Η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται σε κεντρικό παράγοντα για την αγορά εργασίας και την παγκόσμια οικονομία, με τη Fed να προειδοποιεί ότι ο αντίκτυπος θα εξαρτηθεί από τις πολιτικές επιλογές. Η συζήτηση μετακινείται πλέον από τον φόβο των απολύσεων στον τρόπο που θα μοιραστούν τα οφέλη της νέας τεχνολογικής φάσης.
Η τεχνητή νοημοσύνη περνά και επίσημα στο ραντάρ της νομισματικής πολιτικής, καθώς η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αναγνωρίζει ότι η νέα τεχνολογία θα αναδιαμορφώσει την παραγωγικότητα, τις αμοιβές και τη δομή της απασχόλησης. Ο αντιπρόεδρος εποπτείας της Fed, Μάικλ Μπαρ, έθεσε το ζήτημα ευθέως: το ερώτημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει την οικονομία, αλλά ποιος θα κερδίσει και ποιος θα μείνει πίσω.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αλλάξει την ανισότητα;
Ο Μπαρ υπογράμμισε ότι παραμένει «ασαφές» αν η τεχνητή νοημοσύνη θα μειώσει ή θα εντείνει τις εισοδηματικές και περιουσιακές ανισότητες, μεταφέροντας τη συζήτηση από τον φόβο της τεχνολογικής ανεργίας στη διανομή των κερδών παραγωγικότητας. Επισήμανε ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις μαζικών απωλειών θέσεων εργασίας λόγω τεχνητής νοημοσύνης, αλλά η ιστορία δείχνει πως οι τεχνολογικές τομές αρχικά ευνοούν όσους έχουν πρόσβαση σε κεφάλαιο, δεξιότητες και υποδομές.
Κατά τον ίδιο, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο πόσες θέσεις θα αλλάξουν, αλλά αν οι μικρότερες επιχειρήσεις και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα θα έχουν πρόσβαση στα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Αν η τεχνολογία συγκεντρωθεί σε λίγους μεγάλους παίκτες, το χάσμα παραγωγικότητας μεταξύ κορυφής και βάσης της οικονομίας μπορεί να διευρυνθεί, με άμεσες συνέπειες για την κοινωνική συνοχή και τη φορολογική βάση.
Τι σημαίνει για ανάπτυξη, μισθούς και νομισματική πολιτική;
Ο Μπαρ προειδοποίησε ότι αν οι περισσότερες επιχειρήσεις και εργαζόμενοι δεν αποκτήσουν ουσιαστική πρόσβαση σε υποδομές και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, η αναμενόμενη άνοδος της παραγωγικότητας μπορεί να μείνει θεωρητική. Χωρίς διάχυση της τεχνολογίας σε ολόκληρη την οικονομία, η Fed θα βρεθεί μπροστά σε ένα γνώριμο σενάριο: χαμηλότερη δυνητική ανάπτυξη, περιορισμένα εισοδήματα και μεγαλύτερη πίεση να στηριχθεί η ζήτηση μέσω χαμηλών επιτοκίων.
Αντίστροφα, ένα σενάριο ευρείας υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης, με επανεκπαίδευση εργαζομένων και επενδύσεις σε ψηφιακές δεξιότητες, θα μπορούσε να ενισχύσει την παραγωγικότητα και να επιτρέψει στην οικονομία να αναπτύσσεται με χαμηλότερο πληθωρισμό. Σε αυτή την περίπτωση, η νομισματική πολιτική θα λειτουργεί σε περιβάλλον υψηλότερης δυνητικής ανάπτυξης, με διαφορετική ισορροπία μεταξύ μισθών, τιμών και κερδών.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Για την Ελλάδα, η συζήτηση που ανοίγει η Fed λειτουργεί ως προειδοποίηση για τον κίνδυνο δημιουργίας «διπλής ταχύτητας» στην παραγωγικότητα μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων. Αν η τεχνητή νοημοσύνη μείνει προνόμιο λίγων ομίλων, η ψαλίδα ανταγωνιστικότητας θα διευρυνθεί, επηρεάζοντας μισθούς, φορολογικά έσοδα και τη δυνατότητα σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε φάση ψηφιακού μετασχηματισμού, αλλά με έντονο κατακερματισμό σε πολύ μικρές επιχειρήσεις και περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαιο και εξειδικευμένο προσωπικό. Η στόχευση των δημόσιων πολιτικών –από τα προγράμματα κατάρτισης μέχρι τα κίνητρα επενδύσεων σε λογισμικό και υποδομές– θα κρίνει αν η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει μοχλός ευρύτερης παραγωγικότητας ή ένας ακόμη παράγοντας ανισότητας.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση της Fed δείχνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι μόνο τεχνολογικό ζήτημα, αλλά και πεδίο οικονομικής πολιτικής. Για την Ελλάδα, το κρίσιμο δεν είναι απλώς η υιοθέτηση εργαλείων, αλλά η θεσμική θωράκιση: ρυθμιστικό πλαίσιο, πρόσβαση ΜμΕ σε χρηματοδότηση για ψηφιακές επενδύσεις, και φορολογικά κίνητρα που συνδέουν την τεχνολογία με την αύξηση της παραγωγικότητας και της απασχόλησης.
Διαβάστε επίσης:
Oracle φέρνει εγγενείς λύσεις τεχνητής νοημοσύνης στις Fusion εφαρμογές
ΗΠΑ: Πάγωμα νέων data centers στη Νέα Υόρκη λόγω AI και ενέργειας
#Τεχνητήνοημοσύνη #Fed #Αγοράεργασίας #Ανισότητες #Παραγωγικότητα
