Του Γιάννη Κορωναίου
Σε έναν «πόλεμο φθοράς», σε επικοινωνιακό και διπλωματικό επίπεδο, επιδίδεται ο ισλαμικός συνασπισμός που έχει περιστοιχισθεί απέναντι στο Ισραήλ, παράλληλα με τις εχθροπραξίες ανάμεσα στις IDF και τη Χαμάς.
Η αρχική στήριξη της παγκόσμιας κοινής γνώμης στο Ισραήλ εξαιτίας της ωμότητας της τρομοκρατικής επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου έχει αποσυρθεί μπροστά στο καθημερινό θέαμα της εκατόμβης νεκρών αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας. Τις εικόνες των αιμόφυρτων παιδιών και των ερειπίων σπεύδουν να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά οι εχθροί του Ισραήλ, από τον Νασράλα μέχρι τον Ερντογάν για να απομονώσουν διπλωματικά το Τελ Αβίβ, να ενισχύσουν τις αμφιβολίες των συμμάχων του και να μεγαλώσουν τη διστακτικότητα και τις διαφωνίες στα ηγετικά κλιμάκια του.
Η πίεση στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου μεγαλώνει καθημερινά μέσω διαδηλώσεων, αποκαλύψεων για τους κυβερνητικούς χειρισμούς του και μηνυμάτων από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Όπως πυκνώνει και η κριτική σε βάρος του, εντός κι εκτός συνόρων, για την επί χρόνια αδιαλλαξία του πάνω στο Παλαιστινιακό και την ίδρυση κράτους, που έφερε την κατάσταση σε αυτό το σημείο: Εκατοντάδες όμηρους στα χέρια τρομοκρατών, καθημερινό ανυπολόγιστο φόρο αίματος αθώων και καταστροφών σε υποδομές, διπλωματικό αδιέξοδο και αμηχανία για την επόμενη ημέρα τόσο στη Λωρίδα της Γάζας όσο και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή. Γιατί πλέον, μετά και την πρόσφατη συνάντηση Μπίνκεν με τους ομολόγούς του Αιγύπτου και Ιορδανίας, αρχίζουν και αχνοφαίνονται ρωγμές στη συμμαχία της Ουάσιγκτον με τα αραβικά κράτη, που ζητούν κατάπαυση πυρός για να κατευνάσουν και το εσωτερικό τους. Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επανέλαβε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν «ανθρωπιστικές παύσεις» στη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, αλλά απέρριψε τις εκκλήσεις για «κατάπαυση του πυρός», προκαλώντας δυσαρέσκεια στους Άραβες συμμάχους των ΗΠΑ, οι οποίοι από τη μια υπολογίζουν το προσφυγικό κόστος και από την άλλη τους τριγμούς στο εσωτερικό τους και την πιθανή ανάδυση εξτρεμισμού μέσα στα κράτη τους.
Κερδίζουν χρόνο και αλληλεγγύη
Το διάγγελμα του επικεφαλής της λιβανέζικης Χεϊζμπολάχ, «μακριού χεριού» του Ιράν και μεγαλύτερου φόβου των Δυτικών για ευρύτερη ανάφλεξη, Χασάν Νασράλα δεν επεφύλασσε την άμεση εμπλοκή της οργάνωσης του στον πόλεμο. Επιτέθηκε με σφοδρότητα στο Ισραήλ, «την ακροδεξιά κυβέρνηση των φονιάδων» και τον «ανόητο πρωθυπουργό του», δήλωσε τη στήριξη του στα «αδέλφια της Χαμάς», ευχαρίστησε τους μουσουλμάνους από την Υεμένη μέχρι το Ιράκ που μάχονται κατά του Διαβόλου, όμως ξεκαθάρισε πως τόσο η 7η Οκτωβρίου ήταν παλαιστινιακή υπόθεση, όσο και πως δεν θα μπει η Χεϊζμπολάχ στον πόλεμο τουλάχιστον προς ώρας. «Οι στόχοι της οργάνωσης μας είναι δύο: Να εργαζόμαστε μέρα – νύχτα να σταματήσουμε τον πόλεμο, να σταματήσουμε τις επιθέσεις στη Γάζα. Να κερδίσει η Γάζα, να επικρατήσει η Χαμάς. Αυτό είναι προς όφελος των Παλαιστινίων, προς όφελος του αιγυπτιακού έθνους, του συριακού έθνους, του λιβανέζικου έθνους» είπε ο Νασράλα.
Η παρέμβαση του ηγέτη της Χεϊζμπολάχ σχεδιάστηκε με την Τεχεράνη και το πιθανότερο ήταν ενημερωμένες η Άγκυρα, η Ντόχα, η Βαγδάτη και η Δαμασκός. Η προφανής συλλογιστική έχει ως εξής: Για ποιο λόγο οι εχθροί του Ισραήλ να νομιμοποιήσουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και να επιβεβαιώσουν το δικαίωμα του στην αυτοάμυνα, όταν το Τελ Αβίβ έχει εμπλακεί ήδη σε έναν δύσκολο επιχειρησιακά πόλεμο, ο οποίος μέχρι στιγμής του στοιχίζει υλικά και ηθικά και δεν του αποφέρει επιτυχίες; Γιατί να μην το αφήσουν να συνεχίσει να επιδίδεται σε έναν πόλεμο φθοράς, που το απομονώνει καθημερινά διπλωματικά και φέρνει την αποδοκιμασία της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όπως αποδείχθηκε και από την πρόσφατη ψηφοφορία στον ΟΗΕ, όπου την ανθρωπιστική πρωτοβουλία υπέρ των κατοίκων της Γάζας καταψήφισαν μόνο το ίδιο, οι ΗΠΑ, οι ακραίοι της Ευρώπης και κάποια κράτη-δορυφόροι με μηδενικό διπλωματικό αποτύπωμα;
Η απρόβλεπτη Τουρκία
Αυτός που βλέπει ευκαιρίες για διπλωματικά κέρδη από την αιματοχυσία είναι για ακόμα μια φορά ο Ερντογάν. Η αρχική προσπάθεια να παίξει τον ρόλο του ισορροπιστή και του ειρηνοποιού μετατράπηκε γρήγορα σε απόπειρα ανάληψης του ηγετικού ρόλου των μουσουλμάνων στον «πόλεμο των πολιτισμών» κατά της Δύσης. Η ρητορική του βασίστηκε στο δίκαιο των Παλαιστινίων και στο απόλυτο κακό που εκπροσωπεί ο Νετανιάχου και ο ισραηλινός στρατός. «Σαν να μην έφτανε ότι αγνοούν τη σφαγή των Παλαιστίνιων, κάνουν αγώνα δρόμου για να αγκαλιάσουν το Ισραήλ και να το ενθαρρύνουν να σκοτώσει κι άλλα μωρά» είπε για να συμπληρώσει πως «ο Νο1 υπεύθυνος γι’ αυτό είναι ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου και από τώρα έχουν αρχίσει οι ομιλίες εναντίον του Νετανιάχου στο Ισραήλ».
Με το γνωστό κόλπο της επίκλησης του διεθνούς δικαίου και των πανανθρώπινων αρχών κατά το δοκούν «καταριέται» το Ισραήλ που έχει διαλύσει τις δομές Υγείας, τις υποδομές σε ρεύμα και νερό στη Γάζα, την οποία κατέχει παράνομα για 75 χρόνια, ξεχνώντας πως ο ίδιος συντηρεί καθεστώς κατοχής μισό αιώνα στην Κύπρο! Και είναι έγκλημα που η ελληνική διπλωματία δεν έχει παρέμβει καταλυτικά για να υποδείξει τις δικές του παραβάσεις του διεθνούς δικαίου και την παράβλεψη των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αφήνοντας τον να υποδύεται ανενόχλητος τον κήνσορα της ειρήνης.
Για να γυρίσουμε στα του Ισραήλ και την έκβαση του πολέμου με τους εξτρεμιστές της Χαμάς, στο Τελ Αβίβ πρέπει να κατανοήσουν ότι από αυτή την υπόθεση το πιθανότερο είναι να βγουν χαμένοι ακόμα κι αν εξολοθρεύσουν την ηγεσία της παλαιστινιακής οργάνωσης, ακόμα κι αν «ισοπεδώσουν» τη βόρεια Λωρίδα της Γάζας, ακόμα κι αν καταφέρουν να διώξουν από τη γη τους εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους. Με τις στρατιωτικές επιτυχίες και τις εδαφικές επιδιώξεις θα έχουν εμπεδωθεί στην παγκόσμια συνείδηση ως κατακτητές, δυνάστες, σφαγείς. Και σε έναν κόσμο που ο φονταμενταλισμός εξαπλώνεται, δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος ο Σουηδός στη γραφική κωμόπολη του Έρεμπρο, πόσο μάλλον ο Ισραηλινός στα συνοριακά κιμπούτς, περιμένοντας ανά πάσα στιγμή μια τρομοκρατική επίθεση ή έναν βαλλιστικό από την Τεχεράνη.
