Η Γερμανία, δεύτερος μεγαλύτερος χρηματοδότης του ΟΗΕ, χάνει την κούρσα για μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Το αποτέλεσμα ανοίγει συζήτηση για την επιρροή της Ευρώπης και την αποτελεσματικότητα της γερμανικής διπλωματίας.
Η αποτυχία της Γερμανίας να εξασφαλίσει μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επόμενη διετία συνιστά ηχηρό θεσμικό σήμα προς το Βερολίνο και, ευρύτερα, προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά το γεγονός ότι η χώρα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος χρηματοδότης του Οργανισμού και είχε επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο σε μια καμπάνια που συνέδεε την υποψηφιότητά της με την υπεράσπιση της πολυμέρειας και τη στήριξη του παγκόσμιου Νότου, η Γερμανία συγκέντρωσε λιγότερες ψήφους από την Αυστρία και την Πορτογαλία, χάνοντας μια θέση στο ισχυρότερο όργανο του ΟΗΕ.
Η ψηφοφορία, η γεωπολιτική ισορροπία και το γερμανικό αφήγημα
Η ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση ανέδειξε την Αυστρία και την Πορτογαλία ως εκπροσώπους της ομάδας «Δυτική Ευρώπη και λοιπές χώρες», αφήνοντας εκτός μια χώρα που προβάλλει συστηματικά τον ρόλο της ως «ατμομηχανής» της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Το αποτέλεσμα έρχεται σε μια συγκυρία όπου η Γερμανία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ενεργή στήριξη της Ουκρανίας, την ενεργειακή αναδιάρθρωση μετά την αποκοπή από τη ρωσική τροφοδοσία και την ανάγκη να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους με τον παγκόσμιο Νότο. Η αναφορά σε έντονη παρασκηνιακή κινητοποίηση της Ρωσίας κατά της γερμανικής υποψηφιότητας υπογραμμίζει ότι η μάχη για τις έδρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας είναι πλέον άμεσα συνδεδεμένη με τις γραμμές αντιπαράθεσης του πολέμου στην Ουκρανία και την ευρύτερη σύγκρουση αφηγήματος μεταξύ Δύσης και αναδυόμενων δυνάμεων.
Ταυτόχρονα, η εσωτερική πολιτική διάσταση στο Βερολίνο είναι εμφανής. Η κυβέρνηση δέχεται κριτική ότι η μείωση της αναπτυξιακής βοήθειας και η αμφιλεγόμενη εικόνα της χώρας σε ζητήματα κλιματικής πολιτικής αποδυνάμωσαν την αξιοπιστία του γερμανικού επιχειρήματος περί ενίσχυσης της φωνής του παγκόσμιου Νότου. Η Γερμανία, που είχε πρόσφατα θητεύσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας, βλέπει τώρα το αίτημά της για βαθύτερη μεταρρύθμιση του οργάνου –συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της αφρικανικής εκπροσώπησης– να δοκιμάζεται στην πράξη.
Τι σημαίνει η ήττα για την Ευρώπη και τη θεσμική ισχύ
Η απώλεια της έδρας δεν έχει άμεση οικονομική επίπτωση, αλλά επηρεάζει την ικανότητα της Γερμανίας να διαμορφώνει το πλαίσιο συζητήσεων σε ζητήματα ασφάλειας, κυρώσεων, ειρηνευτικών αποστολών και διεθνούς δικαίου. Σε μια περίοδο όπου οι ευρωπαϊκές οικονομίες αναζητούν σταθερότητα σε ένα κατακερματισμένο γεωπολιτικό περιβάλλον, η μειωμένη γερμανική παρουσία στο κορυφαίο όργανο ασφάλειας περιορίζει την ενοποιημένη φωνή της ΕΕ. Η επιλογή μικρότερων κρατών-μελών, όπως η Αυστρία και η Πορτογαλία, αντανακλά και την επιθυμία πολλών χωρών να συνομιλούν με ευρωπαϊκούς εταίρους που εμφανίζονται λιγότερο ταυτισμένοι με τις σκληρές γραμμές της αντιπαράθεσης Δύσης–Ρωσίας.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική οικονομία και διπλωματία, η εξέλιξη δημιουργεί ένα σύνθετο περιβάλλον. Από τη μία πλευρά, η προσωρινή απουσία της Γερμανίας από το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να ενισχύσει τον ρόλο περιφερειακών παικτών, όπως η Ελλάδα, στη διαμόρφωση ευρωπαϊκών θέσεων σε ζητήματα Ανατολικής Μεσογείου, ενεργειακής ασφάλειας και μεταναστευτικών ροών. Από την άλλη, η αποδυνάμωση της γερμανικής θεσμικής επιρροής σε παγκόσμιο επίπεδο αφαιρεί ένα μέρος της «ομπρέλας» που συχνά στήριζε ελληνικές πρωτοβουλίες. Η Αθήνα καλείται να ενισχύσει τη δική της διπλωματική παρουσία στον ΟΗΕ, αξιοποιώντας στοχευμένα την αναπτυξιακή βοήθεια, την κλιματική διπλωματία και την ναυτιλιακή της ισχύ ως εργαλεία επιρροής.
#Γερμανία #ΟΗΕ #ΣυμβούλιοΑσφαλείας #ΔιεθνήςΠολιτική #ΕΕ
