Ο Κυριάκος Βελόπουλος κατηγορεί τον πρωθυπουργό για ιστορικό χαμηλό στην Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία της πρωτογενούς παραγωγής. Θέτει ζήτημα πολιτικής λογοδοσίας αντί κυβερνητικών πανηγυρισμών.
Σε μετωπική κριτική προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη προχώρησε ο πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης» Κυριάκος Βελόπουλος, με αιχμή την κατάσταση στην πρωτογενή παραγωγή. Επικαλούμενος την πορεία της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας (ΑΠΑ) του αγροτικού τομέα, υποστήριξε ότι έχει σημειωθεί πτώση άνω των 4 δισ. ευρώ, σε επίπεδα που χαρακτηρίζει «ιστορικό χαμηλό 30ετίας».
Από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς στην αντιπολιτευτική πίεση
Η δήλωση Βελόπουλου στοχεύει ευθέως στο αφήγημα της κυβέρνησης περί συνολικής οικονομικής βελτίωσης. Ο πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης» αντιπαραβάλλει τους κυβερνητικούς «πανηγυρισμούς» με την εικόνα που περιγράφει για την πρωτογενή παραγωγή, υποστηρίζοντας ότι ο πρωθυπουργός «αντί να πανηγυρίζει, θα έπρεπε να απολογείται».
Η επιλογή του συγκεκριμένου δείκτη, της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας, δεν είναι τυχαία. Αποτελεί μέτρο της πραγματικής συμβολής του αγροτικού τομέα στην οικονομία και αξιοποιείται πολιτικά ως ένδειξη της πίεσης που δέχονται παραγωγοί και περιφέρεια, σε μια περίοδο που το αγροτικό ζήτημα επανέρχεται συχνά στο δημόσιο διάλογο.
Τι σημαίνει η αναφορά σε «ιστορικό χαμηλό 30ετίας»;
Η διατύπωση περί «ιστορικού χαμηλού 30ετίας» επιχειρεί να προσδώσει βάθος χρόνου στην κριτική, παρουσιάζοντας την τρέχουσα κατάσταση ως κορύφωση μιας αρνητικής πορείας. Πολιτικά, αυτό μεταφράζεται σε αμφισβήτηση της ικανότητας της σημερινής κυβέρνησης να στηρίξει στρατηγικούς τομείς, όπως η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Παράλληλα, η αναφορά σε απώλεια άνω των 4 δισ. ευρώ στην ΑΠΑ λειτουργεί ως αριθμητικό επιχείρημα για να καταδειχθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο κοινωνικό ή περιφερειακό, αλλά και μακροοικονομικό. Η αντιπολιτευτική στόχευση είναι σαφής: να συνδεθεί η κυβερνητική θητεία με συρρίκνωση ενός παραδοσιακού πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.
Η στρατηγική της «Ελληνικής Λύσης» στον αγροτικό χώρο
Η παρέμβαση Βελόπουλου εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της «Ελληνικής Λύσης» να εδραιώσει παρουσία στον αγροτικό και περιφερειακό χώρο. Η ανάδειξη της πρωτογενούς παραγωγής σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης επιτρέπει στο κόμμα να απευθυνθεί σε κοινά που αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται επαρκώς από τα μεγάλα κόμματα.
Η ρητορική περί «απολογίας» αντί «πανηγυρισμών» επιχειρεί να μετατρέψει την οικονομική συζήτηση σε ζήτημα πολιτικής και ηθικής λογοδοσίας. Με αυτόν τον τρόπο, η κριτική δεν περιορίζεται σε τεχνικά στοιχεία, αλλά αγγίζει το πώς η κυβέρνηση παρουσιάζει την πραγματικότητα στους πολίτες.
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η αντιπαράθεση γύρω από την Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία της πρωτογενούς παραγωγής δεν είναι μια τεχνική λογιστική διαφωνία. Αν επιβεβαιώνεται τάση συρρίκνωσης, αυτό μεταφράζεται σε λιγότερο εισόδημα για αγρότες και κτηνοτρόφους, μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων και αυξημένη ευαλωτότητα στις διεθνείς ανατιμήσεις. Στο πολιτικό επίπεδο, η στοχοποίηση της κυβέρνησης για «ιστορικό χαμηλό» εντείνει την πίεση για πιο συνεκτική αγροτική πολιτική, με έμφαση στην παραγωγή και όχι μόνο στις επιδοτήσεις. Για την ελληνική πολιτική σκηνή, τέτοιες παρεμβάσεις δείχνουν ότι ο αγροτικός τομέας παραμένει κρίσιμο πεδίο πολιτικού ανταγωνισμού, όπου θα κριθεί όχι μόνο ποιος πείθει επικοινωνιακά, αλλά και ποιος μπορεί να διαμορφώσει ένα πειστικό σχέδιο για την επιβίωση και ανασυγκρότηση της υπαίθρου.
#Βελόπουλος #Μητσοτάκης #ΕλληνικήΛύση #αγροτικήπολιτική #πρωτογενήςπαραγωγή
