Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανοίγει νέο μέτωπο με το Μαξίμου για την τύχη της Πτολεμαΐδας 5, καταγγέλλοντας βεβιασμένη απολιγνιτοποίηση. Θέτει ζήτημα ενεργειακής ασφάλειας, κόστους ρεύματος και εξάρτησης από το εισαγόμενο φυσικό αέριο.
Σε μείζον πολιτικό και ενεργειακό ζήτημα επιχειρεί να αναδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ την απόφαση για πρόωρη παύση της λιγνιτικής λειτουργίας της «Πτολεμαΐδα 5», της νεότερης και πιο σύγχρονης λιγνιτικής μονάδας της ΔΕΗ. Το τμήμα ενέργειας του κόμματος και ο τομεάρχης Μίλτος Ζαμπάρας κατηγορούν την κυβέρνηση και τη ΔΕΗ ότι οδηγούν «σε βίαιο κλείσιμο» μιας καίριας υποδομής, εν μέσω διεθνούς ενεργειακής αβεβαιότητας και υψηλών τιμών.
Η κριτική για το ενεργειακό μείγμα και το κόστος
Στην ανακοίνωση υποστηρίζεται ότι τους τελευταίους μήνες η Πτολεμαΐδα 5 υπολειτουργεί συνειδητά, με δραστική μείωση παραγωγής και πλήρη παύση τον Φεβρουάριο, παρότι – σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ – μπορεί να παράγει ηλεκτρική ενέργεια με χαμηλότερο κόστος ανά μεγαβατώρα από πολλές μονάδες φυσικού αερίου. Το κόμμα τονίζει ότι η μονάδα αξιοποιεί εγχώριο λιγνίτη, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια και μειώνοντας την εξάρτηση από τις διεθνείς αγορές καυσίμων, ενώ εμφανίζει «σημαντικά χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα» σε σχέση με μονάδες LNG.
Στο στόχαστρο τίθεται η απόφαση μετατροπής της μονάδας σε φυσικό αέριο, με επενδυτικό κόστος που, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, προσεγγίζει τα 400 εκατ. ευρώ. Το κόμμα κάνει λόγο για «εξαιρετικά δαπανηρή επιλογή» που οδηγεί σε πρόωρη διακοπή της σημερινής λειτουργίας της μονάδας, στερώντας από το σύστημα κρίσιμη ισχύ σε μια περίοδο όπου η επάρκεια θεωρείται στρατηγικό ζητούμενο.
Θεσμικές επισημάνσεις και σύγκρουση σχεδιασμών
Ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται σειρά θεσμικών φορέων που, όπως αναφέρει, έχουν ταχθεί υπέρ της συνέχισης λειτουργίας της Πτολεμαΐδας 5. Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας φέρεται να έχει ζητήσει ήδη από το 2025 παράταση λειτουργίας για λόγους ασφάλειας εφοδιασμού, κόστους και περιβαλλοντικής ισορροπίας. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλείται η ανακοίνωση, ο ΑΔΜΗΕ ζητά διατήρηση της μονάδας τουλάχιστον έως το 2027 για λόγους επάρκειας, ενώ το εγκεκριμένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα προβλέπει λειτουργία έως το 2028.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρεται ότι ακόμη και το Σχέδιο «Έκτακτης Ετοιμότητας» της ΡΑΑΕΥ (2025) αναγνωρίζει την ανάγκη αυξημένης λειτουργίας λιγνιτικών μονάδων σε περίπτωση περιορισμού του φυσικού αερίου. Παρά ταύτα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί την κυβέρνηση και τη ΔΕΗ ότι αγνοούν τεκμηριωμένες εισηγήσεις και επιμένουν σε μια πορεία που αυξάνει το κόστος ενέργειας και ενισχύει την εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενους πόρους.
Η αντιπαράθεση για την απολιγνιτοποίηση και οι πολιτικές αιχμές
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντιπαραβάλλει το δικό του, πρώτο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, το οποίο – όπως σημειώνει – προέβλεπε «ισορροπημένη και σταδιακή» μετάβαση, με διασφάλιση επάρκειας και συγκράτηση του κόστους. Αντίθετα, κατηγορεί την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι επέλεξε «βίαιη απολιγνιτοποίηση», αυξάνοντας δραματικά τη συμμετοχή του φυσικού αερίου στο ενεργειακό μείγμα και καθιστώντας την Ελλάδα πιο ευάλωτη στις διεθνείς διακυμάνσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δηλώνει ότι στηρίζει μια ρεαλιστική μετάβαση, με διατήρηση περίπου 10% λιγνιτικής παραγωγής έως την πλήρη ωρίμανση των ΑΠΕ, συνοδευόμενη από επενδύσεις σε αποθήκευση, δίκτυα και αυτοπαραγωγή μέσω ενεργειακών κοινοτήτων. Για την Πτολεμαΐδα 5 ζητά ρητά συνέχιση της λειτουργίας της στη σημερινή μορφή «για όσο απαιτείται» ώστε να διασφαλιστεί η επάρκεια και η ασφάλεια του συστήματος.
Το κόμμα καλεί την κυβέρνηση και τη ΔΕΗ να αναθεωρήσουν την απόφαση για πρόωρη παύση, ενώ απευθύνει έκκληση στη ΡΑΑΕΥ να εγκρίνει παράταση λειτουργίας της μονάδας. Παράλληλα, κατηγορεί τη ΔΕΗ ότι, αξιοποιώντας δημόσιους πόρους και στρατηγικές υποδομές, «πρωταγωνιστεί» στη διαμόρφωση υψηλών τιμών και υπερκερδών αντί να συμβάλει στη συγκράτηση του κόστους ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Σχόλιο
: Η σύγκρουση γύρω από την Πτολεμαΐδα 5 συμπυκνώνει το δομικό δίλημμα της ελληνικής ενεργειακής πολιτικής: ταχύτητα απολιγνιτοποίησης έναντι κόστους, ασφάλειας εφοδιασμού και γεωπολιτικής εξάρτησης από εισαγόμενο αέριο. Η κυβέρνηση επενδύει σε επιτάχυνση της μετάβασης με pivot στο φυσικό αέριο και στις ΑΠΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ προτάσσει έναν πιο σταδιακό ρυθμό, με διατήρηση ενός «μαξιλαριού» λιγνιτικής ισχύος. Το ζητούμενο για την αγορά και τους καταναλωτές δεν είναι ιδεολογικό, αλλά αν ο επιλεγμένος ρυθμός μετάβασης ελαχιστοποιεί το συνολικό κόστος – οικονομικό, περιβαλλοντικό και γεωπολιτικό – σε ένα περιβάλλον ασταθών διεθνών τιμών και αυξημένων επενδυτικών αναγκών.






