Τα εναλλακτικά ναυτιλιακά καύσιμα αναδεικνύονται σε κεντρικό πεδίο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη ναυτιλία, αλλά η μετάβαση δεν είναι αυτόματη ούτε φθηνή. Χρειάζεται συντονισμός λιμανιών, ναυτιλιακών εταιρειών και παραγωγών καυσίμων, ώστε οι επενδύσεις σε πλοία και υποδομές να είναι οικονομικά βιώσιμες.
Τα εναλλακτικά ναυτιλιακά καύσιμα αναδεικνύονται σε κεντρικό εργαλείο για τη μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος της ευρωπαϊκής ναυτιλίας, αλλά η υλοποίηση προϋποθέτει βαριές επενδύσεις σε υποδομές και πλοία. Η ευρωπαϊκή στρατηγική συνδέει πλέον ρητά την πράσινη μετάβαση με την ανταγωνιστικότητα, τη στρατηγική αυτονομία και την ασφάλεια εφοδιασμού της ηπείρου.
Πώς η Ευρώπη σχεδιάζει τη μετάβαση στα εναλλακτικά ναυτιλιακά καύσιμα;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαμορφώσει δύο αλληλένδετες στρατηγικές, για τη ναυτιλιακή βιομηχανία και για τα λιμάνια, που αντιμετωπίζουν τα καύσιμα χαμηλού άνθρακα και τα ανανεώσιμα καύσιμα ως προτεραιότητα. Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσεται και η ηλεκτροδότηση πλοίων από το χερσαίο δίκτυο, με στόχο να στηριχθούν τόσο οι ευρωπαίοι κατασκευαστές εξοπλισμού όσο και η ναυτιλία μέσω νέων κατασκευών, μετασκευών και επισκευών.
Παράλληλα, η στρατηγική επιδιώκει την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης και την επιστροφή μέρους της ναυπηγικής δραστηριότητας από την Ασία στην Ευρώπη. Ωστόσο, ακόμη και με τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία, το κόστος ναυπήγησης στην Ευρώπη στην καλύτερη περίπτωση απλώς προσεγγίζει το κινεζικό, με την τάση να γίνεται δυσμενέστερη.
Ποιο είναι το πλαίσιο για λιμάνια, ναυπηγεία και εφοδιαστικές αλυσίδες;
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ακτοπλοΐα, την κρουαζιέρα και τις επισκευές και μετασκευές πλοίων, όπου η μετάβαση στα νέα καύσιμα μπορεί να δημιουργήσει ζήτηση για ευρωπαϊκά ναυπηγεία και τεχνικές υπηρεσίες. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η ανάγκη για βιώσιμες και ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, ώστε η Ευρώπη να μπορεί να στηρίξει στην πράξη τους στόχους της ενεργειακής μετάβασης στη ναυτιλία.
Στα λιμάνια, οι υποδομές για καύσιμα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος βρίσκονται πλέον σε πιο ώριμη φάση σε σχέση με πριν από μία δεκαετία, όταν γίνονταν τα πρώτα σενάρια για χρήση LNG στην ακτοπλοΐα. Το θεσμικό πλαίσιο και οι μελέτες έχουν προχωρήσει, ενώ παράλληλα ωριμάζουν τα logistics και οι υποδομές για άλλα εναλλακτικά καύσιμα, όπως η μεθανόλη.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τον επιβάτη και τον φορτωτή, η μετάβαση στα εναλλακτικά ναυτιλιακά καύσιμα συνεπάγεται αρχικά υψηλότερο επενδυτικό κόστος, που μπορεί να περάσει σε ναύλους και εισιτήρια, αν δεν υπάρξει επαρκής χρηματοδοτική στήριξη. Ο συντονισμός λιμανιών, ναυτιλιακών εταιρειών και παραγωγών καυσίμων είναι κρίσιμος ώστε τα νέα πλοία και οι υποδομές να αξιοποιούνται πλήρως, περιορίζοντας την επιβάρυνση στις τελικές τιμές μεταφοράς.
Σχόλιο 
: Η εμπειρία του LNG δείχνει ότι χωρίς κοινό σχεδιασμό και συγκεκριμένα σενάρια ζήτησης, οι επενδύσεις σε πλοία και υποδομές μένουν υποαξιοποιημένες και ακριβές για όλους. Όσο πιο έγκαιρα «κλειδώσουν» συνεργασίες μεταξύ λιμανιών, ναυτιλιακών και παραγωγών καυσίμων, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα η πράσινη μετάβαση στη ναυτιλία να γίνει με ελεγχόμενο κόστος για την αγορά και τον τελικό καταναλωτή.
Διαβάστε επίσης:
Άνοιγμα Ορμούζ, εγκλωβισμένα τάνκερ και το νέο ρίσκο για τη ναυτιλία
Λυρίδης προειδοποιεί: Η πράσινη ναυτιλία σκοντάφτει σε κόστος και υποδομές
#ναυτιλία #λιμάνια #εναλλακτικάκαύσιμα #LNG #μεθανόλη
