Το ιδιωτικό χρέος βρίσκεται στο επίκεντρο της θεσμικής κριτικής που ασκεί η Μιλένα Αποστολάκη στις πρόσφατες ρυθμίσεις της κυβέρνησης. Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι τα μέτρα δεν λύνουν τα αδιέξοδα, αλλά τα παγιώνουν με όρους ανισότητας υπέρ των πιστωτών.
Το ιδιωτικό χρέος βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, με τη Μιλένα Αποστολάκη να αμφισβητεί ευθέως ότι οι νέες ρυθμίσεις «σπάνε τον φαύλο κύκλο». Η κριτική της εστιάζει όχι μόνο στο περιεχόμενο των μέτρων, αλλά και στον τρόπο που η κυβέρνηση επιχειρεί να τα παρουσιάσει ως μεταρρυθμιστική τομή.
Πώς αμφισβητεί η Αποστολάκη τη ρητορική για το ιδιωτικό χρέος;
Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση «βαφτίζει μεταρρύθμιση» την υποχρεωτική συμμόρφωση σε δικαστικές αποφάσεις για τον νόμο 3869/2010, παρουσιάζοντάς την ως δική της πρωτοβουλία. Επισημαίνει ότι η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου απλώς ερμήνευσε τον νόμιμο τρόπο εκτοκισμού, άρα η αναδρομικότητα δεν είναι πολιτική παραχώρηση αλλά αυτονόητη συνέπεια.
Κομβικό ζήτημα, κατά την ίδια, είναι οι ρυθμίσεις που καταγγέλθηκαν επειδή οι οφειλές υπολογίστηκαν λανθασμένα, για τις οποίες δεν υπάρχει σαφής κυβερνητική δέσμευση αποκατάστασης. Αν δεν επανεξεταστούν αυτές οι περιπτώσεις, η συμμόρφωση χαρακτηρίζεται «μισή» και η αδικία παραμένει, παρά τις πανηγυρικές αναφορές σε «τομές» και «λύσεις».
Πού εστιάζει η θεσμική κριτική σε εξωδικαστικό και 72 δόσεις;
Στον εξωδικαστικό μηχανισμό, η Αποστολάκη κατηγορεί την κυβέρνηση ότι προβάλλει αριθμούς ρυθμίσεων χωρίς να δίνει στοιχεία για τη βιωσιμότητά τους, δηλαδή πόσες παραμένουν ενεργές και πόσες κατέρρευσαν. Παράλληλα, θεωρεί ότι οι νέες ρυθμίσεις ενισχύουν μονομερώς τη θέση των πιστωτών, ιδίως με τη δυνατότητα πρότασης ρευστοποίησης λοιπής ακίνητης περιουσίας χωρίς προτεραιότητα στην επιλογή του ίδιου του οφειλέτη.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στη μετατροπή της σύμβασης αναδιάρθρωσης σε εκτελεστό τίτλο, που κατά την άποψή της μετατρέπει τον εξωδικαστικό από εργαλείο «δεύτερης ευκαιρίας» σε προθάλαμο αναγκαστικής εκτέλεσης. Για τις 72 δόσεις σε ΑΑΔΕ και ΕΦΚΑ, κάνει λόγο για περιορισμένη και ανεπαρκή ρύθμιση, χωρίς ουσιαστικό κούρεμα βασικής οφειλής και χωρίς πρόνοια για παράλληλες υποχρεώσεις, με αυστηρούς όρους απώλειας.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον οφειλέτη, η κριτική του ΠΑΣΟΚ μεταφράζεται σε ανησυχία ότι οι νέες ρυθμίσεις μπορεί να οδηγήσουν σε πιο γρήγορη και ευκολότερη αναγκαστική εκτέλεση, αν μια συμφωνία δεν αποδειχθεί βιώσιμη. Η έμφαση στη ρευστοποίηση περιουσίας και στην εκτελεστότητα των συμβάσεων ενισχύει τη διαπραγματευτική ισχύ των πιστωτών, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναβιώσουν σχεδόν ολόκληρα αρχικά χρέη.
Από την άλλη, η εναλλακτική πρόταση του ΠΑΣΟΚ –με μεγαλύτερο αριθμό δόσεων έως 120, ειδικό ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό και αυξημένη υποχρεωτική συμμετοχή πιστωτών– στοχεύει σε πιο ισόρροπη κατανομή βαρών ανάμεσα σε πολίτες και τράπεζες. Για τους πολίτες, η πολιτική σύγκρουση γύρω από το ιδιωτικό χρέος αγγίζει άμεσα την προστασία της πρώτης κατοικίας, τη σταθερότητα των ρυθμίσεων και τη δυνατότητα πραγματικής επανένταξης στην οικονομική ζωή.
Σχόλιο 
: Η αντιπαράθεση για το ιδιωτικό χρέος αποκαλύπτει ότι το κεντρικό θεσμικό διακύβευμα δεν είναι μόνο το ύψος των οφειλών, αλλά το ποιος έχει τον έλεγχο των κανόνων ρύθμισης: η Βουλή και τα δικαστήρια ή οι πιστωτές μέσω συμβατικών όρων. Η στάση της κυβέρνησης και η κριτική του ΠΑΣΟΚ δείχνουν πως η επόμενη φάση της οικονομικής πολιτικής θα κριθεί στο πεδίο της ισορροπίας δύναμης μεταξύ πολιτών, τραπεζών και διαχειριστών δανείων.
#ΜιλέναΑποστολάκη #ΠΑΣΟΚ #ΚυριάκοςΠιερρακάκης #ιδιωτικόχρέος #εξωδικαστικόςμηχανισμός
