Λιγότερο από έναν μήνα μετά τον διορισμό του, ο Μαρκγουέιν Μάλιν βρίσκεται στο επίκεντρο διακομματικών πυρών. Οι πρώτες κινήσεις ανασύνταξης στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεν ικανοποιούν ούτε τους Δημοκρατικούς ούτε τους σκληροπυρηνικούς του Τραμπ.
Ο νέος υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Μαρκγουέιν Μάλιν, επιχειρεί να αποστασιοποιήσει το Υπουργείο από τη βαριά σκιά της προκατόχου του Κρίστι Νοεμ, αλλά οι πρώτες του κινήσεις έχουν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Δημοκρατικοί τον κατηγορούν για «επιφανειακές» αλλαγές, ενώ σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ θεωρούν ότι υπονομεύει τη γραμμή της μαζικής καταστολής της μετανάστευσης.
Ανασχηματισμός στο DHS και προσπάθεια «εξανθρωπισμού» της εικόνας
Μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα, ο πρώην Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής από την Οκλαχόμα έχει προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του οργανωτικού διαγράμματος του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), καταργώντας διαδικασίες που είχε επιβάλει η Νοεμ. Επανέφερε στη θέση του έναν πρώην αναπληρωτή υπουργό που είχε συγκρουστεί με την προκάτοχο και απέπεμψε διορισμένο στέλεχος της Νοεμ που κατηγορούνταν για ανεπάρκεια.
Κομβική κίνηση θεωρείται η ανατροπή της πολιτικής που υποχρέωνε τον υπουργό να εγκρίνει προσωπικά κάθε σύμβαση άνω των 100.000 δολαρίων, διαδικασία που είχε παραλύσει τη ροή δαπανών και επιβράδυνε κρίσιμα προγράμματα. Παράλληλα, το DHS αλλάζει στρατηγική επικοινωνίας, επιδιώκοντας να «εξανθρωπίσει» την εικόνα του οργανισμού και να προβάλλει συστηματικά τον Μάλιν σε τηλεοπτικά δίκτυα και κοινωνικά δίκτυα, ώστε να επικοινωνεί απευθείας τις δράσεις του Υπουργείου.
Για τους υποστηρικτές του, αυτές οι κινήσεις δείχνουν ένα πιο λειτουργικό, επαγγελματικό υπουργείο. Ωστόσο, δεν αρκούν για να κατευνάσουν τις ανησυχίες της προοδευτικής πτέρυγας, ενώ ταυτόχρονα εξοργίζουν την άκρα δεξιά του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.
Σύγκρουση αφηγήσεων γύρω από τη μετανάστευση
Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Μάλιν, σε συνέντευξή του στο Fox News, τόνισε ότι οι ΗΠΑ «είναι ένα έθνος μεταναστών» που επιθυμεί «νόμιμη μετανάστευση». Για τους σκληροπυρηνικούς υπέρ του περιορισμού ακόμη και της νόμιμης μετανάστευσης, η δήλωση αυτή θεωρήθηκε αιρετική. Ακροδεξιοί σχολιαστές, όπως ο Μάικ Σέρνοβιτς, έσπευσαν να καταγγείλουν δημόσια τον διορισμό του, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ηγηθεί του DHS.
Από την άλλη πλευρά, Δημοκρατικοί γερουσιαστές, όπως ο Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, χαρακτηρίζουν τις αλλαγές του Μάλιν «επιφανειακές και καλλωπιστικές». Επισημαίνουν ότι δεν έχει αλλάξει η ουσία της πολιτικής: η έμφαση σε μαζικές απελάσεις και αυστηρή επιβολή της μεταναστευτικής νομοθεσίας, με στόχο τους «χειρότερους των χειρότερων», όπως λέει η κυβέρνηση. Παράλληλα, συνεχίζουν να απαιτούν διαφάνεια για τις καταγγελίες διαφθοράς επί Νοεμ, ζητώντας έγγραφα για τις σχέσεις συμβούλων της με εργολάβους του Υπουργείου.
Πολιτικός χρόνος υπό πίεση και δοκιμασία αξιοπιστίας
Το έργο του Μάλιν περιπλέκεται από το παρατεταμένο κλείσιμο του DHS λόγω της σύγκρουσης για τις μεταναστευτικές πολιτικές Τραμπ, με τη σχετική νομοθεσία να έχει «κολλήσει» στο Κογκρέσο. Ρεπουμπλικανοί ηγέτες υπόσχονται νέα προσπάθεια χρηματοδότησης, αλλά η διακομματική συναίνεση παραμένει αβέβαιη, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κοινωνία εξακολουθεί να αποδοκιμάζει τη διαχείριση της μετανάστευσης από τον πρόεδρο.
Την ίδια στιγμή, η αποχώρηση του υπηρεσιακού επικεφαλής της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), Τοντ Λάιονς, ανοίγει παράθυρο στον Μάλιν και τον Τραμπ να αναπροσανατολίσουν μια υπηρεσία που έχει γίνει σύμβολο της σκληρής μεταναστευτικής γραμμής. Συνεργάτες του Λευκού Οίκου αναγνωρίζουν ότι ο υπουργός καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις της βάσης, τις ανησυχίες δωρητών και συμβούλων και την ανάγκη αποκατάστασης της θεσμικής αξιοπιστίας του DHS.
Παρά τις επικρίσεις, αρκετοί Ρεπουμπλικανοί στο Κογκρέσο ζητούν να δοθεί χρόνος στον Μάλιν, επισημαίνοντας τις πρώτες «χειροπιαστές» βελτιώσεις, όπως η ταχύτερη διάθεση πόρων από τη FEMA και η απουσία θεαματικών συγκρούσεων μεταξύ πρακτόρων της ICE και διαδηλωτών. Ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» είναι στενό: σε μερικούς μήνες, η κρίση μετανάστευσης και η λειτουργία του DHS θα είναι κεντρικό πεδίο πολιτικής κρίσης ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Σχόλιο
: Η περίπτωση Μάλιν δείχνει πόσο δύσκολο είναι, σε ένα τόσο πολωμένο περιβάλλον, να υπάρξει τεχνοκρατική διαχείριση σε έναν κατεξοχήν πολιτικοποιημένο τομέα όπως η μετανάστευση. Αν αποτύχει να ισορροπήσει ανάμεσα στη βάση του Τραμπ και στις απαιτήσεις θεσμικής κανονικότητας, το DHS κινδυνεύει να παραμείνει όμηρος εσωτερικών συγκρούσεων, με άμεσες συνέπειες για την ασφάλεια, την οικονομία και τη διεθνή εικόνα των ΗΠΑ – εξέλιξη που ενδιαφέρει άμεσα και την Ευρώπη, καθώς η αμερικανική γραμμή στο μεταναστευτικό επηρεάζει συνολικά τη δυτική ατζέντα.






