Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί απορρίπτει τις δηλώσεις του Λιβανέζου προέδρου Ζοζέφ Αούν περί «διαπραγματευτικού χαρτιού» στη σχέση με τις ΗΠΑ. Η δημόσια αντιπαράθεση φωτίζει το βάθος της κρίσης κυριαρχίας και ασφάλειας στον Λίβανο.
Σε ανοικτή διπλωματική αντιπαράθεση με την προεδρία του Λιβάνου προχώρησε η Τεχεράνη, μετά τις δηλώσεις του Ζοζέφ Αούν ότι το Ιράν χρησιμοποιεί τη χώρα του ως «διαπραγματευτικό χαρτί» στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί απέρριψε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό, επιλέγοντας μάλιστα να απαντήσει δημόσια μέσω της πλατφόρμας X.
Τι απαντά η Τεχεράνη στις κατηγορίες Αούν
«Αν ο Λίβανος ήταν διαπραγματευτικό χαρτί για το Ιράν, θα είχαμε συμφωνία εδώ και καιρό», έγραψε ο Αραγτσί, επιχειρώντας να αποσυνδέσει την ιρανική περιφερειακή πολιτική από τις διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον. Στη συνέχεια, αντιστρέφοντας το επιχείρημα του Λιβανέζου προέδρου, σημείωσε ότι «με βάση τα σχόλια του κ. Αούν, θα νόμιζε κανείς ότι είναι το Ιράν που έχει καταλάβει το 1/5 του Λιβάνου, έχει εκτοπίσει το 1/4 των Λιβανέζων και βομβαρδίζει τη χώρα του καθημερινά».
Με τη φράση «σώστε τον Λίβανο από τον πραγματικό σας εχθρό, κύριε Πρόεδρε», ο Ιρανός υπουργός κατηγόρησε εμμέσως τον Αούν ότι στοχοποιεί την Τεχεράνη, αποφεύγοντας να κατονομάσει άλλους δρώντες που ευθύνονται για την τρέχουσα βία και την ανθρωπιστική κρίση. Η ρητορική αυτή αναδεικνύει τον αγώνα για τον ορισμό του «εχθρού» μέσα στον ίδιο τον Λίβανο, όπου η κρατική ηγεσία και οι ένοπλες οργανώσεις συχνά δίνουν διαφορετικές απαντήσεις.
Η θέση Αούν για Ιράν και Χεζμπολάχ
Οι δηλώσεις Αραγτσί ήρθαν ως απάντηση σε συνέντευξη του Ζοζέφ Αούν στο CNN, όπου ο Λιβανέζος πρόεδρος υποστήριξε ότι το Ιράν χρησιμοποιεί τον Λίβανο «ως διαπραγματευτικό χαρτί» στις συνομιλίες με τις ΗΠΑ. Ο Αούν τόνισε ότι «τα συμφέροντα του Λιβάνου και του Ιράν δεν συμπίπτουν», επιχειρώντας να διαχωρίσει θεσμικά το λιβανικό κράτος από την ιρανική περιφερειακή στρατηγική.
Παράλληλα, ο πρόεδρος του Λιβάνου δήλωσε ότι ο γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κάσεμ, «δεν εκπροσωπεί τον λιβανικό λαό», στέλνοντας μήνυμα πως η ένοπλη οργάνωση δεν μπορεί να θεωρείται θεσμικός εκφραστής της εθνικής βούλησης. Η τοποθέτηση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της λιβανικής κρίσης: ποιος αποφασίζει για τον πόλεμο και την ειρήνη, το εκλεγμένο κράτος ή οι παραστρατιωτικοί σύμμαχοι περιφερειακών δυνάμεων.
Τι αποκαλύπτει η σύγκρουση ρητορικής
Η ανταλλαγή δηλώσεων Αούν – Αραγτσί δεν είναι απλώς λεκτική σύγκρουση, αλλά αντανάκλαση της μάχης για την κυριαρχία στον Λίβανο. Από τη μια, η προεδρία επιχειρεί να οριοθετήσει την κρατική υπόσταση απέναντι σε εξωτερικές επιρροές και ένοπλες οργανώσεις. Από την άλλη, το Ιράν υπερασπίζεται τον ρόλο του ως περιφερειακού προστάτη συμμάχων του, απορρίπτοντας την εικόνα ότι «παζαρεύει» με λαούς και εδάφη.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η ένταση Ιράν – Λιβάνου έχει έμμεση αλλά ουσιαστική σημασία. Η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο επηρεάζει τις θαλάσσιες οδούς ενέργειας, την ασφάλεια ναυσιπλοΐας και τις ευρωπαϊκές επιλογές σε ζητήματα προσφυγικών ροών και ασφάλειας. Κάθε επιδείνωση της λιβανικής κρίσης αυξάνει την ανάγκη για ενεργότερη ελληνική διπλωματική παρουσία σε ΟΗΕ και ΕΕ, με στόχο μια ισορροπημένη προσέγγιση που στηρίζει την κρατική κυριαρχία στον Λίβανο και περιορίζει τον κίνδυνο νέων αποσταθεροποιητικών συγκρούσεων στη γειτονιά της Ελλάδας.
#Ιράν #Λίβανος #Χεζμπολάχ #Διπλωματία #ΑνατολικήΜεσόγειος
