Ο ισραηλινός στρατός καλεί εκ νέου τους κατοίκους του νότιου Λιβάνου να μην επιστρέψουν στις εστίες τους, παρά τη δεκαήμερη εκεχειρία. Η επιμονή στις ζώνες απαγόρευσης υπογραμμίζει τον φόβο αναζωπύρωσης των συγκρούσεων με τη Χεζμπολάχ.
Ο Ισραηλινός Στρατός (IDF) επανέλαβε την Τρίτη την προειδοποίησή του προς τους κατοίκους του νότιου Λιβάνου να μην επιστρέψουν σε περιοχές κοντά στα σύνορα, παρά τη σε ισχύ δεκαήμερη εκεχειρία. Η κίνηση αναδεικνύει πόσο εύθραυστη παραμένει η κατάσταση στα ισραηλινολιβανικά σύνορα και πόσο περιορισμένα είναι στην πράξη τα οφέλη της προσωρινής παύσης των εχθροπραξιών για τον άμαχο πληθυσμό.
Παραμονή στρατευμάτων και «ζώνες απαγόρευσης» στον νότιο Λίβανο
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο εκπρόσωπος του IDF Αβιχάι Αντραέι υπογράμμισε ότι «κατά τη διάρκεια της συμφωνίας εκεχειρίας, ο IDF συνεχίζει να παραμένει ανεπτυγμένος στις θέσεις του στο νότιο Λίβανο, απέναντι στη συνεχιζόμενη τρομοκρατική δραστηριότητα της Χεζμπολάχ». Με αυτό το μήνυμα, ο ισραηλινός στρατός στέλνει σαφές σήμα ότι δεν θεωρεί τη Χεζμπολάχ δεσμευμένο και αξιόπιστο συνομιλητή και πως η εκεχειρία αποτελεί περισσότερο τεχνική διευθέτηση παρά βήμα πολιτικής αποκλιμάκωσης.
Ο Αντραέι κάλεσε τους αμάχους να μην προσεγγίζουν περιοχές κοντά στον ποταμό Λιτάνι, στην κοιλάδα Ουάντι αλ-Σαλχάνι και στην περιοχή Σαλούκι. Οι συγκεκριμένες τοποθεσίες αντιμετωπίζονται από το Ισραήλ ως ζωτικής σημασίας για την επιχειρησιακή δράση της Χεζμπολάχ και, κατά συνέπεια, ως δυνητικά πεδία μελλοντικών στρατιωτικών κινήσεων. Αυτό μεταφράζεται, για τον τοπικό πληθυσμό, σε εκτεταμένες «νεκρές ζώνες» γύρω από χωριά, καλλιέργειες και βασικές υποδομές.
Βαθιά αβεβαιότητα για εκτοπισμένους και περιφερειακή σταθερότητα
Για χιλιάδες εκτοπισμένους κατοίκους του νότιου Λιβάνου, η επανάληψη της προειδοποίησης σημαίνει ότι η επιστροφή στα σπίτια, τις καλλιέργειες και τις μικρές επιχειρήσεις τους παραμένει άγνωστο πότε θα καταστεί εφικτή. Η παράταση της εκκένωσης συνεπάγεται απώλεια εισοδήματος, καταστροφή παραγωγικής δραστηριότητας και αυξημένη κοινωνική ένταση σε ένα κράτος ήδη επιβαρυμένο από χρόνια οικονομική κρίση.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η στάση του Ισραήλ αποκαλύπτει ότι επιδιώκει να διατηρήσει στρατηγικό βάθος και αποτρεπτική ισχύ κατά μήκος των συνόρων με τον Λίβανο, ακόμη και σε περιόδους τυπικής εκεχειρίας. Η συνεχής επίκληση της «τρομοκρατικής δραστηριότητας» της Χεζμπολάχ υπογραμμίζει πως το Τελ Αβίβ προετοιμάζεται για μακροχρόνια αντιπαράθεση χαμηλής ή μέσης έντασης, με περιοδικές εξάρσεις.
Για τη Βηρυτό, η πραγματικότητα ενός νότιου Λιβάνου που λειτουργεί ως μόνιμη ζώνη αστάθειας δυσχεραίνει οποιονδήποτε σχεδιασμό ανοικοδόμησης, αποτρέπει επενδύσεις και περιορίζει την κρατική κυριαρχία σε μια κρίσιμη συνοριακή περιοχή. Παράλληλα, αυξάνει τον κίνδυνο τυχαίας κλιμάκωσης, καθώς οποιοδήποτε περιστατικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για άμεση στρατιωτική απάντηση.
Σχόλιο
: Η επιμονή του IDF σε εκτεταμένες ζώνες απαγόρευσης δείχνει ότι η εκεχειρία είναι εργαλείο τακτικής διαχείρισης ρίσκου, όχι προθάλαμος πολιτικής λύσης. Για τον νότιο Λίβανο, αυτό σημαίνει μόνιμη «γκρίζα ζώνη» ανασφάλειας, με τους αμάχους να πληρώνουν το υψηλότερο τίμημα της στρατηγικής φθοράς ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ.






