Με αφορμή την Ημέρα της Ευρώπης, ο Κωνσταντίνος Τασούλας αναδεικνύει τις ιστορικές ρίζες της ευρωπαϊκής ιδέας και τις σύγχρονες προκλήσεις. Καλεί σε συλλογική προσπάθεια για μια Ευρώπη πιο ισχυρή, πιο δίκαιη και πιο συνεκτική.
Μήνυμα με έντονη ιστορική και πολιτική φόρτιση απηύθυνε για την Ημέρα της Ευρώπης ο Κωνσταντίνος Τασούλας, υπογραμμίζοντας ότι η 9η Μαΐου τιμά «ένα όραμα που έγινε θεσμική πραγματικότητα» και σφράγισε την ήπειρο με τη δέσμευση να καταστεί ο πόλεμος «όχι μόνον αδιανόητος αλλά και υλικά αδύνατος». Η αναφορά του στη Διακήρυξη Σουμάν του 1950 λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η σημερινή Ευρώπη οικοδομήθηκε κυριολεκτικά πάνω στα ερείπια δύο παγκοσμίων πολέμων.
Ιστορικές ρίζες και ελληνικό αποτύπωμα στην ευρωπαϊκή ιδέα
Ο Τασούλας δεν περιορίζεται στη μεταπολεμική διάσταση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Τονίζει ότι η ευρωπαϊκή ιδέα «ριζώνει βαθιά στην ιστορία και στον πολιτισμό της ηπείρου», συνδέοντας ευθέως την αρχαία ελληνική σκέψη, τα ιδεώδη του Διαφωτισμού και την χριστιανική παράδοση με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ταυτότητα. Η ανάδειξη της αρχαίας πόλης, της δημοκρατίας, του διαλόγου και του μέτρου λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η Ευρώπη δεν είναι μόνο οικονομική ένωση, αλλά και αξιακό εγχείρημα.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στην ελληνική διαδρομή εντός της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ο Τασούλας θυμίζει την αίτηση σύνδεσης με την ΕΟΚ ήδη από το 1959 και αναδεικνύει τον ρόλο του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη στρατηγική επιλογή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας να συνδέσει τη διεθνή της θέση, την πολιτική σταθερότητα και την αναπτυξιακή της προοπτική με την Ευρώπη. Από την πλήρη ένταξη το 1981 έως την είσοδο στην Ευρωζώνη, παρουσιάζει την πορεία ως μακρύ και απαιτητικό, αλλά συνειδητό δρόμο προς τον πυρήνα της Ένωσης.
Νέες γεωπολιτικές και κοινωνικές προκλήσεις για την Ένωση
Στο μήνυμά του ο Τασούλας χαρακτηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση «κορυφαίο εγχείρημα ειρηνικής συνεργασίας και προόδου των λαών» αλλά δεν παραβλέπει τις σύγχρονες προκλήσεις: γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακή ασφάλεια, κλιματική κρίση, ψηφιακή μετάβαση, ανισότητες, δημογραφικό και μεταναστευτικό. Η απαρίθμηση αυτή αποτυπώνει το εύρος της ατζέντας που καλείται να διαχειριστεί η Ένωση σε ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.
Το κάλεσμά του «να εργαστούμε για μια Ευρώπη πιο ισχυρή, πιο δίκαιη, πιο συνεκτική» λειτουργεί ως πολιτικό στίγμα: η εμβάθυνση της ενοποίησης, η κοινωνική συνοχή και η στρατηγική αυτονομία εμφανίζονται ως προϋποθέσεις για μια «Ευρώπη του μέλλοντος, αντάξια των αξιών που τη θεμελίωσαν». Για την Ελλάδα, το μήνυμα υπογραμμίζει ότι η ευρωπαϊκή πορεία δεν είναι απλώς γεωπολιτική επιλογή, αλλά δομικό στοιχείο της θεσμικής και οικονομικής της σταθερότητας.
Σχόλιο 
: Το μήνυμα Τασούλα ανανεώνει το «συμβόλαιο» Ελλάδας–ΕΕ σε μια κρίσιμη συγκυρία: επαναφέρει τις αξιακές ρίζες του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, υπενθυμίζει το ιστορικό κόστος του διχασμού και μεταφράζει τις σημερινές κρίσεις σε επιταγή για περισσότερη –όχι λιγότερη– ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
