Η αμερικανοϊρανική συμφωνία αναδεικνύεται σε κεντρική προσδοκία της λιβανικής ηγεσίας για τερματισμό της σύγκρουσης με το Ισραήλ. Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν συνδέει δημόσια την προοπτική συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν με μια μόνιμη παύση των εχθροπραξιών μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ.
Η αμερικανοϊρανική συμφωνία αναδεικνύεται, σύμφωνα με τη λιβανική προεδρία, σε πιθανό καταλύτη για τον τερματισμό της σύγκρουσης στο νότιο Λίβανο και τη συνολική αποσυμπίεση της Μέσης Ανατολής. Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν δηλώνει ότι οι όποιες «κατανοήσεις» Ουάσινγκτον–Τεχεράνης πρέπει να μετατραπούν σε συγκεκριμένα μέτρα που θα σταματήσουν τον κύκλο βίας και θα ανοίξουν δρόμο για σταθερότητα και ανοικοδόμηση.
Πώς συνδέει ο Λίβανος την αμερικανοϊρανική συμφωνία με τη σύγκρουση;
Ο Αούν χαιρετίζει το υπό διαμόρφωση μνημόνιο ως κείμενο που «σέβεται την κυριαρχία του Λιβάνου» και αναγνωρίζει ότι η σταθερότητα της χώρας είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε σοβαρής περιφερειακής διευθέτησης. Με αυτή τη διατύπωση επιχειρεί να εντάξει τον Λίβανο όχι ως πεδίο σύγκρουσης δι’ αντιπροσώπων, αλλά ως θεσμικό συνομιλητή στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αμερικανοϊρανικής κατανόησης.
Παράλληλα, ο ίδιος περιγράφει ρητά τον στόχο μιας «περιόδου σταθερότητας, ασφάλειας, ανάκαμψης και ανοικοδόμησης», μεταφέροντας το βάρος της συζήτησης από τη στρατιωτική ατζέντα στην κοινωνική και θεσμική ανθεκτικότητα. Η επίκληση του «λιβανικού λαού» λειτουργεί ως πολιτικό μήνυμα προς τις ένοπλες οργανώσεις και τους εξωτερικούς παίκτες ότι η κοινωνία αναμένει απτά αποτελέσματα και όχι μόνο διπλωματικά κείμενα.
Ποιες αντιστάσεις προβάλλει το Ισραήλ στη διπλωματική τροχιά;
Στον αντίποδα, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Ισραέλ Κατζ ξεκαθαρίζει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις δεν προτίθενται να αποσυρθούν από τις κατεχόμενες λιβανικές περιοχές, στέλνοντας μήνυμα ότι η ασφάλεια, όπως την ορίζει το Τελ Αβίβ, υπερισχύει οποιασδήποτε εξωτερικής συμφωνίας. Η θέση αυτή περιορίζει εκ των πραγμάτων το περιθώριο άμεσης αποκλιμάκωσης επί του εδάφους, ακόμη και αν οι ΗΠΑ και το Ιράν καταλήξουν σε συνεννόηση.
Την ίδια γραμμή σκληρής αυτονομίας ενισχύει και ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, δηλώνοντας ότι η συμφωνία Ουάσινγκτον–Τεχεράνης δεν «δεσμεύει» το Ισραήλ. Η δημόσια αυτή διαφοροποίηση υπογραμμίζει την απόσταση ανάμεσα στη διπλωματική αρχιτεκτονική των μεγάλων δυνάμεων και την επιχειρησιακή στρατηγική του Ισραήλ στα βόρεια σύνορά του.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, κάθε κίνηση προς μια αμερικανοϊρανική συμφωνία που θα σταθεροποιούσε τον Λίβανο αφορά άμεσα την ασφάλεια της ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που χρησιμοποιεί η ελληνική ναυτιλία. Μια πιο ήρεμη λιβανική μεθόριος με το Ισραήλ θα μείωνε τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης, στην οποία η Αθήνα, ως κράτος-μέλος της ΕΕ και σύμμαχος των ΗΠΑ, θα καλούνταν να τοποθετηθεί.
Σχόλιο 
: Η προσπάθεια του Λιβάνου να κατοχυρώσει θεσμικά την κυριαρχία και τη σταθερότητά του μέσα από μια αμερικανοϊρανική συμφωνία υπενθυμίζει στην Αθήνα την ανάγκη διαρκούς διπλωματικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή, όχι μόνο ως παρατηρητής αλλά ως παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη γειτονιά της.
Διαβάστε επίσης:
Ισραήλ: Ο Κατς αποκλείει αποχώρηση στρατού από Λίβανο
Ιράν κατηγορεί ΗΠΑ και Ισραήλ για κλιμάκωση στην περιοχή
#Λίβανος #ΖοζέφΑούν #ΗΠΑ #Ιράν #Ισραήλ
