Πέρα από το υπερβολικά… φιλικό κλίμα μεταξύ Πούτιν και Σι Τζιπίνγκ, αμφότεροι κατάφεραν με το ραντεβού τους στην Μόσχα αυτό που ήθελαν.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας διόρθωσε την εικόνα του διεθνώς απομονωμένου ηγέτη, ενώ στην αντίπερα όχη ο Κινέζος ομόλογος του δημιούργησε εκείνη του διεθνούς ρυθμιστικού παράγοντα.
Μάλιστα δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος πως της συνάντησης προηγήθηκε ένα άκρως καλοσχεδιασμένο πλάνο και μία κοινή στρατηγική.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι, ο Βλαντιμίρ Πουτιν έστειλε την δική του απάντηση στο διεθνές ένταλμα σύλληψης της Χάγης, πραγματοποιώντας χαλαρό… περίπατο στην Κριμαία και τη Μαριούπολη.
Εν συνεχεία μετατρέπει σε όπλο εντός της φαρέτρας του την επίσκεψη του Σι Τζιπίνγκ στη Μόσχα, διασκεδάζοντας το κλίμα ανασφάλειας που δημιουργήθηκε εντός Ρωσίας λόγω των συνεχιζόμενων αποτυχιών του στρατού του στα ουκρανικά εδάφη.
Μεταξύ άλλων, οφείλουμε να προχωρήσουμε και σε μία ακόμα διαπίστωση. Η παρουσία του προέδρου μιας από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη στη ρωσική πρωτεύουσα, εγγυάται την περαιτέρω οικονομική στήριξη της Μόσχας μέσω των προμηθειών πετρελαίου και φυσικού αερίου, η οποία παραμένει ζωτικής σημασίας για την αιμοδοσία στα ρωσικά ταμεία.
Όλα αυτά την ώρα που η Κίνα παίζει σε… διπλό ταμπλό.
Η ενεργός συμμετοχή της στον πόλεμο της Ουκρανίας μέσω της κατάθεσης ενός «οδικού χάρτη» για την συμφωνία των δύο εμπόλεμων μερών ενισχύει τη διπλωματική επιρροή της σε διεθνές επίπεδο, καθώς το Πεκίνο φαντάζει ως εγγυητής της λύσης μεταξύ των δύο χωρών, στον απόηχο της επιτυχίας επίτευξης συμφωνίας μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν.
