Τα έργα αυτοπαραγωγής εμφανίζουν πλέον σαφή τάση κόπωσης, με τις νέες αιτήσεις να υποχωρούν θεαματικά μετά την αλλαγή του πλαισίου συμψηφισμού. Η επιβράδυνση αυτή συμπίπτει με τις καθυστερήσεις στη ρύθμιση του net-billing και δημιουργεί νέα δεδομένα για επενδυτές και καταναλωτές.
Τα έργα αυτοπαραγωγής εμφανίζουν πλέον σαφή τάση κόπωσης, με τις αιτήσεις για νέα συστήματα να μειώνονται δραστικά την τελευταία διετία και το πρώτο τετράμηνο του 2026. Η πτώση αυτή έρχεται μετά την κατάργηση του net-metering και τη μετάβαση στον ταυτοχρονισμένο συμψηφισμό, ενώ παραμένει σε εκκρεμότητα η υπουργική απόφαση που θα διορθώσει αρρυθμίες του πλαισίου για το net-billing.
Πόσο έντονη είναι η πτώση στα έργα αυτοπαραγωγής;
Τα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ δείχνουν ότι από τις 21.349 αιτήσεις για νέα έργα το 2023, ο αριθμός περιορίστηκε σε 14.019 το 2024 και υποχώρησε στις 5.776 την περσινή χρονιά. Το πρώτο τετράμηνο του 2026 κατατέθηκαν μόλις 1.022 νέα αιτήματα, επιβεβαιώνοντας μια σταθερή πτωτική πορεία που αποθαρρύνει την περαιτέρω διείσδυση της αυτοπαραγωγής.
Αν και η πλειονότητα των νέων αιτήσεων αφορά πλέον σε net-billing και virtual net-billing, ακόμη και μετά την κατάργηση του net-metering κατατέθηκαν 1.303 αιτήσεις με τον παλιό μηχανισμό, αξιοποιώντας την εξαίρεση για έργα με αίτημα χρηματοδότησης. Αυτό δείχνει ότι ένα μέρος της αγοράς εξακολουθεί να θεωρεί πιο ελκυστικό το προηγούμενο καθεστώς, παρά τη θεσμική στροφή στον νέο τρόπο συμψηφισμού.
Πώς διαμορφώνεται το θεσμικό και επενδυτικό πλαίσιο;
Έως τον Απρίλιο λειτουργούσαν 38.086 έργα αυτοπαραγωγής συνολικής ισχύος 1.155,5 MW, όμως μόλις 1.347 έργα και 118,1 MW αντιστοιχούν σε net-billing και virtual net-billing, δηλαδή περίπου το 10,2% του συνόλου. Ακόμη πιο ενδεικτικό της επιβράδυνσης είναι ότι μόνο 21,8 MW από αυτά προέρχονται από αιτήσεις που υποβλήθηκαν μετά την αλλαγή του μηχανισμού, επιβεβαιώνοντας ότι η μετάβαση δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη επενδυτική δυναμική.
Σημαντική κάμψη καταγράφεται και στις συνδέσεις νέων έργων, με την ηλέκτριση να μειώνεται αισθητά από το 2024 και μετά. Εκείνη τη χρονιά συνδέθηκαν 16.299 νέα έργα ισχύος 358,5 MW, ενώ το 2025 οι συνδέσεις έπεσαν στις 6.039 με 232,2 MW και το 2026, στους πρώτους μήνες, περιορίστηκαν σε 753 έργα με ισχύ 25,9 MW, γεγονός που μεταφράζεται σε πιο αργή ενίσχυση της αποκεντρωμένης παραγωγής.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Η επιβράδυνση στα έργα αυτοπαραγωγής σημαίνει ότι λιγότερα νοικοκυριά και επιχειρήσεις θωρακίζουν τους λογαριασμούς τους απέναντι στη μεταβλητότητα των τιμών ρεύματος, παραμένοντας περισσότερο εκτεθειμένοι στην πορεία της χονδρεμπορικής αγοράς. Με 731,6 MW έργων να αναμένουν σύνδεση και 7.249 από αυτά, ισχύος 424,2 MW, να εμφανίζουν καλύτερες προοπτικές, η ταχύτητα με την οποία θα ξεμπλοκάρουν οι διαδικασίες θα κρίνει πόσο γρήγορα θα φανεί όφελος στους τελικούς καταναλωτές.
Αν η καθυστέρηση στο θεσμικό πλαίσιο συνεχιστεί, ο ρυθμός εγκατάστασης νέων φωτοβολταϊκών αυτοπαραγωγής ενδέχεται να διατηρηθεί χαμηλός, περιορίζοντας τις δυνατότητες μείωσης του ενεργειακού κόστους σε βάθος χρόνου. Αντίθετα, μια έγκαιρη και λειτουργική ρύθμιση του net-billing θα μπορούσε να αναθερμάνει το ενδιαφέρον, να αυξήσει τις επενδύσεις σε μικρής κλίμακας έργα και να δημιουργήσει πιο σταθερή προοπτική για τους λογαριασμούς ρεύματος νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Σχόλιο 
: Η εικόνα που αναδύεται είναι μια αγορά αυτοπαραγωγής σε φάση αναμονής, όπου οι επενδυτές και οι καταναλωτές κρατούν στάση επιφυλακής μέχρι να ξεκαθαρίσει το πλαίσιο του net-billing. Για να μετατραπεί η αυτοπαραγωγή σε ουσιαστικό «μαξιλάρι» απέναντι στο ενεργειακό κόστος, απαιτείται σταθερό και προβλέψιμο καθεστώς συμψηφισμού, γρήγορες συνδέσεις από τον ΔΕΔΔΗΕ και σαφή σήματα για το πώς θα αποδίδουν οικονομικά τα νέα έργα στα επόμενα χρόνια.
Διαβάστε επίσης:
Green Tank αναλύει επιβράδυνση σε ενεργειακές κοινότητες και net billing
#ΔΕΔΔΗΕ #αυτοπαραγωγή #ηλεκτρικήενέργεια #net-billing #φωτοβολταϊκά
