Η Ισπανία καταγράφει νέα μείωση της ανεργίας, επιβεβαιώνοντας τη σταδιακή σταθεροποίηση της αγοράς εργασίας στη Νότια Ευρώπη. Τα στοιχεία φωτίζουν κρίσιμες ανισορροπίες ανά κλάδο και φύλο.
Η Ισπανία κατέγραψε τον Μάιο νέα μείωση των εγγεγραμμένων ανέργων, στους 2.320.721, με πτώση 1,5% σε μηνιαία βάση και 5,5% σε ετήσια. Τα στοιχεία της κρατικής υπηρεσίας απασχόλησης αποτυπώνουν μια αγορά εργασίας που συνεχίζει να βελτιώνεται, αλλά παραμένει δομικά εύθραυστη.
Πού μειώνεται η ανεργία και ποιοι ωφελούνται
Η μεγαλύτερη υποχώρηση καταγράφεται στις υπηρεσίες, με 29.829 λιγότερους ανέργους ή πτώση 1,7% σε έναν μήνα. Ακολουθούν η βιομηχανία με μείωση 2.665 ανέργων (1,5%) και οι κατασκευές με 2.304 λιγότερους ανέργους (1,4%). Το μοτίβο παραπέμπει σε οικονομία που στηρίζεται πρωτίστως στον τουρισμό, το λιανεμπόριο και τις συναφείς δραστηριότητες.
Σε επίπεδο φύλου, η γυναικεία ανεργία παραμένει υψηλότερη, στους 1.404.110 ανέργους, παρά τη μηνιαία πτώση 1,4% και την ετήσια μείωση 5,5%. Η ανδρική ανεργία διαμορφώνεται στους 916.611, με πτώση 1,7% σε σχέση με τον Απρίλιο και 5,4% σε ετήσια βάση. Η επιμονή του χάσματος επιβεβαιώνει τις διαρθρωτικές ανισότητες στην πρόσβαση σε σταθερή και ποιοτική απασχόληση.
Τι δείχνει η εικόνα για την Ισπανία και την Ευρωζώνη
Η αποκλιμάκωση της ανεργίας στην Ισπανία λειτουργεί ως ένδειξη ότι η Νότια Ευρώπη απορροφά σταδιακά τα σοκ της προηγούμενης δεκαετίας, από την κρίση χρέους έως την πανδημία. Ωστόσο, η εξάρτηση από τον τουρισμό και τις υπηρεσίες σημαίνει ότι ένα μέρος αυτής της βελτίωσης είναι εποχικό και ευάλωτο σε εξωτερικά πλήγματα, όπως γεωπολιτικές εντάσεις ή μεταβολές στις ταξιδιωτικές ροές.
Για την Ευρωζώνη, τα ισπανικά στοιχεία ενισχύουν την εικόνα συνολικής βελτίωσης της απασχόλησης, στοιχείο που παρακολουθεί στενά η ΕΚΤ στο πλαίσιο της νομισματικής πολιτικής. Μια πιο ανθεκτική αγορά εργασίας επιτρέπει πιο προσεκτική χαλάρωση των επιτοκίων, χωρίς να τροφοδοούνται υπερβολικές πληθωριστικές πιέσεις.
Σχόλιο
: Για την ελληνική οικονομία, η ισπανική πορεία έχει δύο αναγνώσεις. Πρώτον, επιβεβαιώνει ότι χώρες με υψηλή ανεργία μπορούν, με συνδυασμό τουρισμού, επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, να πετύχουν σταδιακή αποκλιμάκωση – άρα λειτουργεί ως έμμεσο σημείο αναφοράς για την Ελλάδα. Δεύτερον, η ενίσχυση της ισπανικής απασχόλησης σημαίνει ισχυρότερη εσωτερική ζήτηση σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά, με θετική επίδραση στις ελληνικές εξαγωγές, στις τουριστικές ροές και στις επενδυτικές αποφάσεις ομίλων που κατανέμουν κεφάλαια σε όλη τη Μεσόγειο.






