματα και πρωτοσέλιδα που στόχευαν τη Νέα Δημοκρατία και τον πρωθυπουργό – από το «ΝΔ παιδεραστές» και «ΝΔ δολοφόνοι» έως προσωπικές επιθέσεις κατά της οικογένειας Μητσοτάκη – υποστηρίζοντας ότι «τέτοια πράγματα δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ». Παράλληλα, κατηγόρησε πολιτικούς αντιπάλους για υπαινιγμούς περί «συγκάλυψης εγκλήματος» και «βαμμένων με αίμα χεριών», τονίζοντας ότι ο φαύλος κύκλος της τοξικότητας ανατροφοδοτείται όσο δεν μπαίνουν όρια.
Γραμμή υπέρ Δικαιοσύνης και χειρισμοί σε Γεωργιάδη – Λαζαρίδη
Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη για την ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κράτησε πολιτική ισορροπία: αναγνώρισε ότι «συμμερίζεται πολλά» από όσα είπε ο υπουργός, αλλά εστίασε στην αντίφαση ανάμεσα σε διαρροές και επίσημα στοιχεία της δικογραφίας, καθώς και στη «σαλαμοποίηση» της υπόθεσης. Την ίδια στιγμή, χάραξε καθαρή κόκκινη γραμμή: «Ποτέ αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τη Δικαιοσύνη», υπογραμμίζοντας ότι, ειδικά εν μέσω της δίκης για τα Τέμπη, η εκτελεστική εξουσία οφείλει να σταθεί στο πλευρό των δικαστών.
Για την υπόθεση Λαζαρίδη, ο Μαρινάκης αναγνώρισε ότι η κατάταξη και πρόσληψη του στελέχους έγινε σε βαθμίδα που «δεν έπρεπε», αποδίδοντας την ευθύνη σε υπηρεσιακούς χειρισμούς. Χαιρέτισε την απόφαση επιστροφής των επιπλέον ποσών και έκανε αυτοκριτική για το ύφος των αντιδράσεων, σημειώνοντας ότι όσοι έχουν δημόσιο λόγο πρέπει να θυμούνται πως απευθύνονται στην κοινωνία και όχι μόνο σε όσους τους επιτίθενται.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Μαρινάκη αποτυπώνει την επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να μετατρέψει το ζήτημα της πολιτικής τοξικότητας σε κεντρικό διακύβευμα, επιχειρώντας αφενός να συσπειρώσει το κυβερνητικό ακροατήριο απέναντι σε ΜΜΕ και αντιπολίτευση, αφετέρου να διαχωρίσει σαφώς τη στήριξη στη Δικαιοσύνη από την κριτική σε «διαρροές» και χειρισμούς. Η διπλή αυτή γραμμή δείχνει προσπάθεια αποσυμπίεσης σε ευαίσθητες υποθέσεις (Γεωργιάδης, Λαζαρίδης) χωρίς ρήξη με θεσμούς, αλλά και ανάδειξης ενός ηθικοπολιτικού πλαισίου όπου η κυβέρνηση εμφανίζεται ως θύμα οργανωμένης στοχοποίησης.






