Ο Παύλος Γερουλάνος χαράσσει σαφή γραμμή για τις μετεκλογικές συνεργασίες και ασκεί κριτική στο μοντέλο του επιτελικού κράτους.
Μια καθαρή, αλλά ταυτόχρονα σύνθετη στρατηγική για την επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ περιγράφει ο Παύλος Γερουλάνος, κορυφαίο στέλεχος του κόμματος και βουλευτής Α’ Αθηνών. Σε συνέντευξή του υπογραμμίζει ότι, εφόσον το ΠΑΣΟΚ αναδειχθεί πρώτο κόμμα, θα αναζητήσει συνεργασία με οποιαδήποτε πολιτική δύναμη αποδεχθεί την προγραμματική του ατζέντα – χωρίς να αποκλείεται κατ’ αρχήν ούτε η Νέα Δημοκρατία.
Προγραμματικές συμμαχίες και εσωκομματικές ισορροπίες
Ο Γερουλάνος ξεκαθαρίζει ότι «δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση Ανδρουλάκη» μέχρι τις εκλογές και απορρίπτει κάθε συζήτηση για εναλλακτικά σενάρια ηγεσίας στην παρούσα φάση. Την ίδια στιγμή, εξηγεί γιατί δεν θεωρεί σκόπιμη μια συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ αν το κόμμα του δεν είναι πρώτο, τονίζοντας τη διακριτή πολιτική ταυτότητα του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας.
Αναφέρεται στην περίφημη «κολλημένη βελόνα» των δημοσκοπήσεων, σημειώνοντας ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διδαχθεί από τα λάθη του, αλλά απαιτείται έντονη δουλειά από τα στελέχη – «να ιδρώσουν τη φανέλα», όπως χαρακτηριστικά λέει. Υπενθυμίζει ότι υπήρξε από τους πρώτους που ζήτησαν την επιστροφή στο όνομα «ΠΑΣΟΚ» και ότι τότε αντιμετώπισε εσωτερικές αντιδράσεις, οι οποίες εκ των υστέρων τον δικαίωσαν.
Κοινωνική ατζέντα, θεσμοί και κριτική στο επιτελικό κράτος
Στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, ο Γερουλάνος τοποθετείται υπέρ του ανοίγματος της συζήτησης για την τετραήμερη εργασία, παραδεχόμενος ότι σήμερα αφορά λίγους εργαζόμενους, αλλά θεωρώντας κρίσιμο να τεθεί ως στρατηγικός στόχος. Συνδέει το ζήτημα με την ανάγκη για «καθολικό εισόδημα» και ευρύτερη αναδιανομή του πλούτου, η οποία, όπως επισημαίνει, προϋποθέτει αποσυγκέντρωση της εξουσίας και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Ασκεί σκληρή κριτική στο μοντέλο του επιτελικού κράτους, δηλώνοντας ότι «τελείωσε το επιτελικό κράτος» και προαναγγέλλει ότι το ΠΑΣΟΚ θα προτείνει διαφορετικό διοικητικό σχήμα για το κράτος. Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι το κόμμα δεν προτίθεται να συναινέσει στη συνταγματική αναθεώρηση, καθώς δεν θέλει να δώσει «λευκή επιταγή» σε κανένα πολιτικό φορέα.
Σε πολιτικό επίπεδο, αναγνωρίζει ότι «πολλοί πίστεψαν πως ο Τσίπρας ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου του μέλλοντος», αλλά κρίνει ότι η πραγματικότητα διέψευσε αυτή την προσδοκία. Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι η αντιπαράθεση με τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού, αλλά ο επαναπατρισμός απογοητευμένων ψηφοφόρων. Τέλος, αναφέρεται στις προσωπικές του σχέσεις με τον Παύλο ντε Γκρες, εκτιμώντας ότι δεν προτίθεται να ιδρύσει κόμμα, ενώ σε πιο προσωπικό τόνο εξηγεί τη δήλωσή του για την αδελφή του που έφυγε από τη ζωή.
Σχόλιο 
: Ο Γερουλάνος εμφανίζεται ως εκφραστής μιας πιο απαιτητικής, προγραμματικής σοσιαλδημοκρατίας: ζητά θεσμική ανασυγκρότηση, κοινωνική αναδιανομή και σαφή όρους συνεργασιών, επιχειρώντας να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ από συμπληρωματικό εταίρο σε κόμμα-ρυθμιστή με αυτόνομη στρατηγική.
