Την επόμενη μέρα μίας Τουρκίας βαθιά πληγωμένης από τους φονικούς σεισμούς του Φεβρουαρίου, σκιαγραφεί η DW.
«Οι καταστροφικοί σεισμοί προκάλεσαν μια ανείπωτη τραγωδία. Σήμερα τα παιδιά που βρίσκονται εκεί προσπαθούν να κλείσουν τις πληγές τους, τις σωματικές όσο και τις ψυχικές», αναφέρει το δημοσίευμα, παραθέτοντας την δραματική ιστορίας μίας 11χρονης.
«Όταν η Σααντέτ γιόρτασε τα 11α γενέθλια της πριν από λίγες ημέρες, ήταν τα πρώτα χωρίς την μητέρα της. Τη νύχτα των καταστροφικών σεισμών στις 6 Φεβρουαρίου κομμάτια σκυροδέματος που έπεφταν, έσπασαν τα πόδια της κοπέλας και προκάλεσαν τον θάνατο της μητέρα της. Τρεις μήνες αργότερα, η νεαρή κοπέλα δεν έχει θεραπευτεί. Έχει ήδη υποβληθεί σε τρία χειρουργεία, ενώ πρέπει να κάνει τουλάχιστον άλλα δύο, λέει ο πατέρας της Σερκάν Αγκρί. Νάρθηκες κρατούν ενωμένα τα σπασμένα της κόκκαλα».
Στην ίδια κατάσταση και ένα αγόρι 9 ετών ο οποίος ζει την καθημερινότητα του κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες.
«Την ίδια κατάσταση βιώνει και ο 9χρονος Γιακούπ. Η οικογένειά του μένει στην άκρη μιας σωρού ερειπίων ύψους ενός μέτρου, στον δρόμο προς την Αντιόχεια. Υπάρχει τουαλέτα αλλά όχι ντουζιέρα. Το πρόσωπο και τα μαλλιά του παιδιού είναι γκρίζα από τη σκόνη που υψώνεται καθώς εκατοντάδες φορτηγά ρίχνουν εκεί μπάζα και συντρίμμια από τη κατεστραμμένη πόλη».
Ακολούθως, η DW τονίζει πως τα τραύματα των παιδιών που έζησαν αυτή την ανείπωτη τραγωδία, δεν είναι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά.
«Τα παιδιά που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, συχνά αισθάνονται τύψεις επειδή επιβίωσαν. Πολλά ένιωθαν συνεχή φόβο, κατάθλιψη ή υπέφεραν από επανειλημμένες κρίσεις κλάματος. Ο ειδικός συνάντησε ακόμη και παιδιά με τάσεις αυτοκτονίας. Εκτός από τις ψυχολογικές, υπάρχουν και οι σωματικές ασθένειες που οι άνθρωποι αυτοί καλούνται να αντιμετωπίσουν»
Πλέον, η Τουρκία καλείται να δει την επόμενη μέρα, η οποία χαρακτηρίζεται από πολλές δυσκολίες και εμπόδια.
«Περιβαλλοντικές οργανώσεις, γιατροί και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και εβδομάδες για τις πρακτικές καθαρισμού και προειδοποιούν για τοξικές ουσίες στα ερείπια, κυρίως αμίαντο». αναφέρει η DW.
«Οι άνθρωποι που ζουν τόσο κοντά στα μπάζα είναι πολύ πιθανό να αναπτύξουν σε λίγα χρόνια καρκίνο του πνεύμονα», προειδοποιεί ο Νιχάτ Σαχμπάζ από τον Τουρκικό Ιατρικό Σύλλογο στο Καχραμανμάρας
