Κλιμακώνεται η σύγκρουση μεταξύ Μαρίας Καρυστιανού και Νίκου Καραχάλιου, με αιχμές για προστασία από το «σύστημα» και πολιτικές προεκτάσεις.
Σε μετωπική σύγκρουση με έντονο πολιτικό και θεσμικό υπόβαθρο εξελίσσεται η αντιπαράθεση μεταξύ της Μαρίας Καρυστιανού και του επικοινωνιολόγου Νίκου Καραχάλιου. Λίγο πριν τη λήξη του αυτοφώρου, μετά τη μήνυση που υπέβαλαν εναντίον του η ίδια και ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός για συκοφαντική δυσφήμιση, η κα Καρυστιανού επανήλθε δημόσια, καταγγέλλοντας ότι ο κ. Καραχάλιος δεν έχει εντοπιστεί από τις Αρχές παρά το ότι, όπως υποστηρίζει, είναι γνωστή η κατοικία του και η έντονη παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι αιχμές για την Αστυνομία και το «σύστημα»
Με ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού θέτει ευθέως ερωτήματα προς το Γραφείο Αναζητήσεων και το Αστυνομικό Τμήμα Νέας Μάκρης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η καθυστέρηση εντοπισμού του Νίκου Καραχάλιου δεν είναι τυχαία. «Μήπως διότι ο κ. Καραχάλιος πιθανότατα προστατεύεται από το “σύστημα”;» αναρωτιέται, συνδέοντας μάλιστα αυτή την υποτιθέμενη προστασία με τη συχνή προβολή των δηλώσεών του σε «φιλοκυβερνητικές φυλλάδες και εκπομπές», όπως τις χαρακτηρίζει.
Η ίδια καταγγέλλει ότι ο βασικός στόχος του κ. Καραχάλιου είναι η «λάσπη» προς το πρόσωπό της και προς τη δικηγόρο της, και όχι –όπως ο ίδιος εμφανίζεται– η κριτική σε ένα «διεφθαρμένο και αυταρχικό καθεστώς». Η φράση της «Έχετε μια ώρα ακόμη…» λειτουργεί ως έμμεση πίεση προς τις διωκτικές αρχές, υποδηλώνοντας ότι παρακολουθεί στενά τις κινήσεις τους έως την εκπνοή του αυτοφώρου.
Το επίδικο της μήνυσης και οι πολιτικές σκιές
Η μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση εδράζεται στον ισχυρισμό του Νίκου Καραχάλιου ότι η Μαρία Καρυστιανού «δέχθηκε εντολή από τη Μόσχα να προχωρήσει άμεσα στην ίδρυση κόμματος». Από το περιβάλλον της κας Καρυστιανού αναφέρεται ότι ο κ. Καραχάλιος είναι «γνωστός για τη συκοφαντική εμμονή» του και ότι «μοιάζει να τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία», ζητώντας να προσκομίσει την υποτιθέμενη «εντολή» που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μετέφερε ο Θανάσης Αυγερινός.
Η υπόθεση αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα θεσμικής λειτουργίας: από τη μία, το κατά πόσο οι διωκτικές αρχές κινούνται με την ίδια ταχύτητα για όλες τις υποθέσεις, και από την άλλη, τον τρόπο με τον οποίο βαριές κατηγορίες περί «ρωσικής εντολής» και ίδρυσης κόμματος εργαλειοποιούνται στον δημόσιο λόγο. Σε ένα ήδη πολωμένο πολιτικό περιβάλλον, τέτοιου τύπου καταγγελίες τροφοδοτούν θεωρίες περί «συστήματος» και υπονομεύουν περαιτέρω την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, εάν δεν δοθούν γρήγορα και πειστικές απαντήσεις από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Καρυστιανού–Καραχάλιου δεν είναι απλώς μια προσωπική διαμάχη· αγγίζει τον πυρήνα της θεσμικής αξιοπιστίας και της ποιότητας του δημόσιου διαλόγου. Όταν βαριές κατηγορίες για ξένη καθοδήγηση και «διατεταγμένη υπηρεσία» εκτοξεύονται χωρίς άμεση τεκμηρίωση, το κόστος μεταφέρεται στην εμπιστοσύνη προς την πολιτική διαδικασία συνολικά. Η Αστυνομία οφείλει να αποδείξει έμπρακτα ότι λειτουργεί με ίσες αποστάσεις, ενώ οι πρωταγωνιστές της αντιπαράθεσης θα κριθούν όχι από την ένταση των καταγγελιών τους, αλλά από το βάρος των αποδείξεων που θα παρουσιάσουν στη Δικαιοσύνη.
