Οι κυρώσεις Ρωσίας και η στρατιωτική στήριξη προς το Κίεβο επανέρχονται στο επίκεντρο, με δύο παράλληλες συνόδους σε Παρίσι και Βρυξέλλες. Η Ευρώπη αναζητά ισορροπία ανάμεσα στην κλιμάκωση της πίεσης προς τη Μόσχα και στη διατήρηση της εσωτερικής πολιτικής και οικονομικής συνοχής.
Οι κυρώσεις Ρωσίας και η αρχιτεκτονική της δυτικής στήριξης προς την Ουκρανία δοκιμάζονται ξανά, καθώς στο Παρίσι συνεδριάζει η λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων» και στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ δυσκολεύονται να κλείσουν το 21ο πακέτο μέτρων. Στο τραπέζι βρίσκονται τόσο η συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας όσο και ζητήματα αιχμής όπως οι αιχμάλωτοι πολέμου, οι απαγωγές παιδιών και η τύχη των πολιτών σε κατεχόμενες περιοχές.
Μπορεί η Ευρώπη να συμφωνήσει σε αυστηρότερες κυρώσεις Ρωσίας;
Η έλλειψη ομοφωνίας στο νέο πακέτο κυρώσεων αναδεικνύει τα όρια της ευρωπαϊκής ενότητας μετά από περισσότερα από είκοσι γύρους μέτρων κατά της ρωσικής οικονομίας. Η επιδίωξη για περίπου 250 νέες καταχωρίσεις σε λίστες κυρώσεων, τη μεγαλύτερη έως σήμερα δέσμη στοχευμένων προσώπων και οντοτήτων, συναντά αντιστάσεις από κράτη-μέλη που ανησυχούν για τον αντίκτυπο σε ενέργεια, εμπόριο και εφοδιαστικές αλυσίδες.
Παράλληλα, η συζήτηση μετατοπίζεται από τις κλασικές εμπορικές απαγορεύσεις σε πιο σύνθετα εργαλεία οικονομικού περιορισμού, όπως η δευτερογενής εφαρμογή κυρώσεων και ο έλεγχος της τεχνολογικής διαρροής προς τη ρωσική αμυντική βιομηχανία. Η θεσμική πίεση από τις Βρυξέλλες για διατήρηση της αξιοπιστίας του καθεστώτος κυρώσεων συγκρούεται με τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες σε χώρες που έχουν ήδη απορροφήσει σημαντικό κόστος από την αποσύνδεση από τη ρωσική αγορά.
Πώς επηρεάζει η «Συμμαχία των Προθύμων» την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας;
Η σύνοδος στο Παρίσι, με τη συμμετοχή περίπου 25 ηγετών και την παρουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, επιχειρεί να συνδυάσει δύο μηνύματα: συνέχιση της στρατιωτικής στήριξης και ταυτόχρονα ώθηση προς κατάπαυση του πυρός και επανέναρξη διαπραγματεύσεων. Η συζήτηση για ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας της Ουκρανίας συνδέεται με την προσπάθεια να μειωθεί το κόστος των επιθέσεων σε ουκρανικές υποδομές και να προστατευθεί η οικονομική δραστηριότητα της χώρας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η προαναγγελία ετοιμότητας της Πολυεθνικής Δύναμης για την Ουκρανία, η οποία προορίζεται να αναπτυχθεί μετά το τέλος των εχθροπραξιών, ως μηχανισμός σταθεροποίησης και εποπτείας ασφαλείας. Μια τέτοια δύναμη, εφόσον υλοποιηθεί, θα σηματοδοτήσει μια de facto νέα φάση ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας, με τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο να διεκδικούν κεντρικό ρόλο στον μεταπολεμικό σχεδιασμό.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η σκλήρυνση ή η επιμήκυνση του καθεστώτος κυρώσεων Ρωσίας συνεπάγεται διαρκείς προκλήσεις σε ενέργεια, ναυτιλία και εξαγωγές, αλλά και ευκαιρίες αναδιάταξης εμπορικών ροών και ενίσχυσης του ρόλου της ως πύλης εισόδου ενέργειας στην ΕΕ. Η συζήτηση για μεταπολεμική σταθεροποίηση της Ουκρανίας ανοίγει επίσης προοπτικές για ελληνικές επιχειρήσεις στους τομείς υποδομών, κατασκευών και υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι θα διασφαλιστεί θεσμικό πλαίσιο χρηματοδότησης και ασφάλειας επενδύσεων.
Σχόλιο 
: Η διπλή κίνηση Παρισιού–Βρυξελλών δείχνει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία περνά σε φάση «μακράς διάρκειας», όπου η οικονομική αντοχή μετρά όσο και η στρατιωτική ισχύς. Για την Αθήνα, η πρόκληση είναι να μετατρέψει το αναπόφευκτο κόστος των κυρώσεων και της γεωπολιτικής αστάθειας σε στρατηγικό πλεονέκτημα, επενδύοντας στον ρόλο της ως αξιόπιστου ενεργειακού, ναυτιλιακού και θεσμικού κόμβου στην αναδιαμορφούμενη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Ιατροδικαστής ανακοινώνει αιτία θανάτου του Γκρέιχαμ
Το «αυγό του Κολόμβου» με τους S-400 και το νέο ΝΑΤΟ
#Ουκρανία #Ρωσία #Κυρώσεις #ΕυρωπαϊκήΈνωση #Γαλλία
