Ο SSM απορρίπτει τα αιτήματα για χαλάρωση κεφαλαιακών απαιτήσεων, ζητώντας αυξημένη προσοχή σε ενεργοβόρους κλάδους και ώθηση σε διασυνοριακές συγχωνεύσεις.
Αρνητικός στις πιέσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών, για χαλάρωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων εμφανίζεται ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM). Παρά τα επιχειρήματα των τραπεζιτών ότι η απελευθέρωση κεφαλαίου θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα και θα επιτάχυνε την πιστωτική επέκταση προς την πραγματική οικονομία, η απάντηση της Φρανκφούρτης είναι ξεκάθαρο «όχι».
Γιατί ο SSM απορρίπτει τη χαλάρωση κεφαλαίου
Σύμφωνα με την επικεφαλής του SSM, Κλάουντια Μπουχ, όπως προκύπτει από την πρόσφατη ανταλλαγή απόψεων με την ευρωομάδα, η μείωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων δεν θα υπηρετούσε τους στόχους της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας ούτε της στήριξης της χρηματοδότησης της οικονομίας. Αντιθέτως, θα αύξανε την ευαισθησία του τραπεζικού κλάδου σε κλυδωνισμούς και θα περιόριζε το περιθώριο για διεθνή συνεργασία και ενοποίηση.
Η θέση αυτή αντανακλά τη διαρκή προτεραιότητα των εποπτικών αρχών στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ειδικά σε ένα περιβάλλον υψηλών επιτοκίων, γεωπολιτικής αβεβαιότητας και μεταβαλλόμενων κινδύνων. Ο SSM θεωρεί ότι το «μαξιλάρι» κεφαλαίου παραμένει κρίσιμο, καθώς λειτουργεί ως ασπίδα σε ενδεχόμενες ζημίες από επισφάλειες ή απότομες μεταβολές στις αγορές.
Ενεργειακοί κίνδυνοι και προώθηση διασυνοριακών συγχωνεύσεων
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται από τον SSM στα χαρτοφυλάκια δανείων που σχετίζονται με ενεργοβόρους τομείς της οικονομίας. Οι κίνδυνοι που απορρέουν από την πράσινη μετάβαση, τις διακυμάνσεις στις τιμές ενέργειας και τις επενδυτικές ανάγκες για αποανθρακοποίηση καθιστούν αυτά τα ανοίγματα πιο ευάλωτα. Ο επόπτης ζητά από τις τράπεζες αυξημένη παρακολούθηση, συντηρητικές παραδοχές και επαρκή πρόβλεψη έναντι πιθανών ζημιών.
Παράλληλα, ο SSM εμφανίζεται θετικός σε διασυνοριακές εξαγορές και συγχωνεύσεις, ως μέσο ενίσχυσης της κλίμακας, της διαφοροποίησης και της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Η στρατηγική αυτή δείχνει ότι η Φρανκφούρτη προτιμά τη διαρθρωτική ενοποίηση και την καλύτερη κατανομή κινδύνων εντός Ευρώπης, αντί για μια οριζόντια χαλάρωση κεφαλαίου που θα μπορούσε να υπονομεύσει την ανθεκτικότητα του κλάδου.
Σχόλιο 
: Η στάση του SSM στέλνει σαφές μήνυμα ότι η εποπτεία δεν πρόκειται να θυσιάσει τη σταθερότητα στον βωμό της βραχυπρόθεσμης πιστωτικής επέκτασης. Για τις ελληνικές τράπεζες, που επιδιώκουν μεγαλύτερο χώρο για νέα δάνεια και μερίσματα, αυτό σημαίνει ότι η ενίσχυση της κερδοφορίας και η προσεκτική διαχείριση κινδύνων, ιδίως σε ενεργειακά εκτεθειμένους κλάδους, θα παραμείνουν ο μόνος δρόμος για ουσιαστική χαλάρωση στο μέλλον.
#SSM #τράπεζες #κεφαλαιακές_απαιτήσεις #ευρωπαϊκή_οικονομία
