To 36,9% των Ελλήνων ζουν σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις σε δάνεια, ενοίκια ή λογαριασμούς

 Οι καθυστερήσεις σε λογαριασμούς στεγαστικών δανείων, ενοικίων ή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας είναι μια άλλη ένδειξη ότι το κόστος στέγασης μπορεί να είναι πολύ υψηλό. Παρά το γεγονός ότι οι τιμές και τα ενοίκια των κατοικιών αυξήθηκαν κατά την περίοδο 2010-2020, το ποσοστό των ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις σε στεγαστικά δάνεια, ενοίκια ή λογαριασμούς κοινής ωφελείας στην ΕΕ μειώθηκε από 12,4 % το 2010 σε 8,8 % το 2020.

#000000">Θεμιστοκλής Μπάκας: Πρόεδρος Πανελλαδικού Δικτύου Real Estates 

Τα μερίδια μειώθηκαν σε 21 κράτη μέλη και αυξήθηκαν σε πέντε. Το 2020, τα μεγαλύτερα μερίδια παρατηρήθηκαν στην Ελλάδα (36,9 %), τη Βουλγαρία (23,6 %), την Ιρλανδία (15,1 %), τη Ρουμανία (14,8 %) και την Κύπρο (14,7 %) και τα μικρότερα στην Τσεχία (3,0 %), την Ολλανδία (3,2 %), Λουξεμβούργο και Σουηδία (και οι δύο 4,9 %).

Τη δεδομένη χρονική στιγμή το ποσοστό των ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις σε στεγαστικά δάνεια, ενοίκια η λογαριασμούς κοινής ωφελείας στη χώρα μας έχει εκτιναχθεί και σίγουρα δεν «θυμίζει» τα στοιχεία της Eurostat για το έτος 2020.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι ληξιπρόθεσμοι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος άνω των 45 ημερών έχουν αυξηθεί σε ποσοστό 45% από 20% την προ κρίσης περίοδο, που σημαίνει ότι σχεδόν ένας στους δύο καταναλωτές δυσκολεύεται ή αδυνατεί να πληρώσει τον λογαριασμό ρεύματος ακόμη και μετά την επιδότηση. Μέσα σε ένα χρόνο οι διακανονισμοί έχουν υπερδιπλασιαστεί και σε απόλυτα ποσά έχουν σχεδόν πενταπλασιαστεί, λόγω των υψηλών τιμών, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές καταναλωτών προς τους παρόχους με βάση τους υπολογισμούς της ΡΑΕ ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ και αναδεικνύονται δυνητικά σε παράγοντα αποσταθεροποίησης της αγοράς.

Πηγή/Επεξεργασία : Eurostat/Πανελλαδικό Δίκτυο E-RealEstates

Ποσοστό υπερφόρτωσης του κόστους στέγασης

 Με τις τιμές των κατοικιών και τα ενοίκια να αυξάνονται, το κόστος της στέγασης μπορεί να είναι επιβάρυνση. Αυτό μπορεί να μετρηθεί με το  ποσοστό υπερφόρτωσης του κόστους στέγασης , το οποίο δείχνει το μερίδιο του πληθυσμού που ζει σε ένα νοικοκυριό όπου το συνολικό κόστος στέγασης αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος. Στην ΕΕ το 2020, το 9,9 % του πληθυσμού στις πόλεις ζούσε σε ένα τέτοιο νοικοκυριό, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τις αγροτικές περιοχές ήταν 5,9 %. Η επιβάρυνση του κόστους στέγασης ήταν υψηλότερη στις πόλεις από ό,τι στις αγροτικές περιοχές σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Κροατία και τη Λιθουανία.

Τα υψηλότερα ποσοστά υπερφόρτωσης κόστους στέγασης στις πόλεις παρατηρήθηκαν στην Ελλάδα (37 %), τη Βουλγαρία (13%), τη  Δανία (20,3%) και τη Γερμανία (11,4 %), ενώ στις αγροτικές περιοχές ήταν στην Ελλάδα (25 %), τη Βουλγαρία ( 16,4 %) και τηΔανία(9,7 %) .

Δηλαδή, το 37% των Ελλήνων που ζουν σε πόλεις, δαπανούν περισσότερο από το 40% του εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης, και όλα αυτά τα δεδομένα αφορούν το έτος 2020. Χωρίς να συνυπολογίσουμε τη ραγδαία αύξηση του κόστους διαβίωσης και στέγασης τους τελευταίους 12-14μήνες.

Πηγή/Επεξεργασία : Eurostat/Πανελλαδικό Δίκτυο E-RealEstates

Κόστος στέγασης στο διαθέσιμο εισόδημα

 Ένας άλλος τρόπος για να δούμε αν η στέγαση είναι προσιτή είναι με το μερίδιο του κόστους στέγασης στο συνολικό διαθέσιμο εισόδημα . Κατά μέσο όρο στην ΕΕ το 2020, το 18,5 % του διαθέσιμου εισοδήματος αφιερώθηκε στο κόστος στέγασης. Αυτό διέφερε μεταξύ των κρατών μελών, με τα υψηλότερα ποσοστά στην Ελλάδα (36,9 %), τη Γερμανία (21,5 %) και τη Δανία (26,4 %).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα άνωθεν ποσοστά αφορούν το έτος 2020, αν συμπεριλάβουμε και τις αυξήσεις των ζητούμενων ενοικίων που καταγράφηκαν το έτος 2021 και 2022, τον πληθωρισμό που συρρικνώνει τα εισοδήματα, την αύξηση στα βασικά αγαθά και την ραγδαία αύξηση στο κόστος ενέργειας, κατανοούμε ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο στη χώρα μας αγγίζοντας πλέον το 60%-70% του διαθέσιμου εισοδήματος.

Πηγή/Επεξεργασία : Eurostat/Πανελλαδικό Δίκτυο E-RealEstates