Η σοβαρή πνευμονία φαίνεται ότι δεν είναι μία αλλά τρεις διαφορετικές βιολογικά καταστάσεις, σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη σε ασθενείς ΜΕΘ. Η ανακάλυψη αυτών των υποτύπων ανοίγει τον δρόμο για πιο εξατομικευμένη και αποτελεσματική θεραπεία, αντί για μία ίδια αγωγή για όλους.
Η σοβαρή πνευμονία φαίνεται ότι δεν είναι μία αλλά τρεις διαφορετικές βιολογικά καταστάσεις, σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη σε ασθενείς ΜΕΘ. Η ανακάλυψη αυτών των υποτύπων μπορεί στο μέλλον να επιτρέψει στους γιατρούς να προσαρμόζουν τη θεραπεία στον κάθε ασθενή, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσης και ταχύτερης ανάρρωσης.
Πώς εντοπίστηκαν οι τρεις τύποι σοβαρής πνευμονίας;
Η έρευνα έγινε σε ασθενείς που νοσηλεύονταν σε μονάδες εντατικής θεραπείας με εικαζόμενη σοβαρή πνευμονία. Αντί να αρκεστούν σε εξετάσεις αίματος και ακτινογραφίες, οι επιστήμονες πήραν δείγματα υγρού και κυττάρων από τους πνεύμονες και ανέλυσαν ανοσιακά κύτταρα, φλεγμονώδη σήματα και γονιδιακή δραστηριότητα.
Με αυτόν τον λεπτομερή βιολογικό «χαρτογράφο» διαπίστωσαν ότι υπάρχουν τρεις ξεκάθαροι βιολογικοί τύποι σοβαρής πνευμονίας. Κανένας δεν μπορούσε να αναγνωριστεί με ασφάλεια μόνο από εξετάσεις αίματος, όμως συνδεόταν στενά με το πόσο βαριά αρρώσταιναν και πόσο γρήγορα ανάρρωναν οι ασθενείς.
Τι ξεχωρίζει τους τρεις υποτύπους και ποιος είναι πιο επικίνδυνος;
Ο πιο συχνός υπότυπος, σχεδόν οι μισές περιπτώσεις (49%), είχε έντονη καταστολή του ανοσοποιητικού, σημαντική βλάβη στον υπεζωκότα και αιμορραγία στις κυψελίδες. Είχε όμως λιγότερα σημάδια φλεγμονής, κάτι που μπορεί να εξηγεί γιατί οι κλασικές αντιφλεγμονώδεις θεραπείες σε αυτούς τους ασθενείς συχνά δεν βοηθούν ή και βλάπτουν.
Ο δεύτερος υπότυπος, περίπου στο 23% των περιστατικών, έδειχνε πιο «ισορροπημένο» ανοσοποιητικό, με ενεργή επιδιόρθωση της βλάβης των πνευμόνων. Αυτοί οι ασθενείς, παρότι στην αρχή φαίνονταν το ίδιο βαριά άρρωστοι με τους άλλους, συνήθως ανάρρωναν γρηγορότερα και χρειάζονταν λιγότερο χρόνο σε μηχανικό αερισμό.
Ο τρίτος και πιο επικίνδυνος υπότυπος έμοιαζε με την «κλασική» εικόνα βαριάς πνευμονίας: πολύ έντονη και επίμονη φλεγμονή και «κύμα» ανώριμων ανοσιακών κυττάρων στους πνεύμονες. Αυτοί οι ασθενείς έμεναν περισσότερο σε αναπνευστική υποστήριξη και ήταν σε κρίσιμη κατάσταση για μεγαλύτερο διάστημα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η ομάδα είναι πιθανότερο να ωφελείται από στοχευμένες αντιφλεγμονώδεις θεραπείες.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι, κλινικά, όλοι αυτοί οι ασθενείς έμοιαζαν παρόμοιοι: ίδια βαρύτητα νόσου, παρόμοια επίπεδα οξυγόνου, ίδια διάγνωση «σοβαρή πνευμονία». Οι πραγματικές διαφορές φάνηκαν μόνο όταν μελέτησαν σε βάθος τα μοτίβα φλεγμονής μέσα στους πνεύμονες.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς
Για έναν Έλληνα ασθενή ή συγγενή ασθενούς σε ΜΕΘ με σοβαρή πνευμονία, το βασικό μήνυμα είναι ότι στο μέλλον η θεραπεία δεν θα είναι «μία για όλους». Η ίδια αγωγή μπορεί να είναι σωτήρια για έναν τύπο πνευμονίας και αναποτελεσματική ή και επικίνδυνη για άλλον.
Η έρευνα ανοίγει τον δρόμο για πιο στοχευμένες εξετάσεις που θα «χαρτογραφούν» τον τύπο φλεγμονής στον πνεύμονα. Αυτό σημαίνει ότι, όταν αυτές οι μέθοδοι φτάσουν στην κλινική πράξη, οι γιατροί στις ελληνικές ΜΕΘ θα μπορούν να επιλέγουν πιο κατάλληλα φάρμακα, να αποφεύγουν άσκοπες ή βλαβερές θεραπείες και να βελτιώνουν τις πιθανότητες επιβίωσης.
Μέχρι τότε, η μελέτη υπενθυμίζει πόσο κρίσιμο είναι η σοβαρή πνευμονία να αντιμετωπίζεται σε οργανωμένες ΜΕΘ με εξειδικευμένες ομάδες. Αν εσείς ή δικός σας άνθρωπος χρειαστεί νοσηλεία για βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού, η έγκαιρη πρόσβαση σε εντατική θεραπεία και η στενή συνεργασία με πνευμονολόγο και εντατικολόγο παραμένουν το πιο σημαντικό «όπλο».
Σχόλιο
: Η διάσπαση της σοβαρής πνευμονίας σε τρεις βιολογικούς υποτύπους δείχνει πόσο αναγκαίο είναι το ΕΣΥ να επενδύσει σε βιοδείκτες και προηγμένη διαγνωστική στις ΜΕΘ. Αν η Ελλάδα μείνει μόνο στην «κλασική» κλινική εικόνα, θα συνεχίσει να δίνει ίδιες θεραπείες σε βιολογικά διαφορετικούς ασθενείς, χάνοντας πολύτιμες ζωές και πόρους.
Πηγή: iatronet.gr






