Μαδρίτη, Δουβλίνο και Όσλο ανακοίνωσαν πως είναι πλέον έτοιμες την επίσημη αναγνώριση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Μία είδηση η οποία – όπως είναι λογικό και αναμενόμενο – προκάλεσε την οργή της ισραηλινής κυβέρνησης.
«Η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους δεν αποτελεί per se κακή ιδέα», παρατηρεί η tageszeitung. «Εξάλλου ολόκληρη η Δύση υποστηρίζει τουλάχιστον επισήμως μία λύση των δύο κρατών».
Σύμφωνα με όσα καταγράφει η εφημερίδα του Βερολίνου όμως «η αναγνώριση αυτή προσεγγίζει το ζήτημα με λάθος τρόπο, καθώς υπάρχουν πολλά ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά», όπως μεταξύ άλλων ποια εδάφη θα περιλαμβάνει το παλαιστινιακό κράτος, τι θα συμβεί με τους ισραηλινούς εποικισμούς, καθώς και το εάν θα έχει η Παλαιστίνη το δικαίωμα να διατηρεί ένοπλες δυνάμεις. «Το πώς ακριβώς θα μοιάζει ένα παλαιστινιακό κράτος παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα εδώ και 30 χρόνια. Η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Νορβηγία αναγνωρίζουν επομένως ένα ασαφές κατασκεύασμα που δεν έχει κάποια μορφή. Και μία τέτοια αναγνώριση δεν θα έχει σχεδόν καμία συγκεκριμένη συνέπεια».
Με την σειρά της, η Frankfurter Allgemeine Zeitung προβλέπει πως η εν λόγω η εξέλιξη «είναι προς όφελος της Χαμάς. Ο στόχος της επίθεσής της στις 7 Οκτωβρίου ήταν να επιστρέψει το παλαιστινιακό ζήτημα στο επίκεντρο της διπλωματίας». Και με την αναγνώριση των τριών ευρωπαϊκών κρατών «η Χαμάς επιβραβεύεται για την επίθεσή της. Επιβεβαιώνεται έτσι για ακόμη μία φορά η στρατηγική της, δηλαδή το να κινηθεί εναντίον του Ισραήλ με όχημα την τρομοκρατία, και αυτό παρά το γεγονός ότι με αυτόν τον τρόπο υπέφερε και ο άμαχος παλαιστινιακός πληθυσμός. Γι’ αυτό και μόνο η απόφαση των τριών κυβερνήσεων είναι απερίσκεπτη, αν όχι και επικίνδυνη».
Τέλος, η Handelsblatt κρίνει ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί ενδεχομένως μία ευκαιρία ακόμη και για το Ισραήλ: «η χώρα χρειάζεται ασφάλεια περισσότερο από ποτέ. Ωστόσο αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, όσο δεν υπάρχει και μία προοπτική ειρήνης για τους Παλαιστινίους. Τα τρία ευρωπαϊκά κράτη κάνουν αυτό για το οποίο μέχρι στιγμής Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι απλώς μιλούσαν: δημιουργούν έναν “πολιτικό ορίζοντα”. Εξάλλου, το παρελθόν έχει δείξει πως, όταν υπάρχει μία πολιτική προοπτική, τότε περιορίζεται και ο αριθμός των Παλαιστινίων που αποδέχονται τις βιαιοπραγίες».
* με πληροφορίες από την DW
