Ο ελληνικός τουρισμός υπεραποδίδει έναντι Ευρώπης και παγκόσμιου μέσου όρου, αλλά η αβεβαιότητα του 2026 προβληματίζει. Κρίσιμοι παράγοντες συνεργασία και υποδομές.
Ο ελληνικός τουρισμός βγαίνει ενισχυμένος από μια δεκαπενταετία διαδοχικών κρίσεων, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτες αντοχές και υπεραπόδοση σε σχέση με την Ευρώπη και τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, οι προοπτικές για το 2026 παραμένουν θολές, καθώς η γεωπολιτική ρευστότητα ανατρέπει διαρκώς τις ισορροπίες και καθιστά τις προβλέψεις εξαιρετικά επισφαλείς.
Ισχυρή επίδοση το 2025 σε αφίξεις και έσοδα
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ για το 2025, οι διεθνείς αφίξεις τουριστών παγκοσμίως έφτασαν τα 1,52 δισ., σημειώνοντας άνοδο 4% ή περίπου 60 εκατ. επιπλέον επισκέπτες σε σχέση με το 2024 αλλά και με το προ πανδημίας 2019. Η Ευρώπη, ως ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός διεθνώς, υποδέχθηκε 793 εκατ. τουρίστες, αυξημένους κατά 4% έναντι του 2024 και κατά 6% σε σχέση με το 2019.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα καταγράφει ακόμη καλύτερες επιδόσεις. Οι διεθνείς αφίξεις (χωρίς τους επιβάτες κρουαζιέρας) ανήλθαν το 2025 σε 37,9 εκατ., αυξημένες κατά 5,6% σε ετήσια βάση. Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η πορεία των ταξιδιωτικών εισπράξεων, που χωρίς την κρουαζιέρα έφτασαν τα 22,5 δισ. ευρώ, ενισχυμένες κατά 9,7% σε σχέση με το 2024, στοιχείο που δείχνει βελτίωση στη μέση δαπάνη ανά επισκέπτη.
Συνεργασίες και υποδομές το κλειδί της επόμενης μέρας
Μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, η αντιπρόεδρος του ΣΕΤΕ και της Marketing Greece και διευθύνουσα σύμβουλος του ομίλου PHĀEA, Αγάπη Σμπώκου, υπογράμμισε ότι ο ελληνικός τουρισμός πέρασε ένα συνεχές «stress test» τα τελευταία 15 χρόνια – από την οικονομική κρίση και την πανδημία μέχρι τις γεωπολιτικές εντάσεις – χωρίς ουσιαστικά περιθώριο επιστροφής σε κανονικότητα. Παρ’ όλα αυτά, όπως τόνισε, ο κλάδος απέδειξε ότι διαθέτει δομικές αντοχές.
Κατά την ίδια, το «κλειδί» για τη βιώσιμη συνέχεια βρίσκεται σε δύο πυλώνες: στη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και στην αναβάθμιση των υποδομών – από τα αεροδρόμια και τα λιμάνια έως τις αστικές και νησιωτικές υποδομές φιλοξενίας και μεταφορών. Η αβεβαιότητα για το 2026, λόγω των ταχέων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, καθιστά επιτακτική την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του μοντέλου, με έμφαση στη διαφοροποίηση αγορών, στη διαχείριση προορισμών και στην προσαρμογή στην κλιματική κρίση.
Σχόλιο
: Ο ελληνικός τουρισμός βρίσκεται σε φάση ώριμης ανάπτυξης, όπου οι επιδόσεις δεν αρκούν από μόνες τους. Το στοίχημα πλέον μετατοπίζεται από την ποσότητα στην ποιότητα: υψηλότερη δαπάνη, καλύτερη διαχείριση ροών και επενδύσεις σε ανθεκτικές, σύγχρονες υποδομές. Χωρίς συντονισμένη στρατηγική και θεσμική σταθερότητα, η σημερινή υπεραπόδοση κινδυνεύει να αποδειχθεί συγκυριακή.






