Ο Σι Τζινπίνγκ υπογράμμισε από το Πεκίνο τον «εποικοδομητικό ρόλο» του Πακιστάν στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν. Η κίνηση ενισχύει τον άξονα Πεκίνου–Ισλαμαμπάντ και επιβεβαιώνει την κινεζική διπλωματική παρουσία στη Μέση Ανατολή.
Η συνάντηση του Προέδρου της Κίνας Σι Τζινπίνγκ με τον Πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ στο Πεκίνο ανέδειξε μια λιγότερο ορατή, αλλά κρίσιμη, διάσταση της περιφερειακής διπλωματίας: τον ρόλο του Ισλαμαμπάντ ως διαμεσολαβητή ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν. Ο Σι χαιρέτισε τον «εποικοδομητικό ρόλο» του Πακιστάν στις διαπραγματεύσεις, δίνοντας δημόσια πολιτική κάλυψη σε μια μεσολάβηση που συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Τι σημαίνει ο «εποικοδομητικός ρόλος» του Πακιστάν
Η αναφορά του Σι στο «εποικοδομητικό» έργο του Πακιστάν στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν δείχνει ότι το Πεκίνο αναγνωρίζει και ενθαρρύνει την πακιστανική διαμεσολάβηση. Ο Σαρίφ είχε ήδη διαμηνύσει στην κινεζική ηγεσία ότι έχει σημειωθεί πρόοδος στις επαφές Ουάσιγκτον–Τεχεράνης και ότι «τα πράγματα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση». Η δημόσια στήριξη από την Κίνα λειτουργεί ως έμμεσο μήνυμα προς όλες τις πλευρές ότι το Πεκίνο επιθυμεί αποκλιμάκωση και συνεννόηση, χωρίς να εμφανίζεται ως άμεσος διαπραγματευτής.
Για το Πακιστάν, η ανάδειξη του ρόλου του ως διαύλου επικοινωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ενισχύει το διπλωματικό του κεφάλαιο σε μια περίοδο που αναζητά σταθεροποίηση στο εσωτερικό και οικονομική στήριξη από εταίρους. Η Ισλαμαμπάντ αξιοποιεί τις σχέσεις της τόσο με την Ουάσιγκτον όσο και με την Τεχεράνη, επιχειρώντας να τοποθετηθεί ως χρήσιμος ενδιάμεσος σε μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις.
Η κινεζική «γειτονική διπλωματία» και η θέση του Πακιστάν
Ο Σι τόνισε ότι η Κίνα δίνει προτεραιότητα στις σχέσεις με το Πακιστάν στο πλαίσιο της «διπλωματίας με τις γειτονικές χώρες». Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει τη σταθερή στρατηγική του Πεκίνου να επενδύει σε περιφερειακές συμμαχίες, όπου το Πακιστάν κατέχει κεντρική θέση. Η ενίσχυση των διμερών σχέσεων δεν αφορά μόνο την ασφάλεια, αλλά και την πολιτική επιρροή της Κίνας σε κρίσιμες ζώνες, όπως η Μέση Ανατολή και ο Ινδικός Ωκεανός.
Η ευθεία σύνδεση της πακιστανικής διαμεσολάβησης με την κινεζική προτεραιότητα στη «γειτονική διπλωματία» δείχνει ότι το Πεκίνο βλέπει το Ισλαμαμπάντ ως προέκταση της δικής του περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Η Κίνα δεν περιορίζεται σε οικονομικά έργα, αλλά στηρίζει πολιτικά την ανάδειξη του Πακιστάν ως παράγοντα σταθερότητας, ιδιαίτερα όταν αυτό εξυπηρετεί την αποφυγή συγκρούσεων που θα μπορούσαν να διαταράξουν ενεργειακές ροές και εμπορικούς διαδρόμους.
Η διαμεσολάβηση ΗΠΑ–Ιράν και ο ρόλος του Πεκίνου
Η αναφορά στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν, έστω και χωρίς λεπτομέρειες, επιβεβαιώνει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες αποκλιμάκωσης με τη συμμετοχή τρίτων χωρών. Ο Σαρίφ μίλησε για πρόοδο και για πορεία «στη σωστή κατεύθυνση», αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχει τουλάχιστον στοιχειώδης σύγκλιση σε ορισμένα ζητήματα. Η Κίνα, ευχαριστούμενη από την πακιστανική ενημέρωση, στέλνει μήνυμα ότι παρακολουθεί στενά τις διεργασίες και τις εντάσσει στο δικό της όραμα για σταθερότητα στη γειτονιά της.
Η στάση του Πεκίνου δεν αναιρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών και του ίδιου του Ιράν στις αποφάσεις για το μέλλον των σχέσεών τους. Ωστόσο, η στήριξη σε μια διαμεσολάβηση από τρίτη χώρα, όπως το Πακιστάν, επιτρέπει στην Κίνα να διατηρεί εικόνα υπεύθυνου διεθνούς παράγοντα, χωρίς να εμπλέκεται άμεσα σε μια διαπραγμάτευση με υψηλό πολιτικό κόστος. Η επιλογή αυτή περιορίζει τους κινδύνους, ενώ ενισχύει την εικόνα της ως δύναμης που επιζητεί συνεννόηση αντί αντιπαράθεσης.
Πώς επηρεάζονται η Μέση Ανατολή και οι περιφερειακές ισορροπίες
Κάθε ένδειξη προόδου στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν έχει άμεση αντανάκλαση στη Μέση Ανατολή, από την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας μέχρι τις περιφερειακές συγκρούσεις δι’ αντιπροσώπων. Η ανάδειξη του Πακιστάν ως διαμεσολαβητή, με την έγκριση της Κίνας, προσθέτει έναν ακόμη παίκτη στο ήδη σύνθετο πλέγμα δυνάμεων που διαμορφώνουν τις ισορροπίες στην περιοχή. Το Ισλαμαμπάντ επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ, την Κίνα και το Ιράν, επιδιώκοντας να αποφύγει επιλογές που θα το φέρουν σε ανοιχτή αντιπαράθεση με κάποιον από τους βασικούς του εταίρους.
Για την Κίνα, μια πιο ήρεμη Μέση Ανατολή σημαίνει λιγότερους κινδύνους για τις ενεργειακές της προμήθειες και για τις θαλάσσιες οδούς που συνδέονται με τα μεγάλα της εμπορικά προγράμματα. Η στήριξη στην πακιστανική διαμεσολάβηση εντάσσεται σε αυτή τη λογική: το Πεκίνο προωθεί σταθερότητα μέσω εταίρων που βρίσκονται ήδη στο κέντρο των περιφερειακών δικτύων, χωρίς να αναλαμβάνει μόνο του το βάρος της διαπραγμάτευσης.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η ενίσχυση του ρόλου της Κίνας και του Πακιστάν σε ζητήματα Μέσης Ανατολής υπενθυμίζει ότι οι περιφερειακές ισορροπίες δεν διαμορφώνονται μόνο από τις παραδοσιακές δυτικές δυνάμεις. Η Αθήνα, ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ναυτιλιακή δύναμη με άμεσο ενδιαφέρον για τη σταθερότητα των θαλάσσιων οδών, χρειάζεται να παρακολουθεί στενά τις κινεζικές κινήσεις και τις νέες διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες, ώστε να προσαρμόζει τη διπλωματική της στρατηγική σε ένα περιβάλλον όπου η επιρροή της Ασίας στη Μέση Ανατολή ενισχύεται σταδιακά.






